de keerzijde van eerlijkheid...

Berichten: 766

THOMAS968 schreef:

Dat hoeft niet altijd. Er is een spanningsveld tussen waarheid en wijsheid en het laatste is vaak veel en veel meer. Je hoeft niet alles te zeggen wat je weet, als je maar weet wat je zegt. Ik heb het hier wel eens meer naar voren gebracht: Communicatie is niet wat je bedoelt maar wat een ander erin hoort. Toch wordt er in de Bijbel gesproken over ons spreken en handelen. In een eerdere bijdrage noemde ik de zonden der tong, Joh. 3. Wel aardig: in het Hebreeuws is zeggen en doen hetzelfde woord.

Thomas, die dus niet het Feyenoordlied mee kan zingen Knipoog smiley

Prachtige aanvulling.

Berichten: 1663

MARIANNE378 schreef:

Eindelijk iemand die het snapt.
Dank Nisha

op cm kun je een discussie wel starten, maar niet onder controle houden.
het is niet anders Lachende smiley

Berichten: 456

MIEKE364 schreef:

Over wat kleding en verzorging doet met een mens kunnen we wellicht allemaal wel verhalen.
Ik heb dertien jaar in de GGZ (geestelijke gezondheid) gewerkt, waar het cultuur is dat de hulpverleners zich slecht kleden; casual op z'n gunstigst.
Ik ben gedetacheerd en werk nu een jaar bij de overheid, waar de heren een pak met das dragen en de dames veelal goedzittende kleding en meestal een rok of jurk.
De collega's in de GGZ lopen er rommelig bij, praten vaak over gevoel en gedachten vanuit zichzelf. Er is geen goede wij-cultuur, ik constateerde vaak een chaotische werksfeer, niet echt doelgericht.
De collega's bij de overheid zijn goed gekleed, lopen rechtop en praten vrijwel altijd over het doel of de weg erheen, ook wel over de gemene deler in de vrijetijdsbeleving of het gezin. De omgangsvormen zijn goed, er is een wij-gevoel ook wel wat afstandelijk.
Is het één beter dan het ander? Wat is mijn eigen subjectieve waarneming? De verschillen zijn wel te constateren, objectief.

Wat je schetst Mieke, is dat kledingkeuze afhankelijk is van de werkomgeving en de daar heersende cultuur. Dat is mijns inziens wat anders dan je kledingkeuze in die zin aanpassen dat je je voelt zoals je je kleedt. Herken je dat ook?

Berichten: 766

HENK710 schreef:

Ik ( Robbedoes873) wil ook heel graag even reageren...(lees nml mee met henk Knipoog smiley

en dit is iets wat mij al veel langer bezighoud dus vandaar dat ik toch reageer onder Henk zijn naam.

De reden dat dit fenomeen me heel erg bezig houdt is de volgde,
In 1995 heb ik een heel zwaar auto ongeluk gehad, Toen ik aan de kant van de weg lag met buitengewoon veel pijn en dacht werd gek te worden van de pijn, Terwijl de ambulance broeders met me bezig waren...
Kreeg ik op een gegeven moment een gevoel van totale rust over me heen en voelde de pijn weggaan...Tegelijkertijd kwam ik idd in een" soort van tunnel en aan het eind een prachtig licht"...Het was zo verschrikkelijk mooi niet te beschrijven... het voelde zo goed zo perfect zo zalig ook niet te beschrijven...en het was heel eenvoudig om me over te geven aan dit gelukzalige gevoel....gewoon het laten wegglijden als het ware...
Tot ik de ambulance broeders hoorde zeggen, We zijn haar kwijt...en ik hoorde en zag de paniek rondom omdat ik geen hartslag meer had...Ik wilde wel roepen en schreeuwen, NEE NEE ik ben er nog ik hoor jullie immers...Dat was voor mij het moment om het "licht"los te laten en om te vechten om weer terug te komen...Op het moment dat ik me dat realiseerde vervaagde het "licht"Op dat moment hoorde ik ze zeggen dat ze me wouden reanimeren met van die peddels, de pijn kwam ook weer in alle hevigheid terug en vlakvoor ze de "peddels" op me zetten hadden ze weer hartslag...
Dit is voor mij een heel bijzondere ervaring geweest en ja het heeft men leven echt wel verandert,
Nu lees ik reacties als het is hoe je spritiueel in het leven staat en hoe je je het na de dood voorstelt,
Ik kan jullie vertellen dat ik destijds eigenlijk helemaal niet met het geloof bezig was, ook niet met sprirituele dingen of hoe het er na de dood uit zou zien,
Het enige wat ik met het geloof had was dat ik christelijk ben opgegroeit..verder zei het me niets. Wel had ik die prachtige ervaring...En ik heb naderhand vaak geroepen...als iemand me kan zeggen welke drugs deze ervaring teweeg kan brengen please let me now Verlegen lachende smiley

Maar al met al heeft deze ervaring en het feit dat ik het ongeluk overleeft hebt, ondanks het letsel wat ik had opgelopen, me wel naar God toe getrokken, Het was een wonder dat ik nog leefde...Buiten het inwendige letsel, had ik op 6 plaatsen men bekken gebroken, men onderste nek wervel was gebroken,
Men onderste 2 ruggewervels waren gebroken, men schouder was gebroken, ik had zweepslag in men rechterbeen, men rechtehad was gebroken, ik had 5 gebroken ribben en 5 gekneusde ribben en een wiplash en nog een aantal dingen die ik maar niet op ga noemen want de was lijst is al lang genoeg...
Dit is in mijn ogen een wonder geweest want ik loop weer en kan bijna alles weer doen, Ik heb zelfs na het ongeluk nog 2 geweldige jongens op de wereld mogen zetten.
Achteraf denk ik vaak, Op dat moment stond ik heel heel ver van God af maar wat was God dichtbij.
Wou het toch even met jullie delen....

Dank voor het delen van zo'n enorm schokkende ervaring. Prachtig dat je nu zo'n krachtig geloof ervaart. Jouw verhaal wekt bij mij grote bewondering voor je enorme kracht en levenslust en een bemoediging voor wat Gods Liefde vermag.

Berichten: 766

LIESBETH326 schreef:

Wat je schetst Mieke, is dat kledingkeuze afhankelijk is van de werkomgeving en de daar heersende cultuur. Dat is mijns inziens wat anders dan je kledingkeuze in die zin aanpassen dat je je voelt zoals je je kleedt. Herken je dat ook?

Liesbeth, dat is in principe hetzelfde. Je kiest voor de cultuur waarbij je je wilt aansluiten waarin je kunt zijn wie je wilt zijn. Daarbij past de kleding waarin je je voelt zoals je je wilt voelen. Lachende smiley

Berichten: 22

LIESBETH326 schreef:

Eerlijkheid... daar gaan we voor toch? Iemand schreef volgens mij al in een ander topic... het is een modewoord geworden. En daarmee misschien ook wel een uitgehold begrip...

Ik denk dat er ruwweg twee soorten eerlijkheid bestaan: eerlijkheid t.o.v. algemene feiten (dan gaat het om waarheid of onwaarheid) en eerlijkheid t.o.v. jezelf en je eigen gevoel.

Het zet me in ieder geval aan het denken... hoezeer laat ik me leiden door wat m'n gevoel mij zegt? Doe ik daarmee altijd recht aan anderen??

Eerlijkheid is voor mij geen modewoord, maar een absolute must in mijn leven en werk.

Op mijn website (ben zzp-er) staat eerlijkheid als kritische succesfactor, als kernwaarde waar niet aan getornd wordt. Dat geld voor mij als coach naar mijn cliënten en opdrachtgevers, maar ook voor mijn cliënten en opdrachtgevers naar mij toe.

In een relatie is dat gewoon een eerste vereiste om het tot een zinvolle onderneming te laten slagen.

Mist de eerlijkheid naar elkaar en de eerlijkheid naar jezelf dan lieg en bedrieg je. Klinkt kort door de bocht, maar de bocht is nu eenmaal niet langer.

Het leven is zo moeilijk als we het elkaar maken en zo simpel als het zijn kan. Coole smiley met zonnebril

Groetjes,
André

Berichten: 766

LIESBETH326 schreef:

Het gaat dus om een balans tussen je eigen belangen en die van een ander. Soms moet je kiezen voor jezelf, soms moet jezelf wegcijferen. Daar zit een spanningsveld, waar ik mezelf af en toe best kritisch op bevragen wil...

Ik denk, dat een grote valkuil van het toenemende 'iets is pas goed als het goed voelt'-gevoel, egocentrisme is. Iemand die zichzelf weg kan cijferen in situaties wordt al gauw als een bijzonder mens gezien. Vreemd eigenlijk, dat zou toch normaal moeten zijn?

Je zegt: soms moet je jezelf wegcijferen. Dat klinkt als tegen wil en dank, ondanks jezelf. Waarom moet je je zelf op dat moment wegcijferen? Is dat wel zo verstandig; leef je dan werkelijk conform de regel: ''heb je naaste lief zoals je zelf?"
Word de ander er beter van dat je je zelf wegcijfert? Is dat de boodschap in die situatie die je wilt afgeven? Is dat wegcijferen op dat moment wel zo goed voor je naaste? Leef je dan goed voor als christen? Help je daar de ander mee of vind je het nodig jezelf weg te cijferen?

Ik ken veel mensen die zichzelf wegcijferen en in een omgeving waar dat gewoon is te doen. Het ligt een beetje aan de situatie waarin iemand zich wegcijfert. Als dat gebeurt in een omgeving waar het belangrijk wordt gevonden het welzijn van de groep te dienen is dat normaal geaccepteerd gedrag. Het gebeurt vaker dan je denkt. Er wordt wel wat 'gehufterd', excusez le mot, maar dat gedrag is toch in de minderheid.

Berichten: 456

DREEKE472 schreef:

Eerlijkheid is voor mij geen modewoord, maar een absolute must in mijn leven en werk.

Op mijn website (ben zzp-er) staat eerlijkheid als kritische succesfactor, als kernwaarde waar niet aan getornd wordt. Dat geld voor mij als coach naar mijn cliënten en opdrachtgevers, maar ook voor mijn cliënten en opdrachtgevers naar mij toe.

In een relatie is dat gewoon een eerste vereiste om het tot een zinvolle onderneming te laten slagen.

Mist de eerlijkheid naar elkaar en de eerlijkheid naar jezelf dan lieg en bedrieg je. Klinkt kort door de bocht, maar de bocht is nu eenmaal niet langer.

Het leven is zo moeilijk als we het elkaar maken en zo simpel als het zijn kan. Coole smiley met zonnebril

Groetjes,
André

Leuk dat je reageert, André.
Je hebt natuurlijk gelijk dat eerlijkheid een kernwaarde is. Dat zal niemand ontkennen, lijkt me. Wat ik echter bedoelde met 'eerlijkheid is een modewoord geworden', is dat iedereen lijkt te roepen om eerlijkheid (kijk als illustratie de profielen hier op cm er maar op na... ik denk dat je in bijna alle profielen kunt lezen dat mensen eerlijkheid verwachten). En dat is vreemd eigenlijk... want als iedereen eerlijkheid belangrijk vindt, dan zou het toch een vanzelfsprekendheid zijn en onnodig dus om dit expliciet aan te geven?

Berichten: 766

LIESBETH326 schreef:

Leuk dat je reageert, André.
Je hebt natuurlijk gelijk dat eerlijkheid een kernwaarde is. Dat zal niemand ontkennen, lijkt me. Wat ik echter bedoelde met 'eerlijkheid is een modewoord geworden', is dat iedereen lijkt te roepen om eerlijkheid (kijk als illustratie de profielen hier op cm er maar op na... ik denk dat je in bijna alle profielen kunt lezen dat mensen eerlijkheid verwachten). En dat is vreemd eigenlijk... want als iedereen eerlijkheid belangrijk vindt, dan zou het toch een vanzelfsprekendheid zijn en onnodig dus om dit expliciet aan te geven?

We willen allemaal graag eerlijk zijn en eerlijkheid ervaren en blijkbaar schort het eraan. Ik denk dat de mensen die eerlijkheid hoog in hun vaandel voeren, het grote belang ervan onderkennen omdat ze het tegendeel hebben ervaren.

Berichten: 456

MIEKE364 schreef:

Je zegt: soms moet je jezelf wegcijferen. Dat klinkt als tegen wil en dank, ondanks jezelf. Waarom moet je je zelf op dat moment wegcijferen? Is dat wel zo verstandig; leef je dan werkelijk conform de regel: ''heb je naaste lief zoals je zelf?"
Word de ander er beter van dat je je zelf wegcijfert? Is dat de boodschap in die situatie die je wilt afgeven? Is dat wegcijferen op dat moment wel zo goed voor je naaste? Leef je dan goed voor als christen? Help je daar de ander mee of vind je het nodig jezelf weg te cijferen?

Oeps... dat zijn wel veel vragen.. Knipoog smiley

Als jezelf wegcijferen automatisch gaat, dan lijkt het me niet zo verstandig. Maar in mijn tweede alinea schreef ik bewust over iemand die zich weg kan cijferen; dan is het een bewuste keuze die je op dat moment maakt, me dunkt, na het afwegen van wederzijdse belangen en waarna je jezelf nog prima in de ogen kunt kijken, bij wijze van spreken. Dat kan best tegen wil en dank zijn... Ik herinner me een situatie uit de afgelopen week waarin een collega mij vroeg om haar avonddienst te draaien. Ik had daar weinig oren naar, maar geen geldig excuus, terwijl zij wel een goede reden had om haar dienst te ruilen met mij. Tja, natuurlijk had ik prima kunnen zeggen dat ik het niet wilde, we zouden even goede vrienden zijn gebleven. Maar uiteindelijk kan ik dat voor mezelf niet verantwoorden. 'Wat gij wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander'. Het is een heel simpel voorbeeldje, ik weet het, maar het laat wel zien wat ik wil zeggen...

Berichten: 1391

http://www.youtube.com/watch?v=gHXD1mOFscs

Wil your ancher hold.
http://www.youtube.com/watch?v=dAJbdqyu-1E

Berichten: 1464

IMRE695 schreef:

Ik wil vandaag een klein stapje verder gaan.

Eigenlijk weten we vanuit de bijbel niet zo heel veel over het Hiernamaals. Maar een enkele keer mogen we een blik werpen. Ik denk hierbij aan de bijeenkomst in Job 1 waarbij ook Satan present is en aan de gelijkenis van de arme Lazurus, die bij Abraham op schoot zit en daar getroost wordt. Ook weten we van een aantal bijbelse personen hoe ze in de Hemel opgenomen werden, maar dat verschilt nogal (Henoch, Mozes, Elia en de Heere Jezus zelf).

Wat eigenlijk bijna niemand weet is hoe de reis (als ik het zo benoemen mag) er uit ziet nadat iemand hersendood is verklaard of toch liever: het hart is opgehouden te kloppen. Misschien is de bijna-doodervaring toch de route naar Boven geweest, maar door onze knappe medische techniek kunnen we iemand toch weer tot het aardse leven wekken. Ik vraag me ook af of er voor de 20e eeuw dit soort ervaringen bekend zijn, toen de medische wetenschap nog in de kinderschoenen stond.

Verder geloof ik persoonlijk niet dat het illusies zijn of stofjes in de hersenen. Dit overstijgt van wat wij denken te kunnen verklaren. In die zin wil ik het ook niet wetenschappelijk verklaren. Maar als dit de reis er naar toe mag zijn (de positieve ervaringen althans), dan kan ik me voorstellen dat mensen soms terug willen en niet meer zo bang zijn voor het aardse einde.

Het klinkt ook bijna als een geboorte: door een tunnel naar het Licht, naar een eeuwig leven, zonder pijn, angst, ziekte en zonde.

ik heb 1 maal de ervaring gehad dat ik een stukje van het paradijs mocht zien ,dit was in een visioen (in gebed)een prachtig stukje tuin mocht ik zien en een parfum(bloemengeur)die ik niet kan beschrijven dat was Gods aanwezigheid
die geur heb ik later nog meerdere malen mogen ruiken.

ook ben ik zelf een keer door een tunnel gegaan ,ik vertel t even beknopt hier anders wordt het een te lang verhaal;nadat mijn vader overleden was had ik er moeite mee dat ik geen zekerheid had of hij wel bij God zou zijn,oa mede doordat mijn vader vaak zijn geloofstwijfels uitsprak.
ik heb het toen naar God uitgeschreeuwt;waar is mijn vader.
God liet mij toen zien (terwijl ik in een soort sluimertoestand was)hoe Hij mijn vader thuisgehaald heeft. ik mocht door een tunnel gaan (noem t maar ff zweven) en dat ging zo snel en ik zag prachtige lichtende sterren en kleuren ik noem het een soort galaxy het is niet duidelijk uit te leggen,
en toen hoorde ik de stem ;tot hier want verder mag je nog niet want jou tijd is nog niet gekomen om Mij te zien,jou vader is hier bij Mij en nu mag je terug met deze zekerheid en jou taken zijn nog niet volbracht.
ik heb dit als zeer bijzonder ervaren en zal t ook nooit vergeten.

Berichten: 456

MARIJAN072 schreef:

Boeiend artikel, Liesbeth. 'k Had 'm vanmorgen al vluchtig gelezen, maar nu nog eens op m'n gemak. 't Zet mij ook aan het nadenken!

'k Ben wel benieuwd naar wat jou aansprak... Wil je je overdenking delen? Knipoog smiley

Berichten: 357

GRACE015 schreef:

Ik vind het een zeer boeiend stuk, dat je volgens mij in stukken kunt knippen om de verschillende onderdelen te kunnen bespreken.
Wat mij in het eerste stukje aansprak was dat je niet gedwongen bent om je te gedragen zoals je je voelt, maar je te gaan voelen zoals je je gedraagt. Dat lijkt iets oneerlijks en onoprechts in zich te hebben. Maar ik bedacht mij toen dat ik het zelf ook deed, vooral in de tijd na het overlijden van mijn man. Als ik in de spiegel keek, dacht ik, ik ben nu wel weduwe, maar ik hoef er daarom toch niet uit te zien als een wrak? Ik bedoel, ik moest wel gewoon functioneren in het dagelijks leven. Ik kreeg een keer een compliment van een directeur die mij een compliment gaf over hoe ik er uitzag en mij gedroeg, ze zei letterlijk, je binnenkant zal er ongetwijfeld misschien anders uitzien dan je buitenkant, maar je hebt een geweldige uitstraling! En daar zat ik, huichelachtig? nee, meer een houding, van kop op, ik red me wel, ik ga er zelf in geloven.
Dit is wat ik ervan maak he, misschien hebben anderen een andere ervaring?
Grace

ook ik ben mijn allerliefste vrouw verloren op zeer jonge leeftijd ... achterblijvend met 4, toen nog érg jonge kids ...
in een perioden van een ziekbed van 4 jaar, keek ik ook wel eens in de spiegel ... en zei dan tegen mezelf ... kom op man ... je réd het ...
nou mooi niet hoor ... ik ben een stoere bouwvaker, ik ken de klappen van de zweep al 35 jaar, maar speelt op zón moment totaal geen rol ...
néé dan word je stil gezet ... in je hele doen en laten ... en ging finaal door de grond ... ik vind dat je dat ook mag uitstralen ... en heb dat ook gedaan ... met alle gevolgen vandien ... de gevolgen? ... helemaal super,
kreeg in ons kleine dorp zóveel medeleven, kregen 80 kaarten per week
en ben er van overtuigd dat je als je je éérlijk opsteld tegenover je mede mens dat je daar mega veel voor terug krijgt ... toneel spelen? ...
nuuuh ... éggg niet ...dan houd je je eigen behoorlijk voor de gek ... dat moet jij ook herkennen grace ...

groetjes inka

Berichten: 1391

http://www.youtube.com/watch?v=DWXngxNJY-k&feature=related

Berichten: 1391

INKA401 schreef:

ook ik ben mijn allerliefste vrouw verloren op zeer jonge leeftijd ... achterblijvend met 4, toen nog érg jonge kids ...
in een perioden van een ziekbed van 4 jaar, keek ik ook wel eens in de spiegel ... en zei dan tegen mezelf ... kom op man ... je réd het ...
nou mooi niet hoor ... ik ben een stoere bouwvaker, ik ken de klappen van de zweep al 35 jaar, maar speelt op zón moment totaal geen rol ...
néé dan word je stil gezet ... in je hele doen en laten ... en ging finaal door de grond ... ik vind dat je dat ook mag uitstralen ... en heb dat ook gedaan ... met alle gevolgen vandien ... de gevolgen? ... helemaal super,
kreeg in ons kleine dorp zóveel medeleven, kregen 80 kaarten per week
en ben er van overtuigd dat je als je je éérlijk opsteld tegenover je mede mens dat je daar mega veel voor terug krijgt ... toneel spelen? ...
nuuuh ... éggg niet ...dan houd je je eigen behoorlijk voor de gek ... dat moet jij ook herkennen grace ...

groetjes inka

Inderdaad, dat ervaar ook zo.
Het leerde mij om de muren om mij heen weg te halen.
Wees open en eerlijk daar kan iemand wat mee, ook om de juiste patner te ontmoeten welke God mij geeft.

Berichten: 1391

Ooit weleens bij stil gestaan dat de "satan" beelden kan laten zien alsof de "trinity" geloof de waarheid is? Hij komt als een engel des lichts.

De Here Jezus zegt: "laat de doden hun doden begraven, volg Mij".

Mijn vrouw ligt ten ruste, totdat de Heer komt dan gaat zij voor.
Het zinnebeeld van een "hiernamaals" Smiley die vol vragen zit

Berichten: 1391

ANNETTE792 schreef:

op cm kun je een discussie wel starten, maar niet onder controle houden.
het is niet anders Lachende smiley

Maar je kunt het wel sturen! Knipoog smiley

Berichten: 1391

ZINGA672 schreef:

Ik ben dol op zowel picknicken als muziek dus ik ben van de partij! Helemaal leuk als er nog een picknick komt want de 22e kan ik niet.

Oh ja; ik speel unplugged; neem mijn saxofoon mee. POWERRRR!
Blaas zo alle luisjes uit de hei Clown smiley

GrZing!

Waar gaan dan de luizen heen in ons haar? Smiley die vol vragen zit

Berichten: 1391

ARIENNEZ498 schreef:

Je zegt dus hetzelfde als ik..dank je voor de bevestiging Jos. Ik geloof in een helende Vader en ik geloof dat een verleden...ook werkelijk een 'verleden' kan worden, geen heden, geen toekomst.... en geen kracht meer die over je leven beschikt.

Precies de Heer is er NU in het heden. Knipoog smiley

en heeft een hoopvolle toekomst in zijn gedachten voor ons.

Berichten: 1391

LEANNE226 schreef:

Wie mij kent(maar ja,wie op cm kent mij?)weet dat het niet mijn bedoeling is gescheiden mensen aan te vallen(eigen boezem,wie vrij is van zonden........).
Iemand die vindt dat zonden direkt vergeven worden of zijn zal eenvoudiger kunnen zeggen volgens de Bijbel te leven(even kort door de bocht ).Voor iemand voor wie dat gecompliceerder ligt,voor mij dus,komt dat krom over.
Laten we het er maar op houden dat het einddoel voor beiden hetzelfde is.

Was het maar zo dat voor God hetzelfde is.
Wat krom is voor jou, kan voor God recht zijn!!!

Berichten: 1391

JOLAN931 schreef:

anita, heb je niks beters te doen als het hele forum vol met plaatjes gooien? een reactie in woorden zou ik meer waarderen Knipoog smiley

Anita is zoals zij is, ze bedoeld het goed, het stoort mij niet.
Het is een andere vorm van uiting dan woorden.

Berichten: 913

Alleen

Alleen in een leege ruimte
Kijkende ogen die leegte geven
Geen omkijk naar elkaar
Alleen zo alleen

Nooit alleen
Door onze Vader
Hij kijkt dwars
Door je heen

Hij alleen
Ja Hij alleen
Geeft vrede

Liefde voor elkaar
Niet meer alleen

<><

AK

Psalm 42 is een grijpende tekst maar ozo waar. Verliefde smiley

Berichten: 913

http://www.youtube.com/watch?v=LlpfvnBqN3o&feature=related

Berichten: 913

http://www.youtube.com/watch?v=cH-e4ESA0Ug&feature=related

Berichten: 913

http://www.youtube.com/watch?v=fxf60FrW_eE&feature=related

Berichten: 913

http://www.youtube.com/watch?v=CBatzUx6Xuo&feature=related

Berichten: 913

http://www.youtube.com/watch?v=iNjNkZQ4JV4&feature=related

Berichten: 913

http://www.youtube.com/watch?v=89cLxCrdraE&feature=related

Berichten: 913

Lied: 769 Vol verwachting blijf ik uitzien

Vol verwachting blijf ik uitzien, Tot die dag eens dagen zal,
Dat de Heiland op de wolken Weerkomt met bazuingeschal.
Welke een vreugde zal het wezen. Als mijn oog Hem schouwen
mag En mijn oor Zijn stem zal horen Op die grote, blijde dag!

Koor:
Welk een uitzicht, Bruidsgemeente! Eeuwig Hem ten eigendom,
,,Maranatha'' blijv' ons wachtwoord, ,,Amen, ja Heer Jezus, kom!''

2. Al de teek'nen onzer dagen Zeggen mij: de komst genaakt
Van de Bruigom, Die Zijn liefste Tot zich roept en haar volmaakt.
O, hoe blijde zal ik wezen, Op te trekken met die stoet, Juichend,
met ontelb're zaal'gen Onze Bruigom tegemoet!''

3. O, soms voel 'k een sterk verlangen, Heimwee in mijn hart
ontstaan; 'k Vraag mij af dan, dieb're Heiland Zijt Gij reeds op
weg gegaan? Neen, het zal niet lang meer duren: Hij verlangt
nog meer dan wij. Marantha! blijve 't wachtwoord Voor een elk,
maar ook voor mij.