vergeven

Berichten: 868

CHATULIEM619 schreef:

Eigenlijk is er maar één reden waarom je zou moeten vergeven: Omdat God dat van je vraagt. en de rest is eigenlijk maar bijzaak wat hier geschreven wordt...

Hallo Chatuliem

Ik ga hier ook in mee met je want zo staat het ook in de bijbel het is vaak moeilijk maar het gaat je steeds beter af als je het een paar keer gedaan hebt.
Sjalom.
martin

Berichten: 1146

MARIJAN072 schreef:

Misschien zouden we allemaal ons levensverhaal op het forum moeten zetten? Knipoog smiley

Dat kweekt begrip. Lachende smiley

LIjkt me heel goed idee, Marijan... Clown smiley

Berichten: 5407

MARIJAN072 schreef:

Jaja....heb ik gedaan, maar er moet nog genoeg ingevuld worden.

Maar fijn voor je, dat jij het simpel vindt. Knipoog smiley

Zo zie je maar weer, wat de één simpel vind is voor de ander een kruis...... Knipoog smiley

Maar wij hebben ons mannetje gevonden Marijan en nog gratis ook.... Knipoog smiley

Berichten: 2109

LISA610 schreef:

JMaar ik ben niet met je eens dat het huwelijk niets meer is dan een door de mens bedachte formaliteit. De manier waarop tegenwoordig wordt getrouwd (in het gemeentehuis en in de kerk) is inderdaad door de mens uitgedacht. Dat neemt niet weg dat er in de Bijbel veelvuldig wordt geschreven over het huwelijk en uit veel van die Bijbelteksten blijkt wel dat het huwelijk iwel degelijk veel meer is dan een door de mens bedachte formaliteit, juist ook in Gods ogen.

Wat betreft de menselijke formaliteit heb ik enkel gerefereerd aan het boterbriefje met alle ins en outs. Natuurlijk is het huwelijk op zich een door God gegeven geschenk. Dat is juist wat ik in mijn reacties ook naar voren haal door duidelijk onderscheid te maken tussen huwelijk zoals God dat bedoeld heeft (keuze van het hart) en huwelijk zoals mensen dat veelal plegen te zien (juridische kwestie).

Berichten: 2109

WILLEMIJN232 schreef:

Maar is het ook niet mooi dat je Gods zegen over je relatie kan vragen Henk?

Gods zegen vragen is zeker iets moois! Dat kun je echter ook weer op allerlei manieren.

Nog even terzijde het volgende. Ik ben zelf een groot voorstander van trouwen en ben dan ook blij dat ik samen met Robbedoes ook deze stap heb mogen zetten. Toch snap ik heel goed dat er mensen zijn die anders omgaan met deze materie, waarbij ik ook niet vind dat zij het niet 'goed' zouden doen.

Berichten: 868

VISSER278 schreef:

Op die boot kan je je auto niet meenemen dus je zal wel door de tunnel móeten. Maar het is wel de moeite waard om een keer die boot te pakken. Je ziet de grootste zeeschepen die er bestaan ongeveer.
Allemaal via de achtertuin zowat van Visser richting Antwerpen.

Hallo Visser.

Ja dat klopt van de pont dat hadden die vrienden van mij al eens verteld maar ja mijn verstand is een gatenkaas en ik moet je ook zeggen dat ik alleen dan weer de liekens tunnel ken want daar kwam ik heel vaak door vroeger want dan moest ik auto.s halen in de haven van antwerpen en daar had je dan ook nooit file want ja je moest er voor betalen hahaha.
Sjalom.
Martin

Berichten: 868

WILLEMIJN232 schreef:

Soms doe ik wijs maar ben het eigenlijk niet Knipoog smiley

Hallo Willemijn.
Ik zit hier te stikken van de lach.
Sjalom.
Martin

Berichten: 341

HENK710 schreef:

Is het werkelijk enkel daarom? Dus je volgt gewoon een opdracht? Of is het toch iets meer... Volgens mij is het niet enkel een opdracht en is dat al helemaal niet de insteek om het te gaan doen. Vergeven is veel meer een hartsgesteldheid... En ja, in je hart ligt de ontmoetingsplek met God, Die vergeving in jou bewerkt...

Henk, ik dacht in het verleden precies zo: 'het is een hartsgesteldheid'..maar daar ben ik op teruggekomen. Op een dag leerde ik dat ik kon bidden -tandeknarsend- voor mensen die mij verdriet hadden gedaan en die géén spijt betoonden. Het kwam nauwelijks over mijn lippen. Ik ging er mee door...en werd wérkelijk bevrijd van de last van wrok en gevoelens van onvergefelijkheid. Hén vergeven bevrijdde mij.
Ik denk dat de opdracht tot vergeving tweeërlei doel heeft: vergeef hen, zoals jijzelf vergeven bent én: door de opdracht te vervullen, word jijzelf weer bevrijdt van een stuk boosheid,haat, verdriet, etc. Dat is denk ik ook wat God ons wil geven: vrijheid, geen last dragen die je niet hóéft te dragen. Geef het aan Hem.

Berichten: 1146

MARIJAN072 schreef:

Jaja....heb ik gedaan, maar er moet nog genoeg ingevuld worden.

Maar fijn voor je, dat jij het simpel vindt. Knipoog smiley

Ik begin toch te geloven dat ik iets vergeten ben..zou ik er nog meer uit kunnen halen als ik het nog eens bekijken zou? hij is nog niet verstuurd weet je..ik hoopte op goede ideeën ... Clown smiley

spuien maar........

Berichten: 4992

WILLEMIJN232 schreef:

Soms doe ik wijs maar ben het eigenlijk niet Knipoog smiley

Waar woon je Clown smiley

Berichten: 4992

We gaan gelijk weer on-topic. Ik ga niet mee strandwandelen.

Berichten: 61

Hallo allemaal .....

Even om polshoogte te nemen...... wie komt uit Groningen, is tussen de 20 en de 40 jaar oud en voelt iets voor een uitje hier in de buurt?

Berichten: 4992

Ik moet betalen aan de belastingdienst Boze smiley

. Maar ze zullen niet rijk van me worden.

Berichten: 2109

Laten we eens beginnen...

Allereerst hebben we de Psalmen. Er zijn er 150.
Daarnaast hebben we allerhande Gezangen. Honderden liederen.
En dan zijn er nog de Opwekkingsliederen. Nu geloof ik al ergens in de 700.
Misschien toch maar een Top1000 Mario Clown smiley

Berichten: 4992

Ho, ho, ho (lijk de kerstman wel) je mag er maar 20 noemen.

Mezelf beschermen heet dat Knipoog smiley

Berichten: 2109

MARIA576 schreef:

Henk, ik dacht in het verleden precies zo: 'het is een hartsgesteldheid'..maar daar ben ik op teruggekomen. Op een dag leerde ik dat ik kon bidden -tandeknarsend- voor mensen die mij verdriet hadden gedaan en die géén spijt betoonden. Het kwam nauwelijks over mijn lippen. Ik ging er mee door...en werd wérkelijk bevrijd van de last van wrok en gevoelens van onvergefelijkheid. Hén vergeven bevrijdde mij.
Ik denk dat de opdracht tot vergeving tweeërlei doel heeft: vergeef hen, zoals jijzelf vergeven bent én: door de opdracht te vervullen, word jijzelf weer bevrijdt van een stuk boosheid,haat, verdriet, etc. Dat is denk ik ook wat God ons wil geven: vrijheid, geen last dragen die je niet hóéft te dragen. Geef het aan Hem.

Is niet juist dat proces wat je beschrijft de vorming van de hartsgesteldheid?

Berichten: 868

MARIJAN072 schreef:

Dat ik vandaag, wat normaal gesproken mijn vrije dag is, moet gaan werken. En dan ook nog vergaderen...... Huilende smiley, smiley in tranen

Hallo Marijano

Dan zeggen ze hier van ::
Had je niet beter een vak kunnen gaan leren????
Sjalom.
martin

Berichten: 2109

EGGIE989 schreef:

Dat hele kinderwensvraag er gewoon uit gooien.
Beste idee vind ik

Dus moderator CM, kan dat?

Hoezo eruit gooien dan?
Het is toch een gewone vraag?

Berichten: 2113

GRACE585 schreef:

van harte gefeliciteerd taliet Lachende smiley

Ook van mij, gefeliciteerd met je 34ste... !! Knipoog smiley

Berichten: 2113

EGGIE989 schreef:

Dat hele kinderwensvraag er gewoon uit gooien.
Beste idee vind ik

Dus moderator CM, kan dat?

eh, met welke reden ?

Berichten: 341

HENK710 schreef:

Is niet juist dat proces wat je beschrijft de vorming van de hartsgesteldheid?

met hartsgesteldheid lijkt het of je zeggen wilt dat je eerst het GEVOEL moet hebben om iemand te WILLEN vergeven. M.a.w: je wacht op iets...wat vergeving mogelijk maakt.
Ik heb geleerd dat dát dus niet nodig is, dat je vanuit je pijn en niet willen vergeven, tóch kunt bidden en dat het vergeven ook echt (daarna) in je hart gelegd wordt.

Berichten: 2113

MARTIN695 schreef:

Hallo Marijano

Dan zeggen ze hier van ::
Had je niet beter een vak kunnen gaan leren????
Sjalom.
martin

huh ? Ik vind de PABO wel een vak hoor... onderschat het niet !!

Berichten: 4852

MARTIN695 schreef:

Hallo Willemijn.
Ik zit hier te stikken van de lach.
Sjalom.
Martin

Voorzichtig he Martin, en blijven ademhalen he.
Ze verwachten je wel bij de strandwandeling hoor. Lachende smiley

Berichten: 655

Op een dag was ik op een plek tussen waken en dromen. Ik stond in een kamer.
Deze kamer was bijna leeg er stond alleen tegen de muur een ladenkast met kaarten zoals je ze ook vindt in een
bibliotheek waarin de titels van boeken op alfabetische volgorde staan.
Alleen hadden de laden die in deze kast stonden verschillende titels.
En de kast leek enorm groot.

Ik werd getrokken naar deze muur van laden en de eerste lade die mijn aandacht trok had de titel "meisjes die ik leuk vond".
Ik opende de la en trok er 1 kaart uit. Toen ik de kaart las legde ik geschokt de kaart terug en sloot snel de la,
ik realiseerde mij dat ik de namen die op die kaart stonden herkende.
En zonder dat iemand mij het hoefde te vertellen wist ik plotseling waar ik was.
Deze kast met kaarten was mijn leven. Het was een catalogus van mijn leven.
Hier stond geschreven elk moment, klein of groot, in elke detail, mijn leven.
Een gevoel van verbazing en nieuwsgierigheid, en tegelijk huiver kwam over mij toen ik in het wilde weg laden open deed
en de kaarten las die er in zaten.
Sommige kaarten brachten mooie en gelukkige herinneringen boven, anderen schaamte en berouw, zo intens dat ik over mijn schouder keek of niemand dit zag.
De la met opschrift "Vrienden" volgde de la met "Vrienden die ik bedrogen heb" op.
Sommige titels waren normaal, anderen huiveringwekkend. "Boeken die ik heb gelezen", "leugens die ik heb verteld", "geborgenheid die ik heb gegeven", "Moppen waarom ik gelachen heb".
Sommige waren gewoon komisch, zo exact waren ze gedocumenteerd. Zoals:"dingen die ik tegen mijn broers en zussen heb geschreeuwd".
Anderen waren helemaal niet komisch:"Dingen die ik gedaan heb in mijn woede","brutale dingen die tegen mijn ouders heb gezegd".
Steeds was ik verwonderd over de inhoud. Vaak waren er meer kaarten dan dat ik had verwacht en soms waren het er minder dan dat ik had gehoopt.

Ik was overweldigd door de hoeveelheid aan kaarten van mijn leven.
Was het mogelijk dat ik de tijd had in mijn 30 jarig leven om deze duizenden, ja miljoenen kaarten te schrijven?.
Maar elke kaart beantwoordde mij die vraag, want elke kaart had mijn handschrift en elke kaart was met mijn naam ondertekend.

Toen ik een kaart pakte uit de la met titel "Liedjes waarna ik geluisterd heb" realiseerde ik mij dat deze bibliotheek
bleef groeien en dat er elke dag nieuwe kaarten bij kwamen.
De kaarten zaten netjes in de la. Alleen was de la enorm lang, er kwam geen einde aan.
Vol schaamte sloot ik de la. Niet zo zeer over de kwaliteit van de muziek maar meer over het feit dat er zoveel tijd was verborgen in deze la.

Toen ik bij de la kwam met opschrift "gedachten vol lust" voelde ik een lichte rilling door mijn lichaam gaan.
Ik deed de la maar een klein stukje open. Ik wou niet weten hoe groot deze la was en pakte 1 kaart.

Vol afgrijzen keek ik naar de gedetailleerde inhoud.
Ik begon mij ziek te voelen over het feit dat zo'n moment opgetekend stond.
Ik was totaal in paniek.
En 1 gedachte kwam in mij op: Niemand mag ooit deze kaarten zien, niemand mag weten van deze kamer.
Ik moet dit alles vernietigen.
Op dat ogenblik trok ik de la open. Het interesseerde mij niet meer hoe groot deze la was.
Deze la moest leeg en de kaarten moeten verbrand worden.
Toen ik de la eruit had en deze op de kop hield kwam er geen enkele kaart uit Ik werd wanhopig , trok er 1 kaart uit en probeerde deze te verscheuren, maar ze bleken zo hard te zijn als staal.
Ik was verslagen en hulploos en deed de la terug in de kast.

Ik leunde met mijn hoofd tegen de muur en zuchtte vol zelfmedelijden. Toen zag ik het.
De titel was "mensen met wie ik het Evangelie heb gedeeld."
Het handvat van de la blonk meer dan de anderen, het leek bijna nieuw, ongebruikt.
Ik trok de la open die niet langer bleek te zijn dan een paar cm.
Ik kon de kaarten die zich in de la bevonden op 1 hand tellen.
Toen kwamen de tranen, ik begon te huilen. De pijn die ik voelde was onbeschrijfelijk.
Ik viel op mijn knieën en weende bitter. Ik schreeuwde het uit van schaamte.
Door mijn tranen heen zag ik de kast met kaarten.
Niemand mag weten van deze kamer, ik moet hem op slot doen en de sleutel weggooien.

Toen ik mijn tranen droogde zag ik Hem. NEE alsjeblieft niet Hem, niet hier, iedereen behalve Jezus.
Ik zag machteloos toe hoe Hij de kaartenbak opende en de kaarten begon te lezen.
Ik draaide mijn hoofd weg om niet Zijn reactie te moeten zien.
Toen ik eindelijk de moed had om Hem in het gezicht te zien zag ik een verdriet dat nog groter was dan het mijne.
Hij leek automatisch de laden te openen waar de slechtste dingen over mij in stonden.
Waarom moest Hij ze allemaal lezen?
Eindelijk draaide Hij zich om en keek naar me vanaf de andere kant van de kamer.
Hij keek met medelijden naar mij. Ik liet mijn hoofd zakken, deed mijn handen voor mijn gezicht en begon opnieuw te huilen.
Hij liep naar mij toe en legde Zijn arm om mij heen.
Hij kon zoveel dingen zeggen maar Hij zei geen woord. Hij huilde alleen met mij. Toen ging Hij staan en liep naar de muur met de ladenkast.
Bij het begin beginnende haalde Hij de kaarten 1 voor 1 uit de laden en begon Zijn naam over mijn naam te schrijven.
"NEE" schreeuwde ik terwijl ik naar Hem toe rende. Het enigste wat ik kon uitbrengen was NEE toen ik de kaarten uit Zijn handen trok.
Zijn naam hoorde niet op deze kaarten! Maar daar stond het in rood: de naam van Jezus over mijn naam geschreven.
Het was geschreven met Zijn bloed.
Vriendelijk pakte Hij de kaart weer uit mijn hand en legde hem terug in de la.Hij begon te glimlachen toen Hij de andere
kaarten begon te ondertekenen.

Ik begrijp nog steeds niet hoe Hij zo snel de kaarten kon ondertekenen maar het leek maar een kort ogenblik. Toen hoorde ik dat Hij de ladenkast sloot en naar mij terug liep.
Hij legde Zijn hand op mijn schouder en zei: "Het is volbracht".

Ik stond op en Hij leidde mij uit de kamer. Er zat geen slot op de deur.
Er waren nog steeds kaarten om te schrijven….

Berichten: 2109

Hey Kums

Namens Does en aanhang een feliknuf uit Friesland!

Berichten: 2109

MARIA576 schreef:

met hartsgesteldheid lijkt het of je zeggen wilt dat je eerst het GEVOEL moet hebben om iemand te WILLEN vergeven. M.a.w: je wacht op iets...wat vergeving mogelijk maakt.
Ik heb geleerd dat dát dus niet nodig is, dat je vanuit je pijn en niet willen vergeven, tóch kunt bidden en dat het vergeven ook echt (daarna) in je hart gelegd wordt.

Hartsgesteldheid is voor mij niet iets om op te wachten. Het is juist iets wat je heel sterk kunt beïnvloeden.

Berichten: 341

HENK710 schreef:

Hartsgesteldheid is voor mij niet iets om op te wachten. Het is juist iets wat je heel sterk kunt beïnvloeden.

idd! door buiten je gevoel om voor iets te kiezen! volgens mij bedoelen we dus hetzelfde! Knipoog smiley

Berichten: 2109

MARIA576 schreef:

idd! door buiten je gevoel om voor iets te kiezen! volgens mij bedoelen we dus hetzelfde! Knipoog smiley

Je hart is idd meer dan je gevoel Knipoog smiley

Berichten: 1672

EGGIE989 schreef:

Dat hele kinderwensvraag er gewoon uit gooien.
Beste idee vind ik

Dus moderator CM, kan dat?

Hoezo Eggie?? In mijn ogen een heel belangrijk onderdeel van de relatie.

Berichten: 216

Hoi Taliet , Gefeliciteerd meid en een hele fijne dag toegewenst .

Groetn uut Grunn