Vergeving

Berichten: 5057

Wat ik mis in deze discussie, is dat ik vergeven een groot woord vind. Het ligt ook in veel gevallen hoeveel ik me van bepaalde dingen aantrek. In de meeste gevallen haal ik mn schouders op en denk ik, ach laat maar.
Moet je alles vergeven, of is er ook iets van een tussenweg. Als je iedereen moet vergeven, zegt het ook iets van wat je je ervan aantrekt. Wat voor invloed heeft die persoon op je leven, dat je moeite hebt met datgene wat je is aangedaan. En kun je verwachten dat iedereen rekening met jou houdt? Dat het je pijn doet wil niet zeggen dat het ook zo bedoeld is?
We zitten hier achter de computer, we weten niet altijd wat er bij de ander leeft, waarom zouden we dan altijd van het negatieve van de ander uit te gaan?
Gewoon een voorbeeld uit de chatbox: ik heb gezegd, dat ik de psalmen en gezangen uit het liedboek saai vind en niet meer van deze tijd. Voor sommigen is dat als bededigend ervaren. Voor mij was het gewoon een constatering....

Berichten: 4047

foto's plaatsen doen we dus niet, gerald;
er is een wet op de bescherming van privacy, en die verbied om foto's openbaar te maken van anderen.
bovendien zijn er picknickers die hun foto's niet op een openbaar forum, of een profiel, terug willen vinden ivm exen ed.
dat was voorwaarde dat zij mee wilden gaan.
de afspraak is dus om geen foto's op profielen en forum te plaatsen, en daar houden wij ons uiteraard aan!
daar zul je vast begrip voor hebben verwacht ik.

Berichten: 2338

GERALD265 schreef:

Zijn ook foto's gemaakt (vast wel!) van de laatste picknick? Het lijkt me wel leuk om eens te zien hoe die dag eruit zag?

Ja, een beetje lastig wel...er zijn namelijk wel foto's...maar ook een aantal mensen die liever niet hadden dat hun gezicht op het forum terecht zou komen. En das natuurlijk best lastig om dan te achterhalen welke foto wel kan en wel niet...en ook gewoon heel begrijpelijk Knipoog smiley

Berichten: 54

verwijderd

Berichten: 2338

HANNAH810 schreef:

ondertussen gewoon doorgaan met je werk is ook nog een mogelijkheid mariska;
gewoon niet uitloggen, maar ondertussen lekker aan de gang gaan!

Of wel even uit doen, wat anders gaan doen, en vervolgens tot de schrikbarende conclusie komen dat er ook nog leven mogelijk is buiten CM Geschokte, onthutste smiley

Berichten: 2338

Heppie bursdee toe joeeeeeeeeee!! Lachende smiley met blinkend witte tanden

Berichten: 4047

er zijn wel profielen te vinden van mensen die een picknick foto hebben geplaatst waar zij alleen op staan....
kijk maar eens bij mij op mn profiel, bij mar en misschien nog bij anderen.....

Berichten: 2338

CHATULIEM619 schreef:

Wat ik mis in deze discussie, is dat ik vergeven een groot woord vind. Het ligt ook in veel gevallen hoeveel ik me van bepaalde dingen aantrek. In de meeste gevallen haal ik mn schouders op en denk ik, ach laat maar.
Moet je alles vergeven, of is er ook iets van een tussenweg. Als je iedereen moet vergeven, zegt het ook iets van wat je je ervan aantrekt. Wat voor invloed heeft die persoon op je leven, dat je moeite hebt met datgene wat je is aangedaan. En kun je verwachten dat iedereen rekening met jou houdt? Dat het je pijn doet wil niet zeggen dat het ook zo bedoeld is?
We zitten hier achter de computer, we weten niet altijd wat er bij de ander leeft, waarom zouden we dan altijd van het negatieve van de ander uit te gaan?
Gewoon een voorbeeld uit de chatbox: ik heb gezegd, dat ik de psalmen en gezangen uit het liedboek saai vind en niet meer van deze tijd. Voor sommigen is dat als bededigend ervaren. Voor mij was het gewoon een constatering....

1) het woord vergeven is zo groot als jij het maakt...het is namelijk niets anders dan gewoon een woord...niet groot en niet klein.

2)Dat een ander het niet verkeerd bedoeld heeft betekent niet dat het geen pijn kan doen!

Je kunt natuurlijk ook nog zoiets doen als bagataliseren Chat Knipoog smiley

Berichten: 54

HANNAH810 schreef:

er zijn wel profielen te vinden van mensen die een picknick foto hebben geplaatst waar zij alleen op staan....
kijk maar eens bij mij op mn profiel, bij mar en misschien nog bij anderen.....

Dank je!

Berichten: 5057

TESSYBEAR731 schreef:

En het is nog veeeeeeeel jammerder dat jij daar niet doorheen kunt kijken,
en oordeelsvrij de schoonheid van dit gedicht kunt ervaren Huilende smiley, smiley in tranen

Je weet niet hoe vaak het gebeurt, dat ik me door de schrijffouten heen moet werken hier. Vooral het vreselijke gebruik van d en t aan het einde van een werkwoord. In sommige gevallen denk ik dat de kinderen beter NL schrijven dan de ouders hier. En ja, met dit mooie gedicht kan het echt storend werken....

Berichten: 5057

TESSYBEAR731 schreef:

1) het woord vergeven is zo groot als jij het maakt...het is namelijk niets anders dan gewoon een woord...niet groot en niet klein.

2)Dat een ander het niet verkeerd bedoeld heeft betekent niet dat het geen pijn kan doen!

Je kunt natuurlijk ook nog zoiets doen als bagataliseren Chat Knipoog smiley

Ik denk dat je veel moet bagatelliseren hier. Want ik kan me nauwelijks voorstellen dat mensen hier op uit zijn anderen bewust pijn te doen. Juist op deze site zou je altijd door moeten vragen wat de ander zou bedoelen. Je mist nl. non verbale communicatie. Waarom zou je dan altijd van het negatieve uit moeten gaan?

Berichten: 2338

CHATULIEM619 schreef:

Het eerste wat Paulus in dit gedeelte stelt, is dat de sex drive van mensen iets is waar je normaal mee om moet gaan. Als je met elkaar getrouwd bent, mag je sex de ruimte geven, alleen wel bij je partner, niet bij de prostituees. Ook kun je een tijd van vasten afspreken anders hoort het een onderdeel te zijn van je getrouwde relatie.

Verder ziet hij zijn eigen celibaat als een gave van God. Het woord wat daar gebruikt wordt, kan ook vertaald worden met genade. Maar tegelijkertijd beseft hij dat dit niet aan een ieder gegeven is.

Hij stelt hier duidelijk dat hij voor ongehuwden geen voorschriften heeft van de Heer, dus datgene wat hij is zegt zijn persoonlijke mening. Het blijkt dat hij veel voordelen ziet in het alleen zijn, maar dat hij ook ruimte geeft aan mensen om te trouwen. Voor hem zijn de redenen: de moeilijke tijd die voor hen zou liggen. Hij voorzag nl de verdrukking die de gemeente te wachten stond. Hij voorzag tevens dat de aandacht verdeeld moest worden als je getrouwd was, maar hij stelt duidelijk dat de keuze aan de mensen zelf is, en dat hij geen echt woord van de Heer heeft.....

Ja okee, so far so good...(Dat het zijn eigen mening betrof was k al een poosje achter...)dus Paulus zegt eigenlijk gewoon dat we, als we het kunnen opbrengen, beter alleen kunnen blijven...maar dat wanneer onze verlangens te groot worden we beter kunnen trouwen, ja toch?
maar dat kan ik dan nog steeds niet rijmen met het stukje waarin hij zegt dat als we dan eenmaal al getrouwd geweest zijn, we beter kunnen hertrouwen dan alleen blijven...en dat snap k niet helemaal. Het zou namelijk zomaar kunnen dat je dit keer wel in staat bent om "zuiver" te leven. Ik vind het nog steeds moeilijk in te passen in deze tijd.

Berichten: 2338

CHATULIEM619 schreef:

Je weet niet hoe vaak het gebeurt, dat ik me door de schrijffouten heen moet werken hier. Vooral het vreselijke gebruik van d en t aan het einde van een werkwoord. In sommige gevallen denk ik dat de kinderen beter NL schrijven dan de ouders hier. En ja, met dit mooie gedicht kan het echt storend werken....

En ff een endje verderop steggel je dat je vergeving zo'n groot woord vind omdat je je afvraagt waar men zich druk om maakt Smiley die vol vragen zit

Berichten: 2113

CHATULIEM619 schreef:

Het is zo jammer dat dit gedicht ontsierd wordt door een vervelende schrijffout. poze is nl. pose......

Wat maakt dat nou uit Chat ?
...ik zou bijna zeggen niet iedereen heeft een taalknobbelstalent, maar de keren dat ik Jonathan een taalfout zie maken, zijn echt op 1 hand te tellen, dus ik vind dat je je druk maakt om niks.
Wat is nou echt belangrijk en van waarde Chat... taalfouten ??? Nou voor mij niet dus... zolang ik weet wat er mee bedoeld wordt zit ik er echt niet mee.
Er zijn wel andere dingen waar ik me druk om maak... Verlegen lachende smiley

die mijn aandacht meer nodig hebben...

Berichten: 2338

CHATULIEM619 schreef:

Ik denk dat je veel moet bagatelliseren hier. Want ik kan me nauwelijks voorstellen dat mensen hier op uit zijn anderen bewust pijn te doen. Juist op deze site zou je altijd door moeten vragen wat de ander zou bedoelen. Je mist nl. non verbale communicatie. Waarom zou je dan altijd van het negatieve uit moeten gaan?

Er is ook nergens geopperd dat je altijd van het negatieve uit moet gaan!
Maar iedereen plaatst gebeurtenissen in een eigen referentiekader en die kunnen nou eenmaal enorm verschillen.
Dat iets wat jij zegt niet kwetsend bedoeld is, zegt niet dat het niet kwetst...
En als een ander het als kwetsing ervaart zul je dat gewoon moeten respecteren. Wat overigens niet meteen betekent dat je dan ook wat fout gedaan hebt en daarom zei ik eerder ook bewust al dat vergeving bij jezelf ligt...Maar toch, wanneer een ander aangeeft gekwetst door jou te zijn zul je hier respect voor moeten hebben en die ander de ruimte geven om te vergeven...ook al heb je daar dan zelf niet om gevraagd.

Berichten: 5057

TESSYBEAR731 schreef:

Ja okee, so far so good...(Dat het zijn eigen mening betrof was k al een poosje achter...)dus Paulus zegt eigenlijk gewoon dat we, als we het kunnen opbrengen, beter alleen kunnen blijven...maar dat wanneer onze verlangens te groot worden we beter kunnen trouwen, ja toch?
maar dat kan ik dan nog steeds niet rijmen met het stukje waarin hij zegt dat als we dan eenmaal al getrouwd geweest zijn, we beter kunnen hertrouwen dan alleen blijven...en dat snap k niet helemaal. Het zou namelijk zomaar kunnen dat je dit keer wel in staat bent om "zuiver" te leven. Ik vind het nog steeds moeilijk in te passen in deze tijd.

Paulus ziet zijn celibaat als een gave van God. De vraag of je de gave van het celibaat hebt is al beantwoord op het moment dat je getrouwd bent geweest, niet dus. Op dat moment is het seksuele verlangen meer aangewakkerd en dat is iets waar je dus meer rekening mee zou moeten houden.

Paulus geeft deze instructies in het kader van de eindtijd. Hij verwachtte dat Jezus binnen enkele jaren terug zou komen. Hij vond het dus niet de moeite waard om mensen zich daarmee te laten bezighouden. Het wachten op de komst van Jezus duurt inmiddels al 2000 jaar, dus de vragen omtrent dit gebied zijn prangerder dan dat hij toen dacht. De brief aan Timotheus is later geschreven, we zien dus een verschuiving in zijn denken hier geeft hij dus adviezen voor langere tijd.

Wat kunnen we met deze adviezen? Allereerst ons niet schuldig voelen omdat we verlangen naar een partner in ons leven. Ons ook niet als minderwaardig voelen omdat we niet kunnen voldoen aan de eisen van celibaat.
Open staan voor een relatie met een ander, ook al zijn we in het verleden verwond geraakt.
Dankbaar zijn dat God opening geeft voor een uitzichtloze situatie, God wil je een nieuwe kans geven met een nieuwe partner. De straf van celibaat is niet eindeloos, wat door mensen soms wel zo beleefd wordt.

Berichten: 2113

PEACEDOVE820 schreef:

die durfde ik toch niet helemaal....
Bid gewoon maar ok!

Dat zal ik zeker doen Peacedove... dikke knuffel Knipoog smiley

Berichten: 2338

CHATULIEM619 schreef:

Paulus ziet zijn celibaat als een gave van God. De vraag of je de gave van het celibaat hebt is al beantwoord op het moment dat je getrouwd bent geweest, niet dus. Op dat moment is het seksuele verlangen meer aangewakkerd en dat is iets waar je dus meer rekening mee zou moeten houden.

Paulus geeft deze instructies in het kader van de eindtijd. Hij verwachtte dat Jezus binnen enkele jaren terug zou komen. Hij vond het dus niet de moeite waard om mensen zich daarmee te laten bezighouden. Het wachten op de komst van Jezus duurt inmiddels al 2000 jaar, dus de vragen omtrent dit gebied zijn prangerder dan dat hij toen dacht. De brief aan Timotheus is later geschreven, we zien dus een verschuiving in zijn denken hier geeft hij dus adviezen voor langere tijd.

Wat kunnen we met deze adviezen? Allereerst ons niet schuldig voelen omdat we verlangen naar een partner in ons leven. Ons ook niet als minderwaardig voelen omdat we niet kunnen voldoen aan de eisen van celibaat.
Open staan voor een relatie met een ander, ook al zijn we in het verleden verwond geraakt.
Dankbaar zijn dat God opening geeft voor een uitzichtloze situatie, God wil je een nieuwe kans geven met een nieuwe partner. De straf van celibaat is niet eindeloos, wat door mensen soms wel zo beleefd wordt.

Zo! En zo heeft het even geduurd...maar zijn we toch op dezelfde lijn terecht gekomen Knipoog smiley

(Al denk ik wel dat eens getrouwd geweest niet per definitie hoeft te betekenen dat je niet van richting kunt veranderen)

Berichten: 5057

TESSYBEAR731 schreef:

Er is ook nergens geopperd dat je altijd van het negatieve uit moet gaan!
Maar iedereen plaatst gebeurtenissen in een eigen referentiekader en die kunnen nou eenmaal enorm verschillen.
Dat iets wat jij zegt niet kwetsend bedoeld is, zegt niet dat het niet kwetst...
En als een ander het als kwetsing ervaart zul je dat gewoon moeten respecteren. Wat overigens niet meteen betekent dat je dan ook wat fout gedaan hebt en daarom zei ik eerder ook bewust al dat vergeving bij jezelf ligt...Maar toch, wanneer een ander aangeeft gekwetst door jou te zijn zul je hier respect voor moeten hebben en die ander de ruimte geven om te vergeven...ook al heb je daar dan zelf niet om gevraagd.

Het is dus iets wat altijd subjectief ervaren wordt. Daarom is het belangrijk te vragen aan de ander: hoe bedoel je dat. of: als je dat zegt, doe je me pijn...Dat kan al veel duidelijkheid geven....

Berichten: 1550

Wie is Bert? Smiley die vol vragen zit

Hoe dan ook: PROFICIAT! Coole smiley met zonnebril

Berichten: 5057

TESSYBEAR731 schreef:

Zo! En zo heeft het even geduurd...maar zijn we toch op dezelfde lijn terecht gekomen Knipoog smiley

(Al denk ik wel dat eens getrouwd geweest niet per definitie hoeft te betekenen dat je niet van richting kunt veranderen)

Ik heb ook niet de indruk gehad dat we ver uit elkaar lagen qua standpunt. Maar het is goed elkaar te bevragen vind ik.

Berichten: 1550

(geeuwt hevig) Verlegen lachende smiley

Berichten: 2338

IMRE695 schreef:

Wie is Bert? Smiley die vol vragen zit

Hoe dan ook: PROFICIAT! Coole smiley met zonnebril

Bert168

Berichten: 2113

Ik ga ook eens een lap tekst plaatsen... Lachende smiley

, niet van mezelf, maar ik vind dit persoonlijk wel een goed stuk en ben benieuwd hoe jullie daar over denken...

(NB. Onderstaand artikel is deel 1 over vergeven, het artikel over "verzoenen" staat hier niet onder, dat is dan deel 2)

" Vergeven en vergeten?!

“Tot zevenmaal toe?” “Nee, niet tot zevenmaal toe, tot zeventig maal zeven maal.”
Vergeven? Dat moet altijd. Hoe erg en hoe vaak je ook beschadigd bent. Wat jij moet vergeven is immers niets in vergelijking met wat God jou moet vergeven.
Herkent u bovenstaande?
Ik vrees dat in orthodox-christelijke kring regelmatig op een dergelijke – schadelijke – manier geredeneerd wordt. Terwijl men gelijktijdig het idee heeft daarmee datgene te doen wat God wil.
In twee artikelen wil ik het hebben over wat in christelijk licht ‘vergeving’ en ‘verzoening’ inhouden en wat niet. Waarom? Omdat ik uit de praktijk weet hoe in naam van Jezus Christus soms bijna ondragelijke lasten worden opgelegd aan mensen die al slachtoffer waren van allerlei onrecht. En omdat zij daardoor de kans lopen opnieuw slachtoffer te worden. Onbedoeld, maar toch.
In het eerste artikel wil ik het alleen hebben over ‘vergeving’. Of en wanneer dat kan en wat we daarin wel en niet van elkaar mogen en moeten vragen. Ik bespreek eerst veel voorkomende – beschadigende – misverstanden (dus: wat vergeving niet is), om vervolgens te zeggen wat vergeving wel is. Verder zal ik laten zien dat christelijke vergeving goed en heilzaam voor iedereen is.
In het tweede artikel zal verzoening centraal staan, wat daar voor nodig is en wat daarin van ons gevraagd kan worden en ook gevraagd wordt door Christus.

Vooropmerking
Ik heb het in deze artikelen over ‘slachtoffers’ en ‘daders’. Alsof je altijd zo helder tussen die twee zou kunnen onderscheiden. Dat de een alleen maar dader zou zijn en de ander alleen maar slachtoffer. Zo zit het natuurlijk lang niet altijd. Vaak is de situatie veel ingewikkelder en zijn er door beide partijen fouten/misdaden begaan tegenover elkaar. En nemen zij dus in een concrete situatie op verschillende momenten verschillende posities in. Waarin dus ook verschillende dingen van hen gevraagd worden. Als ik in deze artikelen spreek over ‘slachtoffers’ en ‘daders’, dan bedoel ik steeds mensen voor zover ze in een concrete situatie slachtoffer of dader zijn.

Misverstanden met betrekking tot vergeven
Iedereen beseft dat vergeven niet makkelijk is. Nooit. En dat het moeilijker is naarmate het geleden onrecht en dus de opgelopen beschadigingen (lichamelijk en/of psychisch of zelfs geestelijk) groter zijn.
En toch kan in het pastoraat een slachtoffer van bijvoorbeeld seksueel misbruik voorgehouden worden dat hij/zij de dader ‘nu toch maar eens’ moet vergeven en weer ‘normaal’ tegen hem/haar moet doen. Of die dader (m/v) zijn schuld nu reëel lijkt te beseffen of niet. Want dat is toch wat Christus van ons vraagt, nietwaar? Lees het maar na in Matteus 18: 21 – 35. Of dat nu mogelijk is voor het slachtoffer of niet. Of dat nu voor het slachtoffer voelt als een ‘vrijbrief’ geven aan de dader of niet. Of dat nu voelt als strijdig met de rechtsorde of niet. Dit is wat Christus van ons vraagt… is het grote misverstand.
Ik ben er namelijk van overtuigd dat bovenstaande vaak helemaal niet waar is en daarom ook helemaal niet gevraagd wordt door Christus.
Vergeving is nl. niet: 1. het goedkeuren van het gedrag van de dader.
2. het vergeten of ontkennen of geen aandacht meer schenken aan
wat er gebeurd is.
3. het excuseren van de dader (alsof hij er niets aan doen kon).
4. de schuld doen verdwijnen.
5. verzoenen (zeggen:”ik wil wel weer vriendjes zijn”).
6. de gevolgen van de daad bagatelliseren (klein verklaren).
7. geloven of zeggen dat God het goed vond of niet zo erg.
8. zeggen dat je het slecht vindt dat je boos was of bent.
9. de dader nu wel weer vertrouwen.
Deze dingen heeft God namelijk ook niet gedaan met en vanwege onze zonden. Het kruis op Golgotha betekent namelijk niet dat God onze zonden allemaal niet zo erg vindt of gevonden heeft. Het kruis op Golgotha is er juist het bewijs van hoe erg God al onze misdaden wel vindt en gevonden heeft. En hoe boos Hij daarom is *. En hoe Hij niet misdaden bagatelliseert en/of ontkent of excuseert.
Zo is God niet met onze zonde schuld omgegaan. Zo vraagt Hij het ook niet van ons om met onderlinge schuld om te gaan. Zo mogen wij het ook niet van elkaar vragen. Want het zou uitgaan van een misverstand omtrent ‘vergeving’.

Wat vergeving is
Vergeving is: dat je als slachtoffer – met erkenning van de schuld van de dader – afziet van eigen wraakactie tegen de dader.
Niet meer en niet minder dan dit: het afzien van een eigen wraakactie. Het is niet de schuld
van de dader uitpoetsen of ervoor zorgen dat de dader niet gestraft gaat worden. Dat is
allemaal niet aan de orde. Het gaat er alleen om zelf af te zien van een wraakactie. Je zou
kunnen zeggen: vergeven is zoiets als ‘loslaten’ of ‘je losmaken’. Je laat het los wat er met de dader gaat gebeuren. Je maakt je los van je gerichtheid op de dader en op wat er met hem gaat gebeuren. Of althans, dat probeer je. Niet meer dan dat dus. Maar ook niet minder. En laten we ons daarbij niet vergissen en denken dat dat niks is: dit is echt heel wat. Want een slachtoffer is vanuit zichzelf juist heel sterk op het wreken van de fouten/misdaden of het veranderen van de dader gericht en daardoor emotioneel heel erg gebonden aan/door de dader.
Vergeven is er nu juist op gericht die band door te snijden. Zodat je als slachtoffer weer los komt (te staan) van de dader en zo weer op je eigen benen. Vergeven is de band tussen de schuld (van de dader) en jouw persoonlijke wraakgevoelens doorsnijden.
Daarmee is vergeven niet het uitpoetsen of het ontkennen van de schuld van de dader. Nee, werkelijke vergeving blijft uitgaan van de schuld van de dader en houdt die ook overeind, maar geeft die over.
Je geeft de dader (en zijn schuld) als het ware over aan God. Of eventueel aan juridische instanties (als dienaresse van God, zie Romeinen 13). Laten die maar bepalen wat er met de dader moet gebeuren. Het is jouw zaak niet (meer), vergelijk ook Romeinen 12: 19.

Het heilzame van vergeving
En daarmee zijn we tegelijk het heilzame van vergeving voor het slachtoffer op het spoor. Ja, u leest het goed. Vergeven is heilzaam voor het slachtoffer. Natuurlijk niet als vergeving in zou houden: het goedpraten van … of het niet schuldig houden van …Dan zou het een geweldige wissel trekken op het slachtoffer. Maar vergeving is niet meer dan het afzien van eigen wraakactie en daarmee juist enorm heilzaam voor het slachtoffer.
Want het slachtoffer komt eindelijk los van de dader, is niet meer gebonden. Kan weer zelf leven, kan weer vrij leven. Het slachtoffer komt vrij uit de greep die de dader eigenlijk steeds op haar/hem gehad heeft. Want zolang het slachtoffer nog (in zijn hoofd) bezig is met wat er met de dader zal gaan gebeuren is het slachtoffer nog in de greep van de dader.
Vergeven is niet makkelijk, maar het is wel degelijk in het belang van het slachtoffer wanneer hij dit doet. Met dat hij vergeeft komt hij los uit ‘de gevangenis van de wrok’.
Vragen of eisen vergeving te schenken is dus niet een nieuwe loden last op de schouders van het slachtoffer leggen, maar het toewerken naar de voorwaarden die nodig zijn. Zodat op termijn het slachtoffer ‘de gevangenis van de wrok’ kan verlaten.
Als je het mij vraagt is het daarom ook datgene wat God van ons vraagt/eist. God vraagt namelijk geen dingen van ons die uiteindelijk beschadigend zijn.

Eenzijdigheid
Gelet op hoe vergeving hierboven gedefinieerd is, kan vergeving dus ook eenzijdig plaatsvinden. En, hoe gek dat ook klinkt, dat is maar goed ook. Vergeving is een actie van de kant van het slachtoffer. Waar hij de dader NIET voor NODIG heeft. Het kan en zal vast makkelijker zijn om te vergeven wanneer de dader werkelijk en merkbaar berouw heeft, nodig is het – gelukkig – niet. Het slachtoffer is hierin gelukkig niet afhankelijk van de eventuele welwillendheid van de dader. Het slachtoffer kan en moet hierin zelfstandig beslissen.

Over verzoening hebben we het nu nog niet gehad. Niet omdat het niet belangrijk zou zijn, maar omdat het wel wat anders is dan vergeving. In het volgende artikel zal het over verzoening gaan.

ds. Arjen van der Scheer, Hoogezand-Sappemeer Zuid.

*is geweest (toevoeging van Susannah475) "

Berichten: 1181

SUSANNAH475 schreef:

Ik ga ook eens een lap tekst plaatsen... Lachende smiley

, niet van mezelf, maar ik vind dit persoonlijk wel een goed stuk en ben benieuwd hoe jullie daar over denken...

Misverstanden met betrekking tot vergeven
Iedereen beseft dat vergeven niet makkelijk is. Nooit. En dat het moeilijker is naarmate het geleden onrecht en dus de opgelopen beschadigingen (lichamelijk en/of psychisch of zelfs geestelijk) groter zijn.
En toch kan in het pastoraat een slachtoffer van bijvoorbeeld seksueel misbruik voorgehouden worden dat hij/zij de dader ‘nu toch maar eens’ moet vergeven en weer ‘normaal’ tegen hem/haar moet doen. Of die dader (m/v) zijn schuld nu reëel lijkt te beseffen of niet. Want dat is toch wat Christus van ons vraagt, nietwaar? Lees het maar na in Matteus 18: 21 – 35. Of dat nu mogelijk is voor het slachtoffer of niet. Of dat nu voor het slachtoffer voelt als een ‘vrijbrief’ geven aan de dader of niet. Of dat nu voelt als strijdig met de rechtsorde of niet. Dit is wat Christus van ons vraagt… is het grote misverstand.
Ik ben er namelijk van overtuigd dat bovenstaande vaak helemaal niet waar is en daarom ook helemaal niet gevraagd wordt door Christus.
Vergeving is nl. niet: 1. het goedkeuren van het gedrag van de dader.
2. het vergeten of ontkennen of geen aandacht meer schenken aan
wat er gebeurd is.
3. het excuseren van de dader (alsof hij er niets aan doen kon).
4. de schuld doen verdwijnen.
5. verzoenen (zeggen:”ik wil wel weer vriendjes zijn”).
6. de gevolgen van de daad bagatelliseren (klein verklaren).
7. geloven of zeggen dat God het goed vond of niet zo erg.
8. zeggen dat je het slecht vindt dat je boos was of bent.
9. de dader nu wel weer vertrouwen.
Deze dingen heeft God namelijk ook niet gedaan met en vanwege onze zonden. Het kruis op Golgotha betekent namelijk niet dat God onze zonden allemaal niet zo erg vindt of gevonden heeft. Het kruis op Golgotha is er juist het bewijs van hoe erg God al onze misdaden wel vindt en gevonden heeft. En hoe boos Hij daarom is *. En hoe Hij niet misdaden bagatelliseert en/of ontkent of excuseert.
Zo is God niet met onze zonde schuld omgegaan. Zo vraagt Hij het ook niet van ons om met onderlinge schuld om te gaan. Zo mogen wij het ook niet van elkaar vragen. Want het zou uitgaan van een misverstand omtrent ‘vergeving’.

Wat vergeving is
Vergeving is: dat je als slachtoffer – met erkenning van de schuld van de dader – afziet van eigen wraakactie tegen de dader.
Niet meer en niet minder dan dit: het afzien van een eigen wraakactie. Het is niet de schuld
van de dader uitpoetsen of ervoor zorgen dat de dader niet gestraft gaat worden. Dat is
allemaal niet aan de orde. Het gaat er alleen om zelf af te zien van een wraakactie. Je zou
kunnen zeggen: vergeven is zoiets als ‘loslaten’ of ‘je losmaken’. Je laat het los wat er met de dader gaat gebeuren. Je maakt je los van je gerichtheid op de dader en op wat er met hem gaat gebeuren. Of althans, dat probeer je. Niet meer dan dat dus. Maar ook niet minder. En laten we ons daarbij niet vergissen en denken dat dat niks is: dit is echt heel wat. Want een slachtoffer is vanuit zichzelf juist heel sterk op het wreken van de fouten/misdaden of het veranderen van de dader gericht en daardoor emotioneel heel erg gebonden aan/door de dader.
Vergeven is er nu juist op gericht die band door te snijden. Zodat je als slachtoffer weer los komt (te staan) van de dader en zo weer op je eigen benen. Vergeven is de band tussen de schuld (van de dader) en jouw persoonlijke wraakgevoelens doorsnijden.
Daarmee is vergeven niet het uitpoetsen of het ontkennen van de schuld van de dader. Nee, werkelijke vergeving blijft uitgaan van de schuld van de dader en houdt die ook overeind, maar geeft die over.
Je geeft de dader (en zijn schuld) als het ware over aan God. Of eventueel aan juridische instanties (als dienaresse van God, zie Romeinen 13). Laten die maar bepalen wat er met de dader moet gebeuren. Het is jouw zaak niet (meer), vergelijk ook Romeinen 12: 19.

Het heilzame van vergeving
En daarmee zijn we tegelijk het heilzame van vergeving voor het slachtoffer op het spoor. Ja, u leest het goed. Vergeven is heilzaam voor het slachtoffer. Natuurlijk niet als vergeving in zou houden: het goedpraten van … of het niet schuldig houden van …Dan zou het een geweldige wissel trekken op het slachtoffer. Maar vergeving is niet meer dan het afzien van eigen wraakactie en daarmee juist enorm heilzaam voor het slachtoffer.
Want het slachtoffer komt eindelijk los van de dader, is niet meer gebonden. Kan weer zelf leven, kan weer vrij leven. Het slachtoffer komt vrij uit de greep die de dader eigenlijk steeds op haar/hem gehad heeft. Want zolang het slachtoffer nog (in zijn hoofd) bezig is met wat er met de dader zal gaan gebeuren is het slachtoffer nog in de greep van de dader.
Vergeven is niet makkelijk, maar het is wel degelijk in het belang van het slachtoffer wanneer hij dit doet. Met dat hij vergeeft komt hij los uit ‘de gevangenis van de wrok’.
Vragen of eisen vergeving te schenken is dus niet een nieuwe loden last op de schouders van het slachtoffer leggen, maar het toewerken naar de voorwaarden die nodig zijn. Zodat op termijn het slachtoffer ‘de gevangenis van de wrok’ kan verlaten.
Als je het mij vraagt is het daarom ook datgene wat God van ons vraagt/eist. God vraagt namelijk geen dingen van ons die uiteindelijk beschadigend zijn.

Eenzijdigheid
Gelet op hoe vergeving hierboven gedefinieerd is, kan vergeving dus ook eenzijdig plaatsvinden. En, hoe gek dat ook klinkt, dat is maar goed ook. Vergeving is een actie van de kant van het slachtoffer. Waar hij de dader NIET voor NODIG heeft. Het kan en zal vast makkelijker zijn om te vergeven wanneer de dader werkelijk en merkbaar berouw heeft, nodig is het – gelukkig – niet. Het slachtoffer is hierin gelukkig niet afhankelijk van de eventuele welwillendheid van de dader. Het slachtoffer kan en moet hierin zelfstandig beslissen.

Over verzoening hebben we het nu nog niet gehad. Niet omdat het niet belangrijk zou zijn, maar omdat het wel wat anders is dan vergeving. In het volgende artikel zal het over verzoening gaan.

ds. Arjen van der Scheer, Hoogezand-Sappemeer Zuid.

*is geweest (toevoeging van Susannah475) "

dank je sus, voor het plaatsen van dit stuk!!!
als het waar is wat er staat dan heb ik vergeven...zo heb ik het nog nooit gezien.
ik mag dus wantrouwen en walging van die persoon hebben, maar de haat en de wraakgevoelens zijn weg....eindelijk

Berichten: 456

CHATULIEM619 schreef:

Het is zo jammer dat dit gedicht ontsierd wordt door een vervelende schrijffout. poze is nl. pose......

Het zou jou sieren Chat, als je wat meer geduld kan opbrengen voor de onvolkomenheden van anderen...

Als taalliefhebber vind ik schrijffouten ook vervelend, maar ik kan niet verwachten dat anderen net zo goed in taal zijn als ik... Gelukkig heeft iedereen zijn eigen kwaliteiten!
Ik zou zeggen, wil je dit aankaarten, begin er dan gewoon een nieuw topic over...

Berichten: 33

HANNAH810 schreef:

foto's plaatsen doen we dus niet, gerald;
er is een wet op de bescherming van privacy, en die verbied om foto's openbaar te maken van anderen.
bovendien zijn er picknickers die hun foto's niet op een openbaar forum, of een profiel, terug willen vinden ivm exen ed.
dat was voorwaarde dat zij mee wilden gaan.
de afspraak is dus om geen foto's op profielen en forum te plaatsen, en daar houden wij ons uiteraard aan!
daar zul je vast begrip voor hebben verwacht ik.

't is mischien een leuk idee om volgende keer even met alleen die mensen die er geen probleem mee hebben op CM (het internet) openbaar te worden apart te gaan zitten en een paar foto's te maken.

Eloy, die het ook wel leuk vind te laten zien hoe gezellig het was

Berichten: 919

CHATULIEM619 schreef:

Het is zo jammer dat dit gedicht ontsierd wordt door een vervelende schrijffout. poze is nl. pose......

Als je een beetje nadenkt Chatuliem prik je daar doorheen en laat je mensen in hun waarde. Smiley die vol vragen zit

Ga zo door Jonathan, heeel mooi Knipoog smiley

Misschien een mooi gedicht voor Chatuliem? Knipoog smiley

Berichten: 735

CROSSROAD317 schreef:

CROSSROAD317 schreef:
@Annette792 -- Kun je iemand vergeven die zelf vind dat hij-zij niets fout heeft gedaan?
Waarom niet?? Als jij vind dat hij/zij jou iets heeft aangedaan, en jij zit daar mee, dan kan vergeving de eerste stap zijn naar herstel.

Hmm daar zit idd iets in Knipoog smiley

Dan vergeef jij toch die persoon, omdat hij/zij jou niet wil vergeven, ook al is er excuus aangeboden door jou. Stel je in de vrijheid die Jezus Christus jou daarin geeft, en vergeef die persoon in Jezus naam.....

Daarom mag jij hem/haar vergeven omdat hij/zij jouw excuus niet wil aanvaarden. Daarvoor mag je in de vrijheid gaan staan die Jezus jou geeft in Zijn Naam.
Bijvoorbeeld; jammer dat je mijn excuus niet wilt aanvaarden, dan vergeef ik jou daarvoor in Jezus naam. Zo geef je het terug aan de persoon die je excuus niet wil aanvaarden.... (hoop dat ik het zo duidelijker heb gemaakt) Lachende smiley

Tnx

Berichten: 919

ROBBEDOES873 schreef:

Het punt is niet dat ik niet vergeven wil... wil ik best, Maar het knaagd gewoon dat het excuus niet aangenomen word, dat doet gewoon zeer. Twijfelende smiley

Als het een Christen betreft Doessie, vind ik dat een slechte zaak.
Dan ligt er volgens mij stof op de Bijbel Twijfelende smiley

Is het een niet Christen, lijkt het me gewoon een zeer eigenwijs en eigengereidt persoon, trots en nog eens trots.