Invloed van je opvoeding op de rest van je leven

Berichten: 3599

MIEK114 schreef:

"Daar kan ik niks aan doen" dat is mooi makkelijk. je bent natuurlijk wel degelijk verantwoordelijk voor de keuzes die je maakt en het gedrag wat je daarbij laat zien. natuurlijk je bent zoals je bent en opvoeding heeft mede je leven gekleurd. daar zullen prettige dingen bijhoren en minder prettige of zelfs nare ervaringen. Mogelijk is dat je daarin vastloopt, maar ook heel goed mogelijk is dat je met je opvoeding een fijne stevige basis hebt gekregen waarop je je leven verder kan bouwen.
Hoe dan ook, opvoeding bepaald mede wie je nu bent en heeft bewust of onbewust invloed op je handel en wandel.

Ik ben het met je eens, Miek.

Je opvoeding heeft zeker invloed, maar jijzelf kunt voor een groot gedeelte bepalen in hoeverre je die invloed laat doorwegen in je leven nu.

En idd...de keuzes die je maakt en het gedrag daarbij ben je zelf verantwoordelijk voor!

Ik kan alleen maar dankbaar zijn voor hoe ik opgevoed ben en probeer daar vooral de goede, fijne en sterke punten eruit te halen.

Berichten: 146

Opvoeding en verloop van je leven bepalen wel hoe jij de wereld ziet.
Het kan er voor zorgen dat je verblind word voor bepaalde zaken.
Echter zal je in je leven zoveel dingen mee gaan maken waardoor je zelf zult gaan moeten nadenken over zaken.
En dan ontwikkel je steeds meer je eigen mening (hopelijk).
Ook vrienden en werk en partners zullen weer andere kijk op zaken hebben dan je mee hebt gekregen in opvoeding en zullen van invloed zijn op jouw kijk op zaken.
Je echter met alles verschuilen achter wat je opvoeding je heeft meegegeven zegt iets over zelfstandigheid die je hebt en mate van levenservaring en cognitieve vermogens.
Houd niet in dat het evengoed een hele grote invloed blijft op jouw manier van omgaan met situaties en mensen

Willie

Berichten: 7083

RENATE619 schreef:

Ik vraag me steeds vaker af, door de gesprekken die ik hier met andere leden heb, hoe groot de invloed van je opvoeding is op de rest van je leven.
Ik hoor regelmatig geluiden van: ja, daar kan ik niets aan doen, zo ben ik opgevoed.
Zelf vind ik dat je weldegelijk invloed hebt op de dingen van nu, als je in je opvoeding bepaalde dingen hebt aangeleerd kun je ze afleren. Of juist dingen die je gemist hebt in je opvoeding, kun je je eigen maken.

Mijn vragen zijn dan ook:
Hoe ervaren jullie dat? Heb je zelf geen invloed op hoe je met dingen nu omgaat?

Quote:

Ik hoor regelmatig geluiden van: ja, daar kan ik niets aan doen, zo ben ik opgevoed.

Ja, dat vind ik nu echt onder andere een voorbeeld van zelf geen verantwoording nemen: Zo ben ik opgevoed.....

Komt mij bekend voor...

Zo van kan ik niets aan doen want zo ben ik opgevoed (en dat moet jij maar pikken)

Berichten: 7083

RENATE619 schreef:

Ik vraag me steeds vaker af, door de gesprekken die ik hier met andere leden heb, hoe groot de invloed van je opvoeding is op de rest van je leven.
Ik hoor regelmatig geluiden van: ja, daar kan ik niets aan doen, zo ben ik opgevoed.
Zelf vind ik dat je weldegelijk invloed hebt op de dingen van nu, als je in je opvoeding bepaalde dingen hebt aangeleerd kun je ze afleren. Of juist dingen die je gemist hebt in je opvoeding, kun je je eigen maken.

Mijn vragen zijn dan ook:
Hoe ervaren jullie dat? Heb je zelf geen invloed op hoe je met dingen nu omgaat?

Je hebt zelf wel invloed op hoe je met dingen omgaat.

Je (iemand) kan het wel moeilijker hebben als tie een K@# opvoeding heeft gehad. Dat wil dan nog niet zeggen dat zo iemand het voor anderen dan ook maar erg moeilijk moet maken.(narcisme?)

Het had ook andersom kunnen zijn, de rollen omgedraaid....
Dan kan je (iemand) de betrekkelijkheid van dingen zien als je zo denkt..

Er zijn mensen die bijna altijd lopen te zeiken dat anderen meer of veel geld hebben. Anderen zijn dan bijvoorbeeld buren, of bekende Nederlanders cq tv-persoonlijkheden.
Daar irriteer ik mij aan. Want dan denk van van wat zou jij(zoiemand die loopt te zeiken) doen als het andersom was????

Zou jij (zoiemand) dan ook zeggen van ik heb zóveel geld laat ik dat maar eens elke maand gaan verdelen onder een paar minima en zelf ook op een minimum niveau leven?????

Natuurlijk niet. Ik ken iemand die is de baas(directeur) van zijn eigen bedrijf. die man werkt elke dag van half 7 's ochtends tot één uur 's nachts. Vaak ook in het weekend....

Dan hoor ik van een vrouw van een werknemer die zit te klagen dat de baas in een bmw rijdt.....
Twijfelende smiley

Ja, mág die man misschien, háár man is elke avond om 5 uur thuis, en heeft verder niets aan zijn hoofd, tot de volgende ochtend half 8....

De baas moet elke maand weer kijken waar die het geld vandaan haalt om het salaris zijn werknemers van te betalen...
En zorgen dat er überhaupt genoeg werk is, dus werk zien binnen te halen.

Dan kan hij moeilijk in een 2de hands lelijke eend naar eventuele klanten toe....ze zien hem al aankomen.
Zoiemand moet representatief zijn voor de klanten.

Ja, dit schoot mij even te binnen. Ik vind dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen zaken. En de een heeft het nu eenmaal makkelijker dan de ander. Maar je kan niets op opvoeding, ofzo afschuiven. alleen naar de daartoe verantwoordelijke personen. zoals ouders.

En tuurlijk heb je (ik) zelf invloed hoe je met dingen omgaat. en mag je nooit de verantwoording voor je dingen ontlopen. Of anderen een vals schuldgevoel aanpraten.....

Berichten: 7231

...soms kan je iemand ongewild iemand uit evenwicht brengen en zie je een einde naderen. Of de vrees voor dat einde is er...

Lachende smiley

gelukkig hoeven slechte momenten niet lang te duren of hoeft een vrees niet uit te komen.

Berichten: 4

HANNAH810 schreef:

ik verkeer ook nog steeds in de veronderstelling dat ik mijn meisje opvoed, rinrin;
(alleen denk ik wel eens; ik zou willen dat de voeding een klein beetje beter zou blijven hangen..... Engeltje smiley

)

Ik heb dat gevoel niet zo. Ze vragen mij of dat dit of dat mag en ik geef mijn mening maar zeg eigenlijk nooit echt "NEE"
Toch kan ik zeggen dt ik 4 super fijne kinderen heb die mij aan alle kanten respecteren.
En het komt nooit in hun op (tot nu dan) om mij bij mijn voornaam te noemen.
Zou ik ook wat van zeggen gelijk al de eerste keer. Maar als ze het echt niet willen en ze doen het niet .... wat kan je er dan aan doen...??

Berichten: 3599

FRANKT627 schreef:

...soms kan je iemand ongewild iemand uit evenwicht brengen en zie je een einde naderen. Of de vrees voor dat einde is er...

Dit klink idd als een slechtste moment van de dag.

Berichten: 4047

we willen dus op zaterdag 24 september voor de negende keer met elkaar gaan picknicken; weer verzamelen rond twaalf uur.
bij de schaapskooi tegenover restaurant "juffrouw Tok" (verlengde arnhemse weg 101 te ede) rijd je langs de schaapskooi het zandpad op richting heide; hetzelfde plekje naast het zandpad.

je kunt het zandpad gewoon uitrijden met de auto, er is daar een parkeerplaats. mocht je nog andere plannen hebben op die dag, dan kun je dus gerust iets later komen of iets eerder weggaan.
om een indruk te geven hoelang de picknick duurt; de vorige keren waren de eersten er rond 11 uur, en gingen de laatsten weg rond negen uur.

ieder neemt weer eigen eten en drinken mee en we houden hetzelfde schema aan, alleen de datum is anders.....
er zijn mensen die graag de bbq op de picknick plaats aan willen steken; dus je kunt eigen vlees, sausjes en niet te vergeten houtskool!! meenemen. ook voor de barbeque geld; ieder zorgt in principe voor zichzelf.
wil je niet barbequen, dan ben je uiteraard met een broodje kaas net zo welkom als met een barbeque-worstje!!

willen degenen die meegaan een prikbordberichtje op hun profiel plaatsen, en ook anderen uitnodigen waarmee zij contact hebben? hoe meer zielen, hoe meer vreugd!!

mocht je ook plannen hebben om mee te gaan, dan zou ik je reactie liever via t forum lezen dan via de mail (ik heb het te druk nl. om iedereen keurig terug te mailen, en dan heb ik alle info bij elkaar, werkt een stuk handiger!!)

een tip; mocht je abonnement aflopen, dan schijnt het mogelijk te zijn, om het forum te volgen, zonder lid te zijn!! je zoekt op google gewoon op google "christianmatch picknicken ede", en dan kom je op dit bericht uit.

even voor alle duidelijkheid een herhaling van de afspraken die we onderling hebben gemaakt;
- er kunnen foto's worden gemaakt, maar deze worden niet op christianmatch geplaatst zonder nadrukkelijke toestemming van iedereen die (op de achtergrond van) de foto te zien is.
- van alcoholische dranken worden na de picknick thuis weer genoten.
- er worden geen pannenkoeken aan de zwijnen gevoerd.
- uiteraard kun je je kinderen ook gewoon meenemen.

ik hoop op een stapel aanmeldingen, en hoop jullie die zaterdag weer gezellig te zien; tot dan..........

voorlopig hopen mee te gaan;

hannah810, 38 jaar, regio 073, drie kinderen van 5, 5 en 6 jaar
zus van hannah, 41 jaar, regio 0180
Josina022, 41 jaar, regio 030 (komt met "taxi" marcowaal200?)
Maria576, 46 jaar, regio 038 (indien vervoer)
nel833, 50 jaar, regio 071
Susannah475, 45 jaar, regio 0318 (indien vervoer)
Thirza120, 30 jaar, regio 0318 (onder voorbehoud)
jakolien247 36jaar regio 030 (onder voorbehoud)

jonasveve, 51 jaar, regio 070
frankt627, 47 jaar, regio 076
hanskamp, 38 jaar, regio 0521
wimgroen841, 55 jaar, regio 0318
jan853, 51 jaar, regio 078, twee kinderen van 11 en 13 jaar
kwispel011, 66 jaar, regio 0172
thijs984, 35 jaar, regio 050 met kinderen
Ludovis284, 54 jaar, regio 0184 met dochter (onder voorbehoud)
marcel188 ,45jaar ,regio075.
Beun656, 37 jaar, regio 0341 (onder voorbehoud)
johan209, 36 jaar, regio 073
niceguy125, 43 jaar, regio 0570
marcowaal200, 40 jaar, regio 078 (heeft nog ruimte over in de auto.. )

marco, jij neemt jozina dus mee?

Berichten: 3295

JOLAN931 schreef:

Ook op CM zijn er leden die ongehuwd hebben samengewoond.
Deze staat al niet bij de meerkeuze antwoorden, dus kom je automatisch uit bij: vrijgezel/nooit getrouwd geweest.

Bij die zelfde meerkeuze vraag staat ook niet: vrijgezel met kind van onbekende vader, dus ook deze leden komen onder het kopje: vrijgezel/nooit getrouwd geweest.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Naar mijn idee valt dit dus niet onder onwaarheden, maar onder het gebrek aan meerkeuze antwoorden.

Het is nooit verstandig om iemand helemaal te beoordelen op zijn of haar profiel. De dingen die niet iedereen hoeft te weten maar die misschien wel van belang zijn ontdek je namelijk vanzelf als je met die persoon chat. Daarvoor is denk ik ook de privechat.
Niemand zet al zijn slechte eigenschappen op zijn profiel. Het profiel dient enkel om jezelf te 'promoten' en daarbij horen in de eerste instantie niet al je privezaken.

Gescheiden kun je zien als het achter de rug hebben van een echtscheiding.
Maar hoe noem je dan het beeindigen van een samenlevingsvorm?
"uit-elkaar-gegaan" ?

Persoonlijk vind ik dat je in dat geval ook gescheiden hoort aan te geven.

Er is nu eenmaal een aantal mensen op cm die het wel degelijk van belang vinden of een nieuwe partner op enige wijze eerder een huishouden heeft gevormt die vergelijkbaar is met een huwelijk.

Dat kun je onzin vinden, maar voor deze groep is het essentiele informatie.
En of dat al dan niet voor je bekering is gebeurt.... hoe interessant zou je het als moeder vinden dat iemand, uiteraard VOOR zn bekering (!!) actief is geweest als pedo?
DAT maakt dan zeker ook niet uit? Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Berichten: 3295

JOLAN931 schreef:

Boeddhabeelden ZIJN in mijn ogen afgodsbeelden, en niet alleen het begin daarvan. Ik volg deze discussie met veel interesse, al heb ik er onvoldoende kennis van om inhoudelijk te kunnen reageren.
Maar ik dacht dat het over yoga ging en niet over Boedisme of hindoeisme, al zie ik het verband ertussen wel.

dan toch maar n tuinkabouter met hengel bij de vijver Knipoog smiley

Berichten: 3295

RINRIN585 schreef:

Ik heb dat gevoel niet zo. Ze vragen mij of dat dit of dat mag en ik geef mijn mening maar zeg eigenlijk nooit echt "NEE"
Toch kan ik zeggen dt ik 4 super fijne kinderen heb die mij aan alle kanten respecteren.
En het komt nooit in hun op (tot nu dan) om mij bij mijn voornaam te noemen.
Zou ik ook wat van zeggen gelijk al de eerste keer. Maar als ze het echt niet willen en ze doen het niet .... wat kan je er dan aan doen...??

Voor de kinderen uit het eerste huwelijk van mijn vrouw ben ik geen Papa, maar gewoon Pieter.
Daar hebben wij bewust voor gekozen omdat de kinderen al een papa hebben, en hoe triest dat figuur ook is, ze moeten het er mee doen.
Nu begint onze gezamelijke dochter dr eerste woordjes te zeggen.
Tot op heden: JA en PAPA. Zolang het in die volgorde uitgesproken blijft worden vind ik dat ideaal ( Knipoog smiley

)
Maar voor haar zal het consequent aanspreken van mij als papa nog heel lastig gaan worden als haar halfbroer en -zus mij met Pieter aanspreken....

Berichten: 7083

PIETER649 schreef:

dan toch maar n tuinkabouter met hengel bij de vijver Knipoog smiley

Volgens het evangelisch Christendom zijn kabouters occult. Evenals de Donald Duck, want Willy Wortel kan toveren..
Ook sprookjes.....
Sprookjes zijn nota bene literatuur. en oorsronkelijk geschreven voor volwassenen. Sprookjes zijn heel mooi.

Ik heb zo vaak het woord 'occult' gehoord, kan het bijna niet meer aanhoren...

En dan te bedenken, dat rare 'in tongen spreken', dat 'vallen' in de geest, dát vind ik pas occult.....

Heb een hele tijd dingen zitten assimileren daar.

Zonde...

Goede was het evangelie, maar al die erbij bedachte dingen en bijzaken waarvan hoofdzaken worden gemaakt, gewoon zonde.

Berichten: 340

MIEK114 schreef:

thnxs

in de link van Miek staat een duidelijke verwijzing naar Yoga,wat het betekent,wat het doel is van de oefeningen etc.
heb de link hier nog niet gezien dus bij deze..

http://www.stichting-promise.nl/artikelen/lichaamswerk-occultisme-en-cultuur/bezwaren-tegen-yoga-oefeningen.htm

heb er even een stukje uit gehaald wat ik wel heel interessant vind:

Hier is echter de vraag of deze ook toereikend zijn om geestelijke spanningen en klachten weg te nemen. De soort yoga waar wij het hier voornamelijk over hebben, gaat uit van een yoga-leraar die zich terdege bewust is van de doelstellingen die achter de techniek van de yoga staan. Waar yoga ook echt yoga is. Niet zomaar onschuldige oefeningen, maar een techniek die gepaard gaat met een filosofie, die de manier en het doel van het leven beïnvloedt. En dan hebben we het over het Hindoeïsme, want dat is de religie waar de yoga uit voort komt.
Het gaat om de goede werken (karma) die de mens moet doen, om het eigen ik (atman) in verbinding te brengen met het heelal (brahman) en zo op te gaan in het oneindige heelal, in het niets in het alles (nirwana). Het Hindoeïsme gelooft niet in een schepping, zoals we die in de Bijbel lezen. Het Hindoeïsme gelooft niet in een persoonlijke God, in een verlossing uit genade door Jezus Christus, in een verder leven na de dood in de hemel, de woonplaats van God.
Vandaar dat ook de yoga uitgaat van heel andere principes. Het blijft niet bij onschuldige oefeningen, maar de yoga behoort tot de middelen die de hindoes bezigen om beter te kunnen mediteren. Meditatie die moet leiden tot betere zelfkennis en tot het ontdekken van het goddelijke in zichzelf, Daar worden de yoga-houdingen voor gebruikt. Want veel van deze houdingen, zijn houdingen, waardoor de hindoes of yoga-beoefenaars zich identificeren met hun godheden.

wel handig dat kopieëren en plakken...

ik heb me er ook maar even in verdiept,maar omdat er nog niet zo veel van weet heb ik het maar even zo gedaan dmv kopieëren en plakken.

zoals yoga hier omschreven wordt,lijkt het me het zeker niet geschikt voor een christen.
het neigt naar mijn idee idd meer naar het occultisme.
het kenmerk van dit soort dingen is dat het altijd iets 'goeds' in zich heeft.
hier zit juist het gevaar in van misleiding zodat we ons op een onschuldige manier steeds meer zullen uitstrekken naar het tegenovergestelde dan wat jezus van ons wil.
als het allemaal heel duidelijk verkeerd zou zijn,zou het heel gemakkelijk te herkennen zijn,en zou je het precies kunnen indelen als 'goed'of 'fout' om het maar even zo zwart -wit te stellen.
alleen werkt het helaas niet op die manier.
de bijbel vertelt ons dat de duivel de leugenaar is van af het begin en die werkt alleen met halve leugens en misleiding zoals hij bv eva verleidt heeft in genesis 3 toen ze van de vrucht ging eten.
het gaat misschien wat ver om bij dit onderwerp de duivel te noemen,
maar de duivel zit niet stil in deze wereld,en is er altijd op uit om de mensen te verleiden tot het kwade.

zo is het denk ik ook met Yoga,op zichzelf lijken het leuke gymnastiek oefeningen,en zou je er niet meteen iets achter zoeken toch?
maar uit de link blijkt wel dat het een dieper betekenis heeft,en we God(JHWH) er niet mee dienen maar afgoden,en daar is God heel duidelijk over in de bijbel.

Berichten: 7083

PIETER649 schreef:

Gescheiden kun je zien als het achter de rug hebben van een echtscheiding.
Maar hoe noem je dan het beeindigen van een samenlevingsvorm?
"uit-elkaar-gegaan" ?

Persoonlijk vind ik dat je in dat geval ook gescheiden hoort aan te geven.

Er is nu eenmaal een aantal mensen op cm die het wel degelijk van belang vinden of een nieuwe partner op enige wijze eerder een huishouden heeft gevormt die vergelijkbaar is met een huwelijk.

Dat kun je onzin vinden, maar voor deze groep is het essentiele informatie.
En of dat al dan niet voor je bekering is gebeurt.... hoe interessant zou je het als moeder vinden dat iemand, uiteraard VOOR zn bekering (!!) actief is geweest als pedo?
DAT maakt dan zeker ook niet uit? Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Het verschil tussen 'scheiden' en een relatie beeïndigen, is dat scheiden veel meer tijd in beslag neemt.

Een relatie beeindigen kan via een gesprek. Bij scheiden komt er veel meer bij kijken.

Bij een relatie kan iemand wel 'gescheiden' zetten. Maar ja, als de relatie ondertussen al 5 keer aan en uit is geweest.....5 keer trouwen en weer scheiden met dezelfde doet iemand niet zo snel.

Berichten: 6369

Deze topic open ik omdat er in een andere topic (yoga) in wordt gegaan over slapeloosheid.
Ik wil even in gaan op hetvolgende dat ik daar las:

Ik had jaren geleden OOK last van slapeloosheid, en niet zo'n beetje ook.
Men adviseerde mij slaaptabletten te gaan halen, waar ik zelf fel tegen ben.
Ze hielpen me dan ook geen zier. Ik sliep wat en werd wakker.
Ik wist wel dat ik bezig was "ergens doorheen" te gaan, samen met God.

Een vriend die ik om advies vroeg zei me: vraag aan God wat je moet doen, om van je slapeloosheid af te komen.

Dat deed ik (nogmaals) en het antwoord dat kwam was glashelder.
God sprak: "Vertrouw je op Mij, of vertrouw je op je slaappil?"
Ik wist genoeg. Ik spoelde de hele zooi door het toilet, en met een bereid hart wachtte ik af.

Na een aantal weken leerde ik de allerbelangrijkste les van mijn leven.
Om die te leren moest God me blijkbaar tot een bepaald punt uitputten, voordat ik het inzag.

Niet lang daarna begon ik weer goed te slapen. En sindsdien slaap ik als een (ro)os. Al stormt het soms flink in mijn leven, net als Jezus in de boot, kan ik dan toch lekker slapen. Prijs de Heer!

Het gevaar van techniekjes die je kunt aanleren om iets te bereiken, is dat de kern-oorzaak van het probleem wellicht niet wordt aangepakt.
Als je de Heilige Geest het werk laat doen, is het altijd grondig. Althans dat is mijn ervaring. [color=8B0000] [/color]
Ik ben in januari lichamelijk en psychische ingestort, na gesprekken met een vriend kwam het probleem slapen aan de orde toen ik goed na ging denken kwam ik erachter dat ik al 10 jaar niet meer dan 3 uur per nacht sliep en dan nog met tussenposen. In deze periode die nu al 8 maanden duurt is mijn geloof wat al heel veel voor mij betekende alleen maar versterkt, echter hoe ik me ook voel en leef in mijn geloof ik ging daar toch echt niet beter van slapen. Toen ik het hierboven staande stuk las gingen mijn haren dan ook een beetje omhoog staan, als ik dat zo lees zou ik me een ongelovige voelen want ik gebruik nu een aantal maanden slaapmedicatie omdat ik echt niet meer sliep. Ben ik dan geen goede christen? Ik probeer naar Gods wetten te leven en leg mijn leven in zijn handen de tegenslagen die ik steeds krijg mag ik overgeven hoe moeilijk ze ook zijn en God geeft mij hier rust in echter zonder medicatie kan ik op het moment niet slapen.

Blijft voor mij staan de vraag ben je een minder goede gelovige /christen als je slaapmedicatie gebruikt? Geef je je leven dan niet (genoeg) over aan God?
Ben benieuwd hoe jullie hierover denken.

Berichten: 1331

Een meisje met een appel ..
verhaal verwijderd, omdat ik wil nagaan of het wel op feiten berust, zie bericht van Anne, hieronder.

Berichten: 6369

Door een gewone draai op een stoel is het in mijn ruggeschoten zaterdag Gefrustreerde smiley

alsop het niet opkan doen we er nu nog een lekker hoofdpijn bij Huilende smiley, smiley in tranen

Houd het nu nooit op met al dat gedoe met mijn lichaam Boze smiley

Berichten: 1663

Welnee Erika, ik vind dat stukje een vrij hoog halleluja-gehalte hebben. Zieke smiley

Was het leven maar altijd zo makkelijk.

Als je er zo over denkt moet je dus ook geen paracetamolletje voor de hoofdpijn nemen, geen bloeddrukverlagers bij een hoge bloeddruk, geen insuline bij diabetes?

Ik heb net als jij tijdens een burn-out korte periodes slaapmedicatie gehad, ter ondersteuning van mn verdere behandeling.
En als je in die situatie zit, ben je zo dankbaar dat er zoiets als slaapmedicatie bestaat!
Maar dat heeft niets te maken met niet goed genoeg geloven.

Berichten: 5057

De boom bij mn ex is omver gevallen en het huis op een haar na gemist...

Berichten: 4852

RENATE619 schreef:

Ik vraag me steeds vaker af, door de gesprekken die ik hier met andere leden heb, hoe groot de invloed van je opvoeding is op de rest van je leven.
Ik hoor regelmatig geluiden van: ja, daar kan ik niets aan doen, zo ben ik opgevoed.
Zelf vind ik dat je weldegelijk invloed hebt op de dingen van nu, als je in je opvoeding bepaalde dingen hebt aangeleerd kun je ze afleren. Of juist dingen die je gemist hebt in je opvoeding, kun je je eigen maken.

Mijn vragen zijn dan ook:
Hoe ervaren jullie dat? Heb je zelf geen invloed op hoe je met dingen nu omgaat?

Mijn eerste reactie is eigenlijk een tegenvraag.
Hoe ga je om met dingen die je kinderen doen waar je zélf niet achter staat?
Ik noem een voorbeeld uit m'n eigen situatie. M'n zoon is bezig met de koksopleiding. Deze opleiding bestaat uit 4 dagen werken , 1 dag naar school per week.
Omdat het veel werken is wanneer anderen vrij zijn ( avonden en weekenden ) gebeurt het ook regelmatig dat er zondagsarbeid bij komt kijken. In mijn ogen is dit geen werken van barmhartigheid, ik sta er dus niet achter.
Zelf heeft hij er ook wel wat moeite mee maar weigert hij om zondags te werken , dan komt hij nergens aan de bak en kan hij dus niet zijn opleiding verder afmaken.
Op z'n school hebben ze er wel begrip voor maar een oplossing kunnen ze hem niet geven.
Ze hebben hem voorgesteld om in een instelling, verpleeghuis , te solliciteren maar daar heeft hij een keer stage gelopen maar dat vond hij niks.
Wil perse de vakkennis opdoen in een restaurant.

Hoe hiermee om te gaan?

Berichten: 1663

VISSER278 schreef:

Mijn eerste reactie is eigenlijk een tegenvraag.
Hoe ga je om met dingen die je kinderen doen waar je zélf niet achter staat?
Ik noem een voorbeeld uit m'n eigen situatie. M'n zoon is bezig met de koksopleiding. Deze opleiding bestaat uit 4 dagen werken , 1 dag naar school per week.
Omdat het veel werken is wanneer anderen vrij zijn ( avonden en weekenden ) gebeurt het ook regelmatig dat er zondagsarbeid bij komt kijken. In mijn ogen is dit geen werken van barmhartigheid, ik sta er dus niet achter.
Zelf heeft hij er ook wel wat moeite mee maar weigert hij om zondags te werken , dan komt hij nergens aan de bak en kan hij dus niet zijn opleiding verder afmaken.
Op z'n school hebben ze er wel begrip voor maar een oplossing kunnen ze hem niet geven.
Ze hebben hem voorgesteld om in een instelling, verpleeghuis , te solliciteren maar daar heeft hij een keer stage gelopen maar dat vond hij niks.
Wil perse de vakkennis opdoen in een restaurant.

Hoe hiermee om te gaan?

Dan heb ik voor jou ook meteen een tegenvraag:

Je weet toch als je aan zo'n opleiding begint, dat werken op zondag erbij gaat horen?

Ik denk dat er voor hem 2 mogelijkheden zijn: of accepteren dat het erbij hoort met dit beroep, of een andere opleiding gaan volgen.

En hoe je daar als ouder mee om moet gaan...dat vind ik een moeilijke vraag. gelukkig heb ik nog een paar jaartjes tijd voor mijn kinderen met dit soort probleempjes komen.

Berichten: 3599

ANNETTE792 schreef:

Welnee Erika, ik vind dat stukje een vrij hoog halleluja-gehalte hebben. Zieke smiley

Was het leven maar altijd zo makkelijk.

Als je er zo over denkt moet je dus ook geen paracetamolletje voor de hoofdpijn nemen, geen bloeddrukverlagers bij een hoge bloeddruk, geen insuline bij diabetes?

Ik heb net als jij tijdens een burn-out korte periodes slaapmedicatie gehad, ter ondersteuning van mn verdere behandeling.
En als je in die situatie zit, ben je zo dankbaar dat er zoiets als slaapmedicatie bestaat!
Maar dat heeft niets te maken met niet goed genoeg geloven.

Ik kan mij hier volledig bij aansluiten!

Berichten: 4852

ANNETTE792 schreef:

Dan heb ik voor jou ook meteen een tegenvraag:

Je weet toch als je aan zo'n opleiding begint, dat werken op zondag erbij gaat horen?

Ik denk dat er voor hem 2 mogelijkheden zijn: of accepteren dat het erbij hoort met dit beroep, of een andere opleiding gaan volgen.

En hoe je daar als ouder mee om moet gaan...dat vind ik een moeilijke vraag. gelukkig heb ik nog een paar jaartjes tijd voor mijn kinderen met dit soort probleempjes komen.

Inderdaad, dat wist ik , dat wist hij.
Maar kón ik het hem verbieden om die opleiding te gaan doen?
Dat is hetgeen waar het om draait. Ik vond van niet.
Van jongsaf aan zat het in hem. Toen ie 5, 6 jaar was wilde hij al kok worden. De zandbak lag altijd vol met oude pannen.
bij het koken stond hij er altijd met zijn neus bovenop.
Dus om hem te verbieden die opleiding te gaan doen ?
Nee, het was haast vanzelfsprekend.

Berichten: 7083

Overal, in het hele nieuwe testament is er sprake van berouw als het om vergeving gaat.

Ik heb een keer gehoord van iemand van kerkenraad, maar ik wist het zelf ook al: Wat is het tegenovergestelde van Liefde? Dat is geen haat maar onverschilligheid.

Jaren heb ik gehoord, dat ik daders moet vergeven.

Nou is voor mij vergeven, van harte weer met iemand omgaan.

Als God ons vergeeft, zegt Hij ook niet van en verder wil ik je nooit meer zien, maar vergeef je wel....????

Nou, nou heb ik gehoord, vergeven moet, voor je eigen rust, maar dat betekend niet dat je weer met zo iemand moet omgaan.

Nou, als dat dan niet hoeft, als ik niet met de daders om hoef te gaan, ze nooit meer hoef te zien, wil ik wel, om een pastoraal werker gerust te stellen en er van af te zijn, zeggen dat ik vergeef hoor.

Zo ver ben ik nu.

Maar ik heb me ook (vals) schuldig gevoeld. omdat ik, als nare slachtoffer de 'arme' daders niet wou vergeven. dit heb ik ruim 17,5 jaar aan moeten horen.....Want..God had míj zelfs vergeven, dus ik moest de daders ook vergeven; Bijbelse opdracht.

Als ik dan zei, dat alles wordt ontkent, of gezegd als ik alleen was dat ik lekker toch niets kan bewijzen, dan kwamen ze met de tekst van Jezus, die zei van: Vader vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen.....(Toen Hij aan het kruis hing.) Dat ik dan net zo als Jezus dat moest denken.....van dat ze niet wisten wat ze deden.....

Tot een vriendin van mij, die theologie studeerde zei van dat ík Jezus niet ben, én dat de daders wel degelijk wisten wat zij deden.

Ik kan geen kinderen krijgen door misbruik/mishandeling in kindertijd.
Opleiding niet af kunnen/mogen maken.
Járen élke ochtend ontzettend angstig geweest.
Jaren herinneringen kwijt door dissociatie.
Hele leven, met uitzondering van paar part-time jaar werk voor uitzendburo, in de wao, doordat ik teveel in de war was.
Járen alleen lopen overleven.
Paniekaanvallen te pas en te onpas.
Enzovoort.

De uitdrukking dat je levenslang hebt bij kindermishandeling begrijp ik nu.

Vergeven, daar zeg je mee, dat je wou dat het anders was gelopen. Dit is de laatste versie die ik over vergeven heb gehoord.

Natuurlijk wou ik dat het anders was gelopen....

Ik kan ook alles objectief bekijken nu. Ook heb ik nu en dan verdriet.

Ik wil ook geen medelijden: ik heb ook goede tijden gekend.

En ik ben onverschillig naar de daders toe. En ik ga niet mijn andere wang geven, of de daders liefhebben, nav de tekst : heb uw vijanden lief.

Daar wordt mijns inziens iets héél anders mee bedoeld.

Dat hameren over vergeving geven(zo, dan zijn wij ervanaf, ja, zo komt het nu op mij over....) dat kan zó schadelijk zijn. Zeker als er nog bij wordt gezegd hoe goed het voor je is....

Dit wou ik even kwijt.

Wat zijn jullie gedachten over 'vergeven'?

Berichten: 208

ERIKA129 schreef:

Deze topic open ik omdat er in een andere topic (yoga) in wordt gegaan over slapeloosheid.
Ik wil even in gaan op hetvolgende dat ik daar las:

Ik ben in januari lichamelijk en psychische ingestort, na gesprekken met een vriend kwam het probleem slapen aan de orde toen ik goed na ging denken kwam ik erachter dat ik al 10 jaar niet meer dan 3 uur per nacht sliep en dan nog met tussenposen. In deze periode die nu al 8 maanden duurt is mijn geloof wat al heel veel voor mij betekende alleen maar versterkt, echter hoe ik me ook voel en leef in mijn geloof ik ging daar toch echt niet beter van slapen. Toen ik het hierboven staande stuk las gingen mijn haren dan ook een beetje omhoog staan, als ik dat zo lees zou ik me een ongelovige voelen

Je zou je ook bemoedigd kunnen voelen Erika.
En misschien prikkelt het je nieuwsgierigheid...

want ik gebruik nu een aantal maanden slaapmedicatie omdat ik echt niet meer sliep. Ben ik dan geen goede christen?

Ik denk dat je hier een denkfout maakt.
Goede christenen bestaan in mijn ogen niet. Er is er niet 1 die goed is.
Je bent Christen omdat je Jezus volgt, en je van Gods Goedheid mag leven. Misschien heeft het feit dat je niet kunt slapen wel een oorzaak Erika.
Ik heb heel eerlijk verteld wat mij is overkomen. God sprak letterlijk tegen mij "op wie of wat vertrouw je nu eigenlijk?" Ik begreep de boodschap zeer goed. Omdat elke situatie anders is, hoeft dit absoluut niets over jouw situatie te zeggen. Maar het heeft natuurlijk wel raakvlakken. Ik moest bepaalde zaken leren in mijn leven. God heeft voor iedereen die z'n vertrouwen op Hem stelt, een unieke weg om die persoon te laten worden zoals hij/zij bedoeld is. God heeft die slapeloosheid gebruikt om mij grote lessen te leren. Je zou jezelf de vraag kunnen stellen wat jij onder ogen moet komen, of wat God jou wil vertellen. Daar mag je voor bidden.

Een ander ding is: ik was altijd bang om niet te slapen. Ik was bang om niet uitgerust genoeg te zijn om de volgende dag weer goed te functioneren. Ik ben er, samen met God dwars doorheen gegaan. Als een kind heb ik me aan Hem gegeven en me aan Hem toevertrouwd.
Was het leuk? Nee het was de meest afgrijselijke periode uit mijn leven.
Was het goed? Ja het was zeer goed.
Ik heb ontdekt dat je als mens best een poosje zonder slaap kan. Ik hoorde ooit een vrouw zeggen dat ze 3 maanden klaarwakker was. Dat was voor mij toen een hele bemoediging ...

En nu ik erop terugkijk, zie ik wel wat die periode met me gedaan heeft. Dat is de reden dat ik het wilde delen. Niet om mezelf op de borst te slaan, wel om te tonen hoe God kan werken, in gevallen van slapeloosheid en hoe je daarvan kan vrijkomen, zodat je nachtrust weer gezegend kan worden.

Blijft voor mij staan de vraag ben je een minder goede gelovige /christen als je slaapmedicatie gebruikt? Geef je je leven dan niet (genoeg) over aan God?

Die vraag is helemaal niet aan de orde denk ik Erika.
Ik denk dat je alleen nog niet ontdekt heb wat jou uit de slaap houdt.
Ik hoop dat je op het punt komt dat je dat wel zal ontdekken, en dat God je innerlijk zal genezen. Laat ik het anders zeggen: als je hart rust heeft in God, waarom zou je dan gaan wakkerliggen...?

@Annette
Beetje jammer van je opmerking en dat smiley-symbool
Ik hoop dat je beseft dat je me daarmee zeer kwetst Annette...

Berichten: 1663

Dan weet je nu precies hoe Erika en anderen zich voelen Roady.

Het is niet mn opzet om jou te kwetsen, maar dit is mijn mening hierover.
Ik geloof niet in het maar hard genoeg bidden en alles lost op, das mijn recht, net als dat jij het recht hebt medicijngebruik als afgod te zien.

Berichten: 3295

Ik denk dat jij het goed begrepen hebt.
Zelf heb ik ook vaak de houding van: rol maar om, wees er gelukkig mee en de groeten tot nooit weer ziens.
Bevalt mij prima en "zullie" zien maar!

Berichten: 4992

Het leven is als je neus, haal er uit wat er in zit. Smiley met dichtgeplakte mond

Berichten: 4992

Socrates: "Het goede is een weten, dat men slechts als ervaring kan beleven."

Berichten: 1663

VISSER278 schreef:

Inderdaad, dat wist ik , dat wist hij.
Maar kón ik het hem verbieden om die opleiding te gaan doen?
Dat is hetgeen waar het om draait. Ik vond van niet.
Van jongsaf aan zat het in hem. Toen ie 5, 6 jaar was wilde hij al kok worden. De zandbak lag altijd vol met oude pannen.
bij het koken stond hij er altijd met zijn neus bovenop.
Dus om hem te verbieden die opleiding te gaan doen ?
Nee, het was haast vanzelfsprekend.

Op een bepaalde leeftijd moeten ze zelf keuzes gaan maken voor hun verdere leven, en als ze daar vol voor gaan, kun je ze enkel maar steunen denk ik?