Succesverhaal: Arie & Truus

Waarom hebben jullie je destijds ingeschreven bij ChristianMatch?
Truus: Ik heb me ingeschreven, na een aantal jaren alleen te zijn geweest, om te zien of ik via deze weg met iemand in contact kon komen met wie het zou 'klikken'. Misschien zelfs dusdanig dat het heel erg de moeite waard zou zijn om te zien of er een gezamenlijke toekomst in zou kunnen zitten.
Arie: Om in contact te komen met een partner om samen meer kleur te geven aan het leven.

Wat waren jullie verwachtingen toen jullie je inschreven?
Truus: Hoopvol nieuwsgierig, maar wel met een portie voorbehoud als zelfbescherming.
Arie: Hopelijk zou ChristianMatch me weten te matchen met een dame waarmee ik het leven zou kunnen delen.

Hoe vonden jullie elkaar op ChristianMatch?
Truus: Zijn profiel werd toegevoegd als 'nieuw lid' aan mijn matchlijst en toen ik dat las, sprak het me dusdanig aan dat ik een poging gewaagd heb te reageren.
Arie: Is dit een strikvraag?? Wel, door naar elkaar te mailen.

Hoelang stonden jullie toen ingeschreven?
Truus: Volgens mij een week of zes.
Arie: Nog geen 14 dagen.

Wat was jullie allereerste (digitale) indruk van elkaar?
Truus: Hij had tamelijk korte reacties die op een humoristische manier enigszins afhoudend waren. Althans, mijn wijze van schrijven was voor hem te veel en te uitgebreid omdat hij tijd wilde hebben om alles goed te kunnen lezen en overal op te kunnen reageren. Ik schreef dat ik wel een versnelling lager zou gaan, waarop hij heel droog terugschreef dat ik w.s. remparachutes nodig zou hebben.
Arie: Ik vond haar in eerste instantie een uitgebreide schrijfster met een hoge frequentie van mail versturen. Ze leek me een heel sociaal type en dat bleek later ook zo te zijn.

Na hoe lang was daar die eerste date?
Truus: Eind juni begonnen we met mailen en half augustus hadden we de eerste date.
Arie: Vanaf het eerste mailcontact na 7 weken.

Hoe verliep dit afspraakje?
Truus: Eigenlijk ging het helemaal vanzelf. Rond 13.30 uur hadden we afgesproken en we hadden beide zo'n beetje bedacht dat zo'n eerste ontmoeting een uur of twee, drie zou duren, maar die periode werd aardig stukgeslagen. We hadden heel veel gespreksstof en we bleken ons erg bij elkaar op ons gemak te voelen. Niet geforceerd of zoekend naar woorden. Al zwervend door de stad liepen we bijna gelijktijdig op dezelfde dingen af en bleken onze interesses erg overeen te komen. Het was eigenlijk heel bijzonder. Bakkie koffie hier, hapje daar, museum en kerken in enz. Toen het rond 22.00 uur was en we naar de trein liepen, vonden we het jammer dat de dag om was. Voorzichtige vlinders. Maar... er stond een nieuwe afspraak voor een week later in de agenda en na die ontmoeting hebben we besloten om ervoor te gaan en vanaf dat moment hadden we met een goed ouderwets woord 'verkering'.
Arie: We vonden elkaar snel op het centraal station in Utrecht, via een kledingcode. We konden het snel aardig vinden met elkaar, zaten niet om woorden verlegen. Hebben er zonder dat te hebben afgesproken een soort kerkenpad van gemaakt. We startten om circa 13.30 uur en om 22.00 uur moesten we wel ieder naar huis met de trein, maar het had nog langer kunnen duren. Bij de 2e date, een week later, was het echt 'aan'.

Kwam jullie voorstelling van elkaar overeen met de werkelijkheid?
Truus: Voor onze daadwerkelijke ontmoeting hadden we elkaar al aardig leren kennen door het intensieve mailverkeer en de telefoongesprekken waarin we steeds open en eerlijk zijn geweest naar elkaar. Daar was inmiddels een groot stuk 'voelen voor' uit voortgekomen. Er is een uitdrukking die zegt dat 'harten elkaar kunnen raken voor ogen elkaar hebben gezien' en zo voelde het ook, maar ja... hoe dat in werkelijkheid is, moet je toch gaan ervaren. Een beetje reserve had ik wel ingebouwd voor mezelf. We herkenden elkaar direct. Mijn eerste indruk was dat hij er heel sympathiek uitzag toen hij de roltrap op kwam en naar me lachte. In de loop van die ontmoeting heb ik dat ook zo ervaren; een prettig, sympathiek mens.
Arie: Je maakt je van tevoren wel een voorstelling, maar voor jezelf blijf je toch voorzichtig. Zal het meevallen of toch tegen vallen? Ze was in het mailen al spontaan en had leuke humor en was eerlijk. Nou, dat werd bij het ontmoeten en de verdere eerste date bewaarheid.

Hoe vergaat het jullie nu?
Truus: We zijn heel gelukkig samen en voelen ons vertrouwd en veilig bij elkaar; kunnen elkaar echt alles zeggen en doen dat ook - in wederzijds respect. We hebben veel plezier samen en lachen heel wat af. Naast verliefdheid en houden van is er een ook sterk gevoel van 'maatjes'. We kunnen goed opschieten met elkaars kinderen en dat is super! Onze kinderen waren ook onze getuigen tijdens het huwelijk; heel bijzonder! Daarnaast zijn we meer dan welkom in elkaars familie en vriendenkring. Het leven is goed en daar zijn we diep dankbaar voor. We voelen het sterk als door God geleid en zeggen wel eens dat God moderne middelen gebruikt om mensen bij elkaar te brengen. :-)
Arie: Wel heerlijk, alsof we nog steeds in een droom leven. Nu 2 maanden getrouwd; nog volop verliefd. Door anderen wordt ons gezegd dat we stralen.

Hebben jullie nog een wijs advies voor onze leden?
Truus: Wat heet wijs? Maar ik heb er wel een paar. Ik zou willen zeggen: mail eerst eens een poosje voor je elkaar in het echt gaat ontmoeten. Het kost tijd om elkaar te leren kennen en de betrekkelijke anonimiteit van het elkaar nog niet hebben gezien, het nog niet weten waar de ander woont enz. maakt dat je daar op een vrije, veilige manier aan kunt werken. Wees altijd eerlijk en open naar elkaar, laat jezelf zien zoals je bent, doe je niet mooier of anders voor dan je bent, want daar heb je niets aan. Jij niet, maar ook de ander niet, want dat gaat later alleen maar in de weg staan. Om in je achterhoofd te houden: mailen is een handig medium, maar het is ook een 'snel' medium; wat eenmaal is verstuurd, is moeilijk terug te draaien. Ongewild kunnen dingen anders over komen dan ze zijn bedoeld. Laat het elkaar ook weten als je niet begrijpt wat de ander bedoelt. Je leest alleen tekst, maar je mist de toon en het gevoel die erbij horen en juist die dingen zijn belangrijk om van de ander te weten. Het kan soms goed zijn om iets niet onmiddellijk te versturen, maar het even te laten rusten. Lastig in die CM mails, want die kun je niet opslaan, maar... daar had ik iets op bedacht: ik schreef mijn verhaal in Word, kopieerde dat en plakte het in de mail. Dat werkte prima. Arie is dat ook gaan doen. Belangrijk: Accepteer en respecteer de ander zoals die is; zelf wil je ook graag dat je wordt geaccepteerd en gerespecteerd zoals je bent. Als je de ander wilt 'omvormen' naar hoe je wilt dat hij of zij is, dan werkt dat niet. En verder: Heel veel succes bij het daten!! Het kan geweldig mooi uitpakken. Zie ons verhaal!
Arie: Neem de tijd om elkaar te leren kennen via de mail. Bouw het langzaam op, bijv. eerst mailen, dan chatten, vervolgens een telefoongesprek en tot slot de afspraak voor een eerste date. Dat mag best 6 à 7 weken duren.

Terug naar het overzicht