mooi, leuk of bijzonder lied

Berichten: 4992

http://www.youtube.com/watch?v=273eSvOwpKk

Berichten: 5057

WILLEMIJN232 schreef:

Ik heb het niet over kinderen maar over pubers, een significant verschil Chatuliem......... En ik zeg altijd: mijn kinderen en ik zijn één pakket.....en dat wil absoluut niet zeggen dat zij de dienst uitmaken dat is heel wat anders......maar zij horen wel bij mij.....

Je kids zijn toch allang de deur uit?

Maar hypothetisch gesproken. Hoe zou je met pubers om moeten gaan? Pubers zoeken identiteit en bevestiging en voor jongens kan het juist veel beter zijn een man weer in huis te hebben...
Toen ik in echtscheiding lag, werd ons aangeraden mn zoon in huis te nemen, omdat hij veel meer aan de rol van de vader zou hebben dan aan de rol van de moeder...Hij was toen 12 jaar.

Ik denk dat pubers veel feller zullen reageren, maar ook dat ze het veel sneller zullen begrijpen, omdat ze ook zelf met verkering beginnen. Uiteindelijk zullen ze er toch een weg mee vinden..

Zelfs oudere kinderen kunnen er nog moeite mee hebben, dan heeft helemaal niet zoveel te maken met de leeftijd. Het heeft veel meer te maken of je een goede basis gelegd hebt met je kinderen. Dan kunnen ze het ook beter begrijpen.

Berichten: 1181

ik denk dat mijn mening hierover heel goed is verwoord door Leanne en marianne129.
je kunt vooral jongere kinderen niet loszien van hun moeder.
En als het dan om het geluk en belang van de kinderen beter is een relatie niet voort te zetten vind ik dat de plicht(misschien ook kruis) van een alleenstaande moeder. Maar mocht je dan iemand vinden die voor jou en de kinderen wil gaan, en de kinderen voor hem, dan weet je dat je de goede hebt getroffen.
Maar een man die mijn kinderen er maar bij zou nemen voor mij?.... nee dankje, dat is me te weinig op termijn. Kinderen kunnen je relatie maken en breken of je wilt of niet, en daar kun je maar beter vooraf over nadenken als achteraf.

Berichten: 4992

Woensdag 12 Januari, Gen. 15: 1-6; Ontelbaar.

Eigenlijk moeste wij allemaal minstens één keer per week ’s avonds naar buiten gaan om naar de sterren te kijken. Het duizelt je als je al die schitterend lichtjes ziet! Wat een aantal! Eén, twee, honderd, duizend, ontelbaar. Er is geen beginnen aan!
Daar staat Abraham. Hij is oud. En Saraï, zijn vrouw, is ook oud. Kinderen hebben ze niet. Maar God heeft gezegd dat ze tot een groot volk zullen worden. Je moet het maar geloven! Dat kan toch niet?
Zo zou je nog wel wat dingen kunnen noemen die niet te geloven zijn. Al die mensen, bij voorbeeld, die zullen opstaan uit de dood! Hoe kan dat nu? En die nieuwe aarde, waarop geen onrecht meer zal zijn, geen oorlog, geen ziekte en geen dood? Hoe is dat ooit mogelijk? Dat kun je je toch niet voorstellen!
Kom maar naar buiten, Abram – zegt God. Kom je tent maar eens uit! En kijk maar eens naar boven! Zie je die sterren? Zoveel sterren als je ziet, zoveel kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen zul jij krijgen! Ik doe wat Ik beloof!
Wacht Mijn tijd maar af! Wat bij mensen onmogelijk is, dat is mogelijk bij God!
Misschien kunnen we vanavond nog wel even naar de sterren kijken, voor we slapen gaan. Als God machtig is om al die sterren in Zijn hand te houden, zou Hij dan geen kans zien om een nieuwe aarde te maken, en wereld zonder zonde en zonder hoofd.

Berichten: 705

HERMAN388 schreef:

Ik ben met je mee eens Angy
we kennen elkaar goed
we zijn op dezelfde lijn

Paulus heeft gezegd Bidt zonder ophouden
Maar op Zijn tijd wordt het gebed door de Heere verhoord
Het kan lang zijn of kort
Het is wel te hopen meid

Werpt al de bekommernissen op Hem want Hij zorgt voor u
Hebt goede moed Angy

dank je wel herman...jou van harte hetzelfde toegebeden!

Berichten: 1181

Boos zijn op God...

Ik weet wat het is. Ooit had ik een oprecht, diep, vast en kinderlijk geloof.
Alle moeilijkheden die er waren kon ik hebben omdat ik bouwde op mijn God.
Totdat mijn (dacht ik toen) grote liefde ging, en er een hel van waaroms op me af kwamen. Ik werd boos, boos op de God die altijd voor me gezorgd had. En niet zomaar boos, ik werd hoe langer hoe bozer, en kon onmogelijk begrijpen waarom God toeliet dat iemand die Hem zo liefhad, zo kon laten vallen.
Ik heb geschopt tegen alles wat met God te maken had, en ben er diep doorheen gegaan. Toch liet Hij me zien dat het bij mij niet om Hem draaide maar om mijn eigenbelang, dat het enkel hoogmoed was, alsof God met Zijn schepsel niet mocht doen wat Hij wilde, zoals een pottebakker met zijn maaksel zoals er in de bijbel staat.
Nu, na twee jaar ben ik op de weg terug, vol twijfels en vragen, maar zonder te schoppen. Ik heb ontdekt dat God het beter weet als wij mensen, en dat er uit iets slechts, iets heel moois kan voortkomen.
Iets wat God allang van te voren wist, maar ik niet.
Nu dank ik God voor hetzelfde waarom ik Hem toen verlaten had.
Daarom...hoe bozer je bent op God...hoe langer je zelf met je eigenbelang in de weg staat om weer naar Hem terug te gaan.
Want de eer moet voor Hem zijn, en niet voor ons mensen.

Berichten: 4047

GRIFFIN748 schreef:

als je het mèt me redt, red je het ook wel zonder me.

wen er maar vast aan.

(ahhh wat een rust zal dat geven op de heide, zeg.......... Smiley met dichtgeplakte mond

zelfs parkeer ruimte genoeg, zonder al die saabs van je;
en ja tuurlijk joh, we overleven t wel zonder jou,
de pannekoeken komen toch wel op hoor,
evenals de fruitbowl, tiramisú en wat dies meer zij....... Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

)

volgende keer beter, griffin, wat verschrikkelijk jámmer, joh, dat je niet komt.......... Clown smiley

geintjuuu

Berichten: 1181

WIEPPIE764 schreef:

De gemeete waar ik heen ga heeft de visie dat eenmaal gescheiden mensen niet mogen hertrouwen, dwz ze mogen wel terug gaan naar hun ex, maar als zij met een ander gaan trouwen ,dan rust er geen zegen van God op.
of is niet bijbels.
God kan nl alles veranderen ook je ex en jou.
Ik steigerde in de eerste plaats .maar ik worstel er nog mee.
mar kan het niet ontkennen. het vervelende was dat mijn vriendschap metteen op gebed of het wel van uw wil is stopte!!.
ik terug.naar??....
Nee ik denk er niet aan.maar tja als God dat wil en hem verandert,(dan wil ik eigelijk nog niet)d'r is zoveel bij ons dan. dat verschrikkelijk was.
maar alleen moeten blijven help.dat ..................... .........
Ik denk heel vel mensen zullen steigeren bij het lezen van dit.

helemaal bijbels is het niet.
in het oude testament, toen israel in de woestijn was, was er een wet die het zelfs verbood om na een volgende relatie, terug te gaan naar je ex.
maar ook in het nieuwe testament staat er duidelijk dat iemand die omwille van het geloof of overspel verlaten is, vrij is om weer te trouwen.
Mocht de scheiding een andere oorzaak hebben kan ik het niet bijbels onderbouwen, maar er zullen er hier vast wel zijn die dit wel kunnen

Berichten: 705

WIEPPIE764 schreef:

De gemeete waar ik heen ga heeft de visie dat eenmaal gescheiden mensen niet mogen hertrouwen, dwz ze mogen wel terug gaan naar hun ex, maar als zij met een ander gaan trouwen ,dan rust er geen zegen van God op.
of is niet bijbels.
God kan nl alles veranderen ook je ex en jou.
Ik steigerde in de eerste plaats .maar ik worstel er nog mee.
mar kan het niet ontkennen. het vervelende was dat mijn vriendschap metteen op gebed of het wel van uw wil is stopte!!.
ik terug.naar??....
Nee ik denk er niet aan.maar tja als God dat wil en hem verandert,(dan wil ik eigelijk nog niet)d'r is zoveel bij ons dan. dat verschrikkelijk was.
maar alleen moeten blijven help.dat ..................... .........
Ik denk heel veel mensen zullen steigeren bij het lezen van dit.

Wieppie...dan ben ik wel helemaal verdorven...compleet uitgerangeerd...afgekeurd..het aankijken niet waard he....twee keer getrouwd...twee keer gescheiden...
Maar weetje Wiep...mijn dominee formuleerde het zo (das alleen in mijn geval he...) (en ter info...mijn eerste ex had een jongere blom ontdekt...mijn tweede nam het spaargeld mee en verdween)
Je kunt ook "bijbels scheiden"...ik had van de term nog nooit gehoord...
Het bestaat dus wieppie....sterkte he!
Angy

Berichten: 5057

JOLAN931 schreef:

ik denk dat mijn mening hierover heel goed is verwoord door Leanne en marianne129.
je kunt vooral jongere kinderen niet loszien van hun moeder.
En als het dan om het geluk en belang van de kinderen beter is een relatie niet voort te zetten vind ik dat de plicht(misschien ook kruis) van een alleenstaande moeder. Maar mocht je dan iemand vinden die voor jou en de kinderen wil gaan, en de kinderen voor hem, dan weet je dat je de goede hebt getroffen.
Maar een man die mijn kinderen er maar bij zou nemen voor mij?.... nee dankje, dat is me te weinig op termijn. Kinderen kunnen je relatie maken en breken of je wilt of niet, en daar kun je maar beter vooraf over nadenken als achteraf.

Zijn kinderen echt zo kwetsbaar als jullie beweren? Volgens mij valt dat wel mee. Het ligt heel sterk aan hoe je er zelf mee om gaat. Kinderen voelen heel goed aan hoe jij je voelt. En als je je schuldig voelt, zullen ze dat gebruiken. Je moet gewoon heel duidelijk uitleggen dat je dat wilt en dan zullen ze er een weg mee vinden. En een partner heeft dat ook te accepteren, maar vergeet nietL het is altijd en en en niet of of. Waarom zou je anders naar een partner zoeken?
Een partner kan je leven juist verrijken...

Ik zou graag willen dat mensen eens uit eigen ervaring vertellen hoe het is een samengesteld gezin te hebben of in een samengesteld gezin op te groeien. De praktijk is veel interessanter dan de theorie....

Berichten: 705

MARISKA601 schreef:

Ik vraag me af of jij wel onderscheid kunt maken tussen een grapje of iets serieus....

dit was geen grapje maris...dit is ernst!

Berichten: 1417

HANNAH810 schreef:

(ahhh wat een rust zal dat geven op de heide, zeg.......... Smiley met dichtgeplakte mond

zelfs parkeer ruimte genoeg, zonder al die saabs van je;
en ja tuurlijk joh, we overleven t wel zonder jou,
de pannekoeken komen toch wel op hoor,
evenals de fruitbowl, tiramisú en wat dies meer zij....... Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

)

volgende keer beter, griffin, wat verschrikkelijk jámmer, joh, dat je niet komt.......... Clown smiley

geintjuuu

begin jij nou ook al?
da's nummer 5...had ik van jou toch niet verwacht

Berichten: 1181

CHATULIEM619 schreef:

Zijn kinderen echt zo kwetsbaar als jullie beweren? Volgens mij valt dat wel mee. Het ligt heel sterk aan hoe je er zelf mee om gaat. Kinderen voelen heel goed aan hoe jij je voelt. En als je je schuldig voelt, zullen ze dat gebruiken. Je moet gewoon heel duidelijk uitleggen dat je dat wilt en dan zullen ze er een weg mee vinden. En een partner heeft dat ook te accepteren, maar vergeet nietL het is altijd en en en niet of of. Waarom zou je anders naar een partner zoeken?
Een partner kan je leven juist verrijken...

Ik zou graag willen dat mensen eens uit eigen ervaring vertellen hoe het is een samengesteld gezin te hebben of in een samengesteld gezin op te groeien. De praktijk is veel interessanter dan de theorie....

praktijk ervaring kan ik je nog niet zoveel geven chat, maar wat ik wel kan zeggen is dat kinderen veel kwetsbaarder zijn als dat jij denkt blijkbaar.
ik zeg dit omdat dit juist in mijn eigen gezin zo duidelijk is. Mijn meiden zijn twee werelden van verschil. Niets aan hen is het zelfde, terwijl ik hen hetzelfde leer, laat voelen en bijbreng.
Zo zou mijn oudste alles verpesten in een nieuwe relatie als de man haar niet aanstond, en de middelste direct accepteren omdat ik van hem hou.
ik ben bevoorrecht dat al mijn kinderen vriendlief het einde vinden, maar had dit anders geweest had het absoluut geen zin gehad om er mee door te gaan.
Niet omdat ze het mij niet gunt, maar wel omdat ze door alles wat gebeurt is zo onzeker is geworden dat ze zich aan me vastklampt alsof ik de enige op aarde ben die ze nog een beetje durft te vertrouwen.
En in die zin is dat ook zo, gezien hoe ze mijn vriend, na een jaar nog wantrouwen als hij later op komt dagen als gepland

Berichten: 705

[q
uote=BILLY701]wat let je ???????[/quote]

Smiley met dichtgeplakte mond

Berichten: 14

Er lopen al topics over dit onderwerp, misschien is het goed die eens te lezen. Jouw vraag komt er duidelijk in terug. Het is een goede gewoonte op een forum om eerst te kijken of er al een onderwerp over loopt, voordat je een topic aankaart.

Thomas die vindt dat God het geluk niet in de weg staat, want de kern van het geloof is niet zonde, maar liefde en vergeving.
wil jij het dan ook wijzingen in j stukje text?
dankje

Berichten: 705

GRIFFIN748 schreef:

begin jij nou ook al?

Ben slecht in kleine lettertjes lezen...maar dit klink nie goe

Berichten: 4047

even je pagina op 300% zetten angel.......... Clown smiley

of een leesbrilletje opsnorren, kan ook......

Berichten: 1391

GIBBY159 schreef:

En wie zaait zal kaf van het koren scheiden...........

Wat is het kaf dan Gibby, volgens jou????

Berichten: 159

hm nou ik ben wat dat betreft een slechte ervarings deskundige omdat mijn ex wat eh aparte idee"en had. Maarrrrr mijn kids gunnen het mij onvoorwaardelijk en willen juist heel erg graag dat ik een relatie krijg, alleen als diegene ook kids heeft zie ik fronsen ontstaan. Hoe je het ook wendt of keert, er komt een periode, nadat al het leuke en nieuwe er af is, dat kids hun plaatsje gaan op eisen en verdedigen. En dan moet je wel erg sterk in je schoenen staan als stel en samen op 1 lijn zitten wil het een kans van slagen hebben. Voor pubers ligt het allemaal idd gevoelig, die maken al een onzekere periode door en om dan ook nog nieuwe vrienden te gaan maken kan wel wat veel zijn. Een samengesteld gezin heeft een nog grotere kans van mislukken dan een 1e huwelijk o.i.d. weet het percentage niet meer maar heb er zelf ook nog aan bij gedragen Clown smiley

Als ik kon kiezen zou ik een partner zonder kids nemen. Als je al wat te kiezen en te nemen hebt Geschokte, onthutste smiley

gr majaro

Berichten: 1391

ANGELIQUE327 schreef:

Dank je ducky...dit gaat naar de redaktie....ben het nu zat!

Wat zielig, je laat je wel in de kaart lezen zo Angy....

Liever zou ik dit niet willen zeggen... Gefrustreerde smiley

Berichten: 868

We hebben het hier steeds over kinderen bij de vrouw maar ik had mijn kinderen bij me en die acepteerde de andere vrouw ook niet en dan heb je een heel groot probleem wat uiteindelijk inhield dat ze bij me weggingen en dat uitijnelijk ook dat huwelijk stuk liep dus dat zijn ook de dingen die kunnen gebeuren maar gelukkig is de relatie allemaal weer op een hoogpunt gelukkig .
Ik praat wel over ( haast 30 jaar terug)
Sjalom.
Martin

Berichten: 2109

CHATULIEM619 schreef:

De praktijk is echter veel moeilijker. Want alle drie partijen dragen een rugzakje.

Juist vanuit dat rugzakje van een ieder is het inderdaad een moeizaam proces, met vallen en opstaan. Tegelijk is dat natuurlijk in elke relatie een gangbare procesgang Knipoog smiley

Om nu te stellen dat het gebruik van kinderen als argument te maken heeft met eigen onzekerheid, is denk ik wat te kort door de bocht, juist ook vanwege het bij alle partijen aanwezige rugzakje. Het is voor de vader/moeder, en ik denk dat Leanne daar ook op doelt met haar uitspraak, juist zo dat vanuit de bestaande rugzakjes, de bescherming van de kinderen hoog in het vaandel staat. Daar is volgens mij niets mis mee. Wel blijft het voor een ieder opletten om niet het belang van de ander (in het laatste geval het kind) geheel en al boven het eigen belang te stellen. Want er is ook nog altijd de noodzaak voor eigen levensruimte. Het eigenbelang van een ieder raakt elkaar in het gezinsbelang, dat alle partijen ergens wel hebben, al zal het mede door het rugzakje soms wat diep weggestopt zitten.

Berichten: 391

Vertrokken

Berichten: 1391

MAJARO438 schreef:

hm nou ik ben wat dat betreft een slechte ervarings deskundige omdat mijn ex wat eh aparte idee"en had. Maarrrrr mijn kids gunnen het mij onvoorwaardelijk en willen juist heel erg graag dat ik een relatie krijg, alleen als diegene ook kids heeft zie ik fronsen ontstaan. Hoe je het ook wendt of keert, er komt een periode, nadat al het leuke en nieuwe er af is, dat kids hun plaatsje gaan op eisen en verdedigen. En dan moet je wel erg sterk in je schoenen staan als stel en samen op 1 lijn zitten wil het een kans van slagen hebben. Voor pubers ligt het allemaal idd gevoelig, die maken al een onzekere periode door en om dan ook nog nieuwe vrienden te gaan maken kan wel wat veel zijn. Een samengesteld gezin heeft een nog grotere kans van mislukken dan een 1e huwelijk o.i.d. weet het percentage niet meer maar heb er zelf ook nog aan bij gedragen Clown smiley

Als ik kon kiezen zou ik een partner zonder kids nemen. Als je al wat te kiezen en te nemen hebt Geschokte, onthutste smiley

gr majaro

Nihil dus

Berichten: 2109

MARY052 schreef:

De laatste maanden gebeuren er veel moeilijke dingen in mijn leven. (ga mij niet vragen wat want daar gaat het mij niet om) Mijn leven staat weer behoorlijk op zijn kop.
Ik voel een stuk boosheid naar GOD maar durf dat niet uit te spreken.
Herkennen jullie dit en hoe doen jullie dit? En mag je uberhaupt boos worden op GOD??

Mary

Mary, waarom zou je niet boos mogen zijn op God? Bij deze vraag denk ik altijd meteen aan iemand als Job of Jeremia, die letterlijk hun geboortedag vervloekten. Dan moet je toch wel ernstig boos zijn op zo'n moment... God geeft ruimte voor deze emotie, zoals Hij ruimte geeft aan elke emotie, juist omdat emotie een belangrijk hulpmiddel is in het opbouwen van relaties, waartoe we toch mede geschapen zijn.

Zorg ervoor dat je je boosheid uit, krop het niet op! Juist dat kan al lucht geven om weer verder te kijken en niet in de boosheid te blijven hangen. Want dan begeven we ons als mens op glad ijs...

Berichten: 1181

HENK710 schreef:

Mary, waarom zou je niet boos mogen zijn op God? Bij deze vraag denk ik altijd meteen aan iemand als Job of Jeremia, die letterlijk hun geboortedag vervloekten. Dan moet je toch wel ernstig boos zijn op zo'n moment... God geeft ruimte voor deze emotie, zoals Hij ruimte geeft aan elke emotie, juist omdat emotie een belangrijk hulpmiddel is in het opbouwen van relaties, waartoe we toch mede geschapen zijn.

Zorg ervoor dat je je boosheid uit, krop het niet op! Juist dat kan al lucht geven om weer verder te kijken en niet in de boosheid te blijven hangen. Want dan begeven we ons als mens op glad ijs...

Ik ben het niet met je eens Henk.
Mijn ervaring is dat juist je boosheid extra verwijdering brengt tussen God en jezelf, juist op het moment dat je Hem juist wel nodig hebt.
Opkroppen is fout, maar ongeremd boos zijn is naar mijn idee niet de beste optie. Eerder hulp zoeken om te verwerken, dat lijkt mij achteraf het verstandigste

Berichten: 2109

CROSSROAD317 schreef:

Ik ken het boos zijn op God niet, mijn dankbaarheid is groter.

Cross, volgens mij is hier sprake van een tegenstelling Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Je dankbaarheid is groter. Groter dan wat? Dat staat zoals je het nu formuleert in het eerste stukje: het boos zijn op God. Maar in dat eerste stukje staat dat dat niet bestaat. Hoe kan iets groter zijn dan iets anders als datgene waarmee vergeleken wordt niet bestaat? Clown smiley

Maar ik deel wel je opmerking dat dankbaarheid voor het leven groter is! Coole smiley met zonnebril

Berichten: 1391

HENK710 schreef:

Mary, waarom zou je niet boos mogen zijn op God? Bij deze vraag denk ik altijd meteen aan iemand als Job of Jeremia, die letterlijk hun geboortedag vervloekten. Dan moet je toch wel ernstig boos zijn op zo'n moment... God geeft ruimte voor deze emotie, zoals Hij ruimte geeft aan elke emotie, juist omdat emotie een belangrijk hulpmiddel is in het opbouwen van relaties, waartoe we toch mede geschapen zijn.

Zorg ervoor dat je je boosheid uit, krop het niet op! Juist dat kan al lucht geven om weer verder te kijken en niet in de boosheid te blijven hangen. Want dan begeven we ons als mens op glad ijs...

Ik denk dat we meer geconfronteerd wordt wat vanaf de kansel gezegd wordt, "God is liefde" en aait over onze bol en mij overkomt niks......
Het is niet alleen emotie maar ook het verstand die ergens in geloofd....

Berichten: 2109

JOLAN931 schreef:

Ik ben het niet met je eens Henk.
Mijn ervaring is dat juist je boosheid extra verwijdering brengt tussen God en jezelf, juist op het moment dat je Hem juist wel nodig hebt.
Opkroppen is fout, maar ongeremd boos zijn is naar mijn idee niet de beste optie. Eerder hulp zoeken om te verwerken, dat lijkt mij achteraf het verstandigste

Boosheid kan afstand kweken. Daarom is het dus wel belangrijk om je boosheid op een goede manier te kanaliseren, wat niet echt eenvoudig is. En nee, ongeremd boos zijn is inderdaad niet goed, want dan blijf je er dus in hangen (zie waarschuwing in eerdere stukje).

Berichten: 2109

MAR907 schreef:

Ik denk dat we meer geconfronteerd wordt wat vanaf de kansel gezegd wordt, "God is liefde" en aait over onze bol en mij overkomt niks...

Ik weet dat er mensen zijn die de neiging hebben om inderdaad in een knuffelgod te geloven. Dat is niet echt mijn ding. Want we hebben te maken met een God die ook emotie kent, we zijn immers Zijn beeld Knipoog smiley