Het slechtste moment van vandaag

Berichten: 838

MARYLIEN613 schreef:

mijn broer ligt terug op intensieve zorgen..........

Wat een schrik Marylien, heel veel sterkte.

Berichten: 5057

MAR907 schreef:

Was het maar zo...
Dan was het geloof ook niet zoals het nu is....
Nog koud nog heet ik zal u uit mijn mond spoelen zegt de Here.....
Dat is de tijd waarin we leven mede door de vertalingen...
Hoe slim is de satan...

Denk je nu echt dat God Zijn eigen Woord niet bewaakt. Als Hij zelf zegt, dat er geen jota of een tittel aan veranderd mag worden, denk je dan dat Hij niet in staat is ervoor te zorgen dat Zijn Woord zuiver blijft? Geef niet teveel macht aan satan, want God is vele malen machtiger.

Berichten: 1391

LISA610 schreef:

Ik haal aan wat er in de Bijbel staat Mar.. dus ja... volgens mij is het dan zo.... Knipoog smiley

.
Zie ook Mattheüs 3, Marcus 1, Lucas 3. Ik ga ze niet allemaal zitten overtypen Knipoog smiley

. Maar duidelijk wordt wel dat Johannes de joden opriep zich tot God te bekeren.Door zich te laten dopen konden zij laten blijken dat zij dit ook echt wilden. Hun zonden zouden dan ook worden vergeven. (lucas 3:3).

De Joden hadden hun "ritueel" die door God gegeven was...!!!
De jaarlijkse slachtoffer (tempel reiniging)....daarmee stonden zij in verbinding met God....
Begrijp niet waartoe de Joden zich toen moesten bekeren door de doop van Johannes... Smiley die vol vragen zit

Waarom was het nodig dat Johannes voor Jezus aan, ging dopen met "water".? Terwijl er nog geen verlossings werk heeft plaatst gevonden voor het Joodse volk van God...?

Berichten: 53

THOMAS968 schreef:

Of de OLB kopen, met Concordantie en heel veel literatuur rond de Bijbel. Zo ongeveer alle vertalingen behalve de mooiste....

Thomas, lêst de Fryske Bibel.

Die Fryske Bibel vind je dan wel weer op biblija Knipoog smiley

Vind zelf de King James erg mooi.

Berichten: 1391

LISA610 schreef:

Ik haal aan wat er in de Bijbel staat Mar.. dus ja... volgens mij is het dan zo.... Knipoog smiley

.
Zie ook Mattheüs 3, Marcus 1, Lucas 3. Ik ga ze niet allemaal zitten overtypen Knipoog smiley

.

Eigenlijks wel verwacht ...grijns.....

Knipoog smiley

Berichten: 2215

CHATULIEM619 schreef:

Het Boek is geen kanselbijbel en mag het ook nooit worden. Mijn persoonlijke ervaring met Het Boek is negatief. De taal die gebruikt wordt spreekt mij totaal niet aan, heb er geen feeling mee. Ook die citaten uit de HSV geven mij de kriebels, omdat het totaal geen Nederlands is. En zoals jullie wel gemerkt hebben, hou ik van taal en is het belangrijkste boek, de bijbel, moet geschreven zijn in een taal die het dichtst bij me ligt.
En ik hou van de taal van de NBV, en ik heb een hekel aan de taal van Het Boek en de taal van HSV/SV.
De bijbel moet begeerte bij je opwekken. Begeerte naar meer van Gods Woord en Gods liefde. En helaas, zowel Het Boek en de SV roepen bij mij een aversie op, en nodigen mij niet uit er verder in te gaan lezen....

Nounou, wat klinkt dat ontzettend negatief zeg. Ook de HSV/SV is dé Bijbel hoor! Ik begrijp je aversie niet goed. Hoe kan de Bijbel nu weerstand bij je oproepen? Volgens mij roept een bepaalde vertaling geen begeerte op om te lezen, maar doet de Heilige Geest dat.

Marijan, is blij met de HSV

Berichten: 5057

MAR907 schreef:

Is dat zo Lisa???

De Here Jezus was nog niet aan het kruis gegaan (noch geen verlossings werk), en toch werden er Joden gedoopt door Johannes....

Wat betekende de doop voor de Joden die Johannes hun vertelde?.. waardoor ze zich lieten dopen, terwijl ze nog onder de wet waren????

De doop van Johannes was een voorafschaduwing van de doop door Jezus...Johannes verwees hiermee naar de boodschap van Jezus. En deze boodschap was radicaal anders, nl. bekeert u en laat u dopen...

Berichten: 1309

THOMAS968 schreef:

Of de OLB kopen, met Concordantie en heel veel literatuur rond de Bijbel. Zo ongeveer alle vertalingen behalve de mooiste....

Thomas, lêst de Fryske Bibel.

Concordantie heb ik hier ook gewoon op de keukentafel liggen... Maar thx voor de tip. de Fryske Bibel hebben we hier niet: ik lees zelf liever in het Nederlands enne.. mijn kinderen zijn niet friestalig. (En nee, da's geen foutje in de opvoeding, ik ben net niet chauvinistisch genoeg ha ha ha). Maar goed, juist daarom wel zo handig om te lezen in een taal die ze in ieder geval begrijpen.. Dus niet in t Fries.

Berichten: 2215

MARIO216 schreef:

http://www.youtube.com/watch?v=owIyrXYG3ww

Jullie dames moeten helaas nog een poosje wachten Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Leuk, deze gouwe ouwe Lachende smiley

Berichten: 5057

LISA610 schreef:

He Chat. Ik begrijp jou kant van het verhaal en dat weet je. Waar het mij om gaat is dat het een woordkeuze is die anderen kan raken terwijl dat volgens mij helemaal niet nodig is. Juist daarom pleit ik ervoor om het toch gewoon kinderdoop te blijven noemen. Per slot van rekening weten we allemaal heel goed waar we het dan over hebben, dus is het niet nodig om een andere term te hanteren.

Voor mij is die term het symbool voor het OT geworden....wel proclameren dat je bij het volk van God hoort, niet de bevrijding ervaren hebben, maar gebukt gaan onder de wet.

2 Kor. 3 schreef:

Hun denken verstarde, en dezelfde sluier ligt tot op de dag van vandaag over het oude verbond wanneer het voorgelezen wordt. Hij wordt alleen in Christus weggenomen. 15 Tot op de dag van vandaag ligt er een sluier over hun hart, telkens als de wet van Mozes wordt voorgelezen. 16 Maar telkens als iemand zich tot de Heer wendt, wordt de sluier weggenomen.

Berichten: 1391

CHATULIEM619 schreef:

De doop van Johannes was een voorafschaduwing van de doop door Jezus...Johannes verwees hiermee naar de boodschap van Jezus. En deze boodschap was radicaal anders, nl. bekeert u en laat u dopen...

Ik denk het niet chat... Zoek het dieper...

Berichten: 1309

MARIJAN072 schreef:

Nounou, wat klinkt dat ontzettend negatief zeg. Ook de HSV/SV is dé Bijbel hoor! Ik begrijp je aversie niet goed. Hoe kan de Bijbel nu weerstand bij je oproepen? Volgens mij roept een bepaalde vertaling geen begeerte op om te lezen, maar doet de Heilige Geest dat.

Marijan, is blij met de HSV

Zullen we het er maar op houden dat iedereen wel een persoonlijke voorkeur heeft. Dit topic ging overigens niet over welke vertaling het beste is maar hoe we de Bijbel lezen. So back on topic!

Ik lees iedere dag dat de kinderen hier zijn een stuk uit de Bijbel na het avondeten. Dat is iets wat bij ons thuis vroeger ook gebeurde en wat ik na mijn scheiding uiteindelijk weer heb opgepakt, juist omdat er mij wel degelijk veel van was bijgebleven. Nadat ik eenmaal de deur uit was, heb ik de Bijbel zelf verschillende malen van kaft tot kaft gelezen. Tegenwoordig pak ik er gewoon een bepaald boek uit wat ik doorneem. Het verschilt per keer welk boek. Daarnaast volg ik een Bijbelstudie, waardoor ik ook weer gericht met een bepaald onderwerp in de Bijbel bezig ben. Kortom.. ik lees de Bijbel op verschillende manieren, ben er op verschillende manieren mee aan de slag..

Wie volgt.

Berichten: 5057

MARIJAN072 schreef:

Nounou, wat klinkt dat ontzettend negatief zeg. Ook de HSV/SV is dé Bijbel hoor! Ik begrijp je aversie niet goed. Hoe kan de Bijbel nu weerstand bij je oproepen? Volgens mij roept een bepaalde vertaling geen begeerte op om te lezen, maar doet de Heilige Geest dat.

Marijan, is blij met de HSV

Beiden zijn in mijn ogen onleesbaar en niet door te komen..Dat is een taalkundig argument, geen geestelijk argument. En het is subjectief...

Berichten: 868

Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt: want met het oordeel waarmede gij oordeelt, zult gij geoordeelt worden, en met de maat waar gij meet zal u gemeten worden.
Matthèüs 7:1-2

Dit was het verhaal waar wij op de bijbelstudie mee bezig waren en waar ik dan op uit kom dat alles door de liefde moet gebeuren.
Sjalom.
Martin

Berichten: 868

Amen.
Skalom.
Martin

Berichten: 1309

CHATULIEM619 schreef:

Beiden zijn in mijn ogen onleesbaar en niet door te komen..Dat is een taalkundig argument, geen geestelijk argument. En het is subjectief...

Back on topic chat Knipoog smiley

Berichten: 868

Hallo Dayspring

Hartelijk dan voor

Dan kan ik je tot aan moederdag www.biblija.net aanraden; hier kun je alle mogelijke vertalingen letterlijk naast elkaar lezen :)

Deze kende ik nog niet en heb hem bij de fafo gezet en kan zo rustig lezen.
Sjalom.
Martin

Berichten: 83

Ik krijg er niet aleen een punthoofd van maar wordt er ook enorm simpel van.

Ik herken het wel maar dan meer "ik zoek iemand om alles mee te delen maar wil eigenlijk niet meer of wel of toch niet, misschien wel, vorige week wel nu even niet enz"

Maar volgens het profiel "enorm op zoek naar een vaste relatie".
Smiley die vol vragen zit

Berichten: 5407

CROSSROAD317 schreef:

Je hebt alleen maar ong. 500 postings van ene Hans gemist .... waren wel leuke surprises voor Judith ... Clown smiley

Dan was hij aardig forumvullend bezig Knipoog smiley

En als ze in de stijl waren geschreven van de stukjes die ik wel heb gelezen......pffff Verraste, verbaasde smiley

Berichten: 3599

MARIO216 schreef:

Woensdag 16 februari, Num. 6: 22-27; Onder Gods handen.

We kennen dat gebaar van de zegen wel; ’s zondags aan het eind van de kerkdienst heft de predikant de handen en zegent met deze of andere woorden de gemeente. Waarom is dat eigenlijk? Wat betekent dat gebaar van die omhooggeheven handen?
Het is net alsof die handen iets op je hoofd leggen. Het is net alsof je iets mee krijgt om te dragen. Wat is dat? Het is de Naam van God. Al zegenend zullen de priesters Gods Naam op de Israëlieten leggen en Hij zal hem zegenen.
Dat kunnen we ons maar moeilijk voorstellen: een naam op iemand leggen. Wat betekent dat nu weer? Ja, iemand onder handen nemen – wat dat is, dat weten er! Dat betekent: iemand een lesje leren! Iemand zeggen war het op aankomt. En zo kennen we ook de uitdrukking: onder dokters handen zijn. Dat betekent dat je in behandeling bent bij de dokter. Hij helpt je om de weg naar de gezondheid te vinden.
Wel, dat gebeurt nu eigenlijk ook aan het einde van de kerkdienst. Dan neemt God ond onder handen. Zijn Naam wordt genoemd. ‘De Here zegene u en Hij behoede u!’ Dat wil eigenlijk zeggen: Mensen, ik noem de Naam van de Grote Dokter, de arts aller zielen, de Naam van de Heiland! U bent onder Zijn handen! Hij helpt u om de weg naar de gezondheid te vinden. Ja, Hij is genezing zelf! De opstanding en het leven!
Gezegend worden? Dat is: onder Gods handen zijn.

Wow, mooi Mario!

Berichten: 4863

Wat kunnen er toch ook momenten in je leven zijn...dat je soms niet KUNT...bidden....(OOk al weet ik dat 2 woordjes...HELP ME...al genoeg kunnen zijn...)

Voor de scheiding...(in mijn huwelijk) zoveel kracht gekregen naar kruis!!!
Op momenten dat ik dacht...het niet verdiend te hebben!!!

De laatste moeilijke jaren ...en ik bleef overeind..en echt niet door mijn eigen kracht!!!

Toen de beslissing van de scheiding...zo moeilijk...maar God was er!!!
Terwijl ik me afvroeg...GOD...Hoe moet het nu verder?
Waarom kwam er zo vlug een huis voor mij...terwijl de wachttijden 9 maanden tot een jaar waren???

Ik durfde er bijna niet om te bidden....omdat de scheiding al moeilijk genoeg was!!
Nee..ik vroeg niet om (met alle eerbied uitgesproken) een goedkeurend KNIKJE van BOVEN!!!
Ik vroeg alleen....God...Ik weet het niet meer maar wilt U het overnemen van me???

ALLES ...kwam goed...wel met veel tranen..
Ik bad...

Zie op mij in gunst van Boven
Wees mij toch genadig Heer
Eeenzaam ben ik en verstoten
Ja...de ellende drukt mij neer
Roep U aan in angst en smart
Duizend zorgen..kwellen mijn angstvallig hart

God hoorde...en hielp mij uit en door....

Ik ben nu een jaar verder...en nog krijg ik kracht naar kruis!!!

Ik denk nu vaak aan mijn kindergebedje...van vroeger

Opent uwe mond...
En toen was het stil...want God hoorde...zelf toen ik het allerminst verwachtte!!!!

Berichten: 4852

Las het vanavond in de krant:

wees niet bang domme vragen te stellen,
die zijn sneller op te lossen dan domme fouten. Verraste, verbaasde smiley

Berichten: 4863

Had misschien meegegaan....(indien ik mee had kunnen rijden..)

Dan had ik wel een hele grote visite gehad...(haha)

Nee ik kom niet...want...
Geef zelf een feestje(b.l.e.w)

IKKE JARIG!!!!!

Berichten: 2215

CHATULIEM619 schreef:

Beiden zijn in mijn ogen onleesbaar en niet door te komen..Dat is een taalkundig argument, geen geestelijk argument. En het is subjectief...

Ieder zijn mening dus. Knipoog smiley

Berichten: 4863

JUIST...helemaal mee eens.....
Over...uit...en verder gaan!!!

Berichten: 2706

[quote=GRIFFIN748]pour moi, c'est impossible d'y être au 21 Mai, par-ce que je suis en vacance en France, près du Lac du Der-Chantecoq, óu on a organisé un meeting des Saab Turbo X. je penserai à vous (quand j'ai du temps et quand je n'ai oublié)

Allez votre corridor! Et c'est parce que et pas par-ce que.

Thomás

Voor mij is het onmogelijk om er te zijn op de 21e mei omdat ik op vakantie in Frankrijk ben, dicht bij het meer van Der-Chantecoq, waar een Saab Tubo X bijeenkomst is georganiseerd. Ik zal aan jullie denken (als ik tijd heb en als ik het niet ben vergeten)

....... maar wat voor iets is nou een Saab Turbo X? Engeltje smiley

Berichten: 2124

ZEELAND736 schreef:

Had misschien meegegaan....(indien ik mee had kunnen rijden..)

Dan had ik wel een hele grote visite gehad...(haha)

Nee ik kom niet...want...
Geef zelf een feestje(b.l.e.w)

IKKE JARIG!!!!!

kan best wel op de picknick feesten, ruimte genoeg zeeuwse dame

Berichten: 1309

MAR907 schreef:

Eigenlijks wel verwacht ...grijns.....

Knipoog smiley

Tja je kunt niet alles hebben Lachende smiley

Berichten: 1309

CHATULIEM619 schreef:

Voor mij is die term het symbool voor het OT geworden....wel proclameren dat je bij het volk van God hoort, niet de bevrijding ervaren hebben, maar gebukt gaan onder de wet.

Dan toch maar even een getuigenis om mijn punt helder te maken:

Ik ben geboren in een protestants gezin en na mijn geboorte dus ook gedoopt. En ja, als kind heb ik een hele bijzondere mooie relatie met God mogen ervaren. Terwijl ik opgroeide verwaterde die speciale relatie. Ik leerde hoe langer hoe meer mijn eigen boontjes doppen en om uitsluitend op mezelf te vertrouwen. Mijn geloof bleef, maar ik geloofde meer met mijn verstand en vanuit de traditie. Ik deed belijdenis, trouwde in de kerk, liet onze kinderen dopen, de kids gingen naar christelijke scholen.. maar in de kerk kwamen we nauwelijks. Het geloof leefde niet binnen ons gezin en eigenlijk ook niet meer in mijn hart.

Toen wij uit elkaar gingen, besloot ik weer met de kids naar de kerk te gaan. Ik wilde hen toch nog iets proberen mee te geven van wat ik als kind wel had ervaren. Begon weer met voorlezen uit de Bijbel… bidden en danken aan tafel.. een beetje zoals ik dat van huis uit gewend was dus. Maar het sloeg niet aan zoals ik had gehoopt. Geen wonder: je kunt heel moeilijk op kinderen overdragen wat je zelf niet meer ervaart…

Twee jaar na mijn scheiding maakte ik door toedoen van mijn dochter een hele bijzondere dienst mee in een evangelische kerk. Daar is letterlijk en figuurlijk mijn wereld op zijn kop gezet doordat ik in die ene dienst voor het eerst sinds jaren iets ervoer van wat ik als kind had beleefd. Vanaf die tijd ben ik heel gericht gaan zoeken naar hetgeen ik zo lang kwijt was geweest, in eerste instantie gewoon binnen mijn eigen (PKN) kerk. Vlak daarna werd ik namelijk gevraagd als lid van het moderamen van onze kerkenraad. Dacht dat het zo moest zijn en heb ja gezegd. Ik heb me een jaar lang met ontzettend veel energie mogen inzetten voor de dingen die in die tijd speelden, juist ook doordat die dingen zich vooral afspeelden op het gebied waar ik al ruim 20 jaar in werk. En ja, toen ik daaraan begon was het zeker mijn intentie om dat vier jaar lang te blijven doen. Het liep anders.

Terwijl ik me naar beste kunnen en vermogen inzette als moderamenlid, bleef er iets in mij knagen. En uiteindelijk zette dat mij er toch toe aan om weer naar die evangelische kerk te gaan. Vanaf januari 2010 ben ik daar niet meer weg geweest. Ging dan eerst naar mijn eigen kerk uit een soort plichtsgevoel en vervolgens naar die andere kerk.. omdat wat daar gebeurde me echt raakte en doordrong tot in het diepst van mijn hart. De kids kregen al snel de keuze tussen beide diensten. En daar hoefden zij niet lang over na te denken.

In de tijd die volgde is er van alles gebeurd. Ik begon hoe langer hoe meer te groeien in het geloof en stukje bij beetje hervond ik de relatie met God die ik als kind had ervaren. Tegelijkertijd was ik bezig met mijn eigen zoektocht naar de doop. Waarom lieten mensen die als baby gedoopt waren zich “overdopen” als ze lid wilden worden van deze kerk. Wat stond hierover in de Bijbel. En ja, ik heb alle stukken door genomen die er over de doop in de Bijbel staan, heb heel internet afgestruind op zoek naar artikelen over de kinderdoop en de volwassendoop… alle voors en tegens gelezen.. Ik vond het knap verwarrend allemaal. Wie had er gelijk, wat klopte wel, wat klopte niet. Er zijn zoveel verschillende manieren te vinden waarop het uitgelegd wordt. En ondertussen brak er opnieuw een periode van enorme tweestrijd brak aan. Want hoewel ik groeide in het geloof, probeerde ik nog steeds de controle van alles wat er voorviel in mijn leven goed in eigen hand te houden, juist ook op geloofsgebied. Tot het moment waarop ik letterlijk en figuurlijk op de knieën ging. Op die dag heb ik besloten dat ik me zou laten dopen om een compleet nieuw begin te maken in mijn relatie met onze Heer.

Vanwege de functie die ik had binnen mijn vorige kerk heeft het nog een ruim half jaar geduurd voordat ik me daadwerkelijk liet dopen. Ik voelde me verantwoordelijk voor de taken die ik op me had genomen en wilde de dingen graag op een goede manier overdragen. En hoewel mijn besluit genomen was, heb ik juist in dat half jaar ook behoorlijk wat strijd mogen ervaren. Maar goed, ik weet inmiddels dat dit iets is wat vele mensen meemaken op het moment dat ze de beslissing nemen om zich te laten dopen. Reden temeer om juist dan niet te lang uit te stellen tenzij je heel erg standvastig bent in een genomen beslissing.

Uiteindelijk is het zo gelopen dat ik de ene week in een hele hartverwarmende dienst afscheid heb mogen nemen als ambtsdrager. De week daarop ben ik gedoopt in het bijzijn van de voorganger en diverse gemeenteleden van mijn vorige kerk. En op het moment waarop ik het podium betrad om mijn getuigenis te geven, werd het compleet stil in mij, kwam er een einde aan de inwendige strijd… toen pas ja.. op dat allerlaatste moment werd het eindelijk stil.

Enige tijd later toen wij het doopvont betraden werd dit lied gezongen:
http://www.youtube.com/watch?v=sNkuKc4cZ8g

En ja, ik heb altijd geloofd dat wij hier niet voor niets zijn. Dat er doel is met een ieder van ons. Dus dat juist dat lied op dat moment gezongen werd, raakte me. En vanaf die dag.. is iedere dag bijzonder!

Wat er ook allemaal geweest is, wat er ook allemaal gebeurd is… het maakt niet meer uit. Ik ben vrij. En nee.. na mijn doop was het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Ik ben zo veranderd in mijn hele denken en voelen dat het mij de relatie heeft gekost die ik op die ik bijna twee jaar had. Onze ideeën over de invulling en toekomst van onze relatie liepen hoe langer hoe verder uiteen. En waar ik probeerde te delen, sloot hij zich hoe langer hoe meer af. Ik heb gebeden.. gevast… en uiteindelijk los moeten laten. Ik heb letterlijk een strijd gestreden om te komen tot een keuze voor de weg die God mij wijst of voor een relatie met iemand die mij wel degelijk heel erg dierbaar was. Ik heb gekozen voor het behoud van mijn relatie met God, die juist sinds mijn doop alleen maar intenser is geworden.

Dus: kinderdoop, belijdenis, volwasssendoop… we zijn allemaal mensen, met een eigen mening, een eigen visie. Waarom anders zouden er zoveel kerken bestaan. Laat iedereen gewoon in zijn of haar waarde. Het gaat niet om de regels die door een kerk zijn ingesteld, de ene kerk is niet beter dan de andere… Waar het omgaat is het geloof dat Jezus Christus voor jou (en mij) is gestorven, dat Hij onze zonden op zich genomen heeft. Een ieder die dat geloofd wordt behouden, wat er ook is gebeurd, wat er ook is voorgevallen. Ik sta volledig achter de volwassendoop, ben zo blij dat ik die stap heb gezet dat ik het iedereen zou willen aanraden… maar nooit aan iemand wil opdringen juist omdat ik heel goed begrijp hoe andersdenkenden hierin staan. Heb ik zelf immers ook jarenlang gedaan.

Ik heb mij niet laten dopen omdat ik vond dat het feit dat ik als kind gedoopt ben niet goed genoeg was of omdat ik niet achter mijn geloofsbelijdenis stond. Evenmin heb ik spijt van mijn beslissing om mijn kinderen te laten dopen. Dat zijn keuzes die ik gemaakt heb op grond van hoe ik toen dacht. De enige reden waarom ik mij heb laten dopen is omdat ik heel bewust de keuze heb gemaakt om het voorbeeld van Jezus te willen gaan volgen en te willen blijven volgen... iedere dag opnieuw. With all I am.. (Nederlandse versie)
http://www.youtube.com/watch?v=mMbCAuytFLU&feature=related

Lang verhaal en heel persoonlijk, zeker voor op zo’n open forum. Maar moest het toch ff kwijt naar aanleiding van deze hele discussie. Juist hierom nogmaals de oproep om op een respectvolle manier met ieders bijdrage om te gaan, een doopvont geen zwembad te noemen, de kinderdoop niet te bagatelliseren door het besprenkeling te noemen, je niet te snel aangevallen te voelen als de ander iets zegt waar je het niet mee eens bent en je soms zelfs raakt (ff tot 10 tellen en zo nodig tot 100 voordat je reageert), maar juist ook een beetje zorgvuldig te zijn in je woordkeuze op het forum. Soms kan het beter zijn om iemand even via een privé-mail om tekst en uitleg te vragen dan via het forum. Knipoog smiley

Berichten: 1672

LISA610 schreef:

Dan toch maar even een getuigenis om mijn punt helder te maken:

Ik ben geboren in een protestants gezin en na mijn geboorte dus ook gedoopt. En ja, als kind heb ik een hele bijzondere mooie relatie met God mogen ervaren. Terwijl ik opgroeide verwaterde die speciale relatie. Ik leerde hoe langer hoe meer mijn eigen boontjes doppen en om uitsluitend op mezelf te vertrouwen. Mijn geloof bleef, maar ik geloofde meer met mijn verstand en vanuit de traditie. Ik deed belijdenis, trouwde in de kerk, liet onze kinderen dopen, de kids gingen naar christelijke scholen.. maar in de kerk kwamen we nauwelijks. Het geloof leefde niet binnen ons gezin en eigenlijk ook niet meer in mijn hart.

Toen wij uit elkaar gingen, besloot ik weer met de kids naar de kerk te gaan. Ik wilde hen toch nog iets proberen mee te geven van wat ik als kind wel had ervaren. Begon weer met voorlezen uit de Bijbel… bidden en danken aan tafel.. een beetje zoals ik dat van huis uit gewend was dus. Maar het sloeg niet aan zoals ik had gehoopt. Geen wonder: je kunt heel moeilijk op kinderen overdragen wat je zelf niet meer ervaart…

Twee jaar na mijn scheiding maakte ik door toedoen van mijn dochter een hele bijzondere dienst mee in een evangelische kerk. Daar is letterlijk en figuurlijk mijn wereld op zijn kop gezet doordat ik in die ene dienst voor het eerst sinds jaren iets ervoer van wat ik als kind had beleefd. Vanaf die tijd ben ik heel gericht gaan zoeken naar hetgeen ik zo lang kwijt was geweest, in eerste instantie gewoon binnen mijn eigen (PKN) kerk. Vlak daarna werd ik namelijk gevraagd als lid van het moderamen van onze kerkenraad. Dacht dat het zo moest zijn en heb ja gezegd. Ik heb me een jaar lang met ontzettend veel energie mogen inzetten voor de dingen die in die tijd speelden, juist ook doordat die dingen zich vooral afspeelden op het gebied waar ik al ruim 20 jaar in werk. En ja, toen ik daaraan begon was het zeker mijn intentie om dat vier jaar lang te blijven doen. Het liep anders.

Terwijl ik me naar beste kunnen en vermogen inzette als moderamenlid, bleef er iets in mij knagen. En uiteindelijk zette dat mij er toch toe aan om weer naar die evangelische kerk te gaan. Vanaf januari 2010 ben ik daar niet meer weg geweest. Ging dan eerst naar mijn eigen kerk uit een soort plichtsgevoel en vervolgens naar die andere kerk.. omdat wat daar gebeurde me echt raakte en doordrong tot in het diepst van mijn hart. De kids kregen al snel de keuze tussen beide diensten. En daar hoefden zij niet lang over na te denken.

In de tijd die volgde is er van alles gebeurd. Ik begon hoe langer hoe meer te groeien in het geloof en stukje bij beetje hervond ik de relatie met God die ik als kind had ervaren. Tegelijkertijd was ik bezig met mijn eigen zoektocht naar de doop. Waarom lieten mensen die als baby gedoopt waren zich “overdopen” als ze lid wilden worden van deze kerk. Wat stond hierover in de Bijbel. En ja, ik heb alle stukken door genomen die er over de doop in de Bijbel staan, heb heel internet afgestruind op zoek naar artikelen over de kinderdoop en de volwassendoop… alle voors en tegens gelezen.. Ik vond het knap verwarrend allemaal. Wie had er gelijk, wat klopte wel, wat klopte niet. Er zijn zoveel verschillende manieren te vinden waarop het uitgelegd wordt. En ondertussen brak er opnieuw een periode van enorme tweestrijd brak aan. Want hoewel ik groeide in het geloof, probeerde ik nog steeds de controle van alles wat er voorviel in mijn leven goed in eigen hand te houden, juist ook op geloofsgebied. Tot het moment waarop ik letterlijk en figuurlijk op de knieën ging. Op die dag heb ik besloten dat ik me zou laten dopen om een compleet nieuw begin te maken in mijn relatie met onze Heer.

Vanwege de functie die ik had binnen mijn vorige kerk heeft het nog een ruim half jaar geduurd voordat ik me daadwerkelijk liet dopen. Ik voelde me verantwoordelijk voor de taken die ik op me had genomen en wilde de dingen graag op een goede manier overdragen. En hoewel mijn besluit genomen was, heb ik juist in dat half jaar ook behoorlijk wat strijd mogen ervaren. Maar goed, ik weet inmiddels dat dit iets is wat vele mensen meemaken op het moment dat ze de beslissing nemen om zich te laten dopen. Reden temeer om juist dan niet te lang uit te stellen tenzij je heel erg standvastig bent in een genomen beslissing.

Uiteindelijk is het zo gelopen dat ik de ene week in een hele hartverwarmende dienst afscheid heb mogen nemen als ambtsdrager. De week daarop ben ik gedoopt in het bijzijn van de voorganger en diverse gemeenteleden van mijn vorige kerk. En op het moment waarop ik het podium betrad om mijn getuigenis te geven, werd het compleet stil in mij, kwam er een einde aan de inwendige strijd… toen pas ja.. op dat allerlaatste moment werd het eindelijk stil.

Enige tijd later toen wij het doopvont betraden werd dit lied gezongen:
http://www.youtube.com/watch?v=sNkuKc4cZ8g

En ja, ik heb altijd geloofd dat wij hier niet voor niets zijn. Dat er doel is met een ieder van ons. Dus dat juist dat lied op dat moment gezongen werd, raakte me. En vanaf die dag.. is iedere dag bijzonder!

Wat er ook allemaal geweest is, wat er ook allemaal gebeurd is… het maakt niet meer uit. Ik ben vrij. En nee.. na mijn doop was het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Ik ben zo veranderd in mijn hele denken en voelen dat het mij de relatie heeft gekost die ik op die ik bijna twee jaar had. Onze ideeën over de invulling en toekomst van onze relatie liepen hoe langer hoe verder uiteen. En waar ik probeerde te delen, sloot hij zich hoe langer hoe meer af. Ik heb gebeden.. gevast… en uiteindelijk los moeten laten. Ik heb letterlijk een strijd gestreden om te komen tot een keuze voor de weg die God mij wijst of voor een relatie met iemand die mij wel degelijk heel erg dierbaar was. Ik heb gekozen voor het behoud van mijn relatie met God, die juist sinds mijn doop alleen maar intenser is geworden.

Dus: kinderdoop, belijdenis, volwasssendoop… we zijn allemaal mensen, met een eigen mening, een eigen visie. Waarom anders zouden er zoveel kerken bestaan. Laat iedereen gewoon in zijn of haar waarde. Het gaat niet om de regels die door een kerk zijn ingesteld, de ene kerk is niet beter dan de andere… Waar het omgaat is het geloof dat Jezus Christus voor jou (en mij) is gestorven, dat Hij onze zonden op zich genomen heeft. Een ieder die dat geloofd wordt behouden, wat er ook is gebeurd, wat er ook is voorgevallen. Ik sta volledig achter de volwassendoop, ben zo blij dat ik die stap heb gezet dat ik het iedereen zou willen aanraden… maar nooit aan iemand wil opdringen juist omdat ik heel goed begrijp hoe andersdenkenden hierin staan. Heb ik zelf immers ook jarenlang gedaan.

Ik heb mij niet laten dopen omdat ik vond dat het feit dat ik als kind gedoopt ben niet goed genoeg was of omdat ik niet achter mijn geloofsbelijdenis stond. Evenmin heb ik spijt van mijn beslissing om mijn kinderen te laten dopen. Dat zijn keuzes die ik gemaakt heb op grond van hoe ik toen dacht. De enige reden waarom ik mij heb laten dopen is omdat ik heel bewust de keuze heb gemaakt om het voorbeeld van Jezus te willen gaan volgen en te willen blijven volgen... iedere dag opnieuw. With all I am.. (Nederlandse versie)
http://www.youtube.com/watch?v=mMbCAuytFLU&feature=related

Lang verhaal en heel persoonlijk, zeker voor op zo’n open forum. Maar moest het toch ff kwijt naar aanleiding van deze hele discussie. Juist hierom nogmaals de oproep om op een respectvolle manier met ieders bijdrage om te gaan, een doopvont geen zwembad te noemen, de kinderdoop niet te bagatelliseren door het besprenkeling te noemen, je niet te snel aangevallen te voelen als de ander iets zegt waar je het niet mee eens bent en je soms zelfs raakt (ff tot 10 tellen en zo nodig tot 100 voordat je reageert), maar juist ook een beetje zorgvuldig te zijn in je woordkeuze op het forum. Soms kan het beter zijn om iemand even via een privé-mail om tekst en uitleg te vragen dan via het forum. Knipoog smiley

Hele mooie bijdrage aan dit forum Lisa ...gaat veel van uit Knipoog smiley