Angst om lief te hebben

Berichten: 219

JANS221 schreef:

Petra heeft toch besloten om op CM te blijven. Ze had haar abonnement opgezegd, maar maakt weer een nieuw account aan.

Ze gaf in haar reactie aan goed begrepen te hebben waar het om gaat. En dat op een manier zoals alleen zij dat kan. Prachtig!

AMEN Welkom Petra

Berichten: 483

MARISKA601 schreef:

Als men iest schrijft op het forum, kunnen sommigen de juiste intonatie niet vinden, hoe iets bedoelt wordt.
En daardoor komen sommige stukjes verkeerd over.

GERRIT schreef:

Precies, kort en bondig

.

Ik sluit me hier bij aan.
De mens achter een geschreven iets ken je vaak niet.
èn een korte reactie Knipoog smiley

Berichten: 7083

Gelijk! De toch al lange posting ingekort.

Berichten: 483

JOANNIE702 schreef:

hoe dom kan je zijn.........heel dom!
heb ik iets verkeerd gemeten
en met het in elkaar te zetten
kom ik tot de ontdekking
bed is te breed scheelt zeker 20 cm
en de bedbodem te smalllllllll

Geschokte, onthutste smiley

Gewoon terug naar de winkel en zeggen dat ze er geen goeie routebeschrijving bij gegeven hebben Boze smiley

Berichten: 494

ik ga van avond naar vrienden van amstel live met mijn collega's Lachende smiley

Berichten: 483

SHANITA130 schreef:

Gelijk! De toch al lange posting ingekort.

niet alleen jij hoor Shanita
Maar als ik zo'n lap tekst zie dan krijg ik het al Spaans benauwd Knipoog smiley

Berichten: 219

ROADY558 schreef:

Dat is helemaal juist.
Maar de waarheid zonder liefde willen vertellen lokt vervelende reacties uit. Juist omdat de liefde niet kwetst (1 Cor 13)
Het mooiste is als die twee juist samengaan. Als we elkaar in liefde de waarheid kunnen aanreiken.

Ik moet zeggen: een hele oefening!

Oefening baart kunst en de Meester zelf onderwijst ons .
Het is maar wat we er mee doen zoals Hij wil dat we doen
Elkander lief hebben in de vreze des Heeren .
En Jezus had iedereen lief de tollenaar de zondaar dus iedereen wie zijn wij om geblokt te worden door mensen
Wie zijn wij om recht te verschaffen als je geloofd staat er toch ook dat je je andere wang moet toekeren .
Je af mag wenden van mensen dan loop ik weg of reageer niet meer.
maar iemand zo maar verwijderen ??
vraag me af of dat gebeurd is of dat ze niet bijgeboekt hebben op tijd.
Maar ik zegen hen in Jezus naam amen
Ik zeg ook tegen mezelf de wereld en mensen mogen alles van me roven maar ik weet HIJ leeft en met mij
Met Hem ben ik meer dan overwinnaar voor mezelf maar niet ten nadele /voordelen voor anderen het gaat om personen individueel .
God heeft een ieder lief die geloofd ook die het niet goed neerzetten maar wel goed bedoelen.
IK bid voor deze mensen dat ze gezegend zullen blijven in Christus en dat Hij veranderen wil en kan dat is mijn zekerheid mijn toekomst is in Zijn handen niet in de handen van de wereld.
En ja ze mogen alles van me afnemen las het vannacht nog in de bijbel,
Wie het graag leest Mattheus 19 met name verzen 27 28 29 30 , maar ik lees altijd het hele stuk voor mij weer een bevestiging zo wie de kinderen verlaat om MIJN WILLE die zulle.
eeuwig leven beërven.
Nu kan ik in alle rust mijn gesprek van morgen aan en zeggen wat ik al eerder heb gezegd wat mij een goed gevoel geeft dit is wat de HEERE van mij verlangt dan hebben ze rust en worden ze niet meer uitgehoord door Jeugdzorg
Mijn kind heeft recht op een leven zonder getouwtrek van mesen die beter denken te weten en ik ook en in het zeker weten dat God zal zorgen mag ik loslaten en de lasten die op mijn waren het juk dat ik droeg verbreken in Jezus naam.
Niet door geweld of kracht maar door mijn naam zegt de HEER .
Dit is ook een lied en dat is mijn levensstijl geworden in de jaren .
Dat ik door liefde wil geven nemen en het leven in vertrouwen tegemoet mag zien.

Groet anita

Berichten: 127

Ik ben voor de tweede keer getrouwd.
Dat ik van mijn eerste echtegnoot ben gescheiden heeft een heel eigen reden, niet van belang in wat ik wil vertellen.
Toen ik met mijn tweede echtgenoot trouwde was ik nog niet een/de christen die ik nu ben.

Hij heeft dus mijn 'ommekeer' meegemaakt, voor hem ook een enorme verandering.

Er is nu meer geestelijke afstand tussen hem en mij, doordat mijn zienswijze in een hoop wereldse dingen zijn gewijzigd, herkennen we elkaar niet meer.
Want hij vind dat ik niet meer lijk op de Lydia waar hij mee getrouwd is, en ik kan met veel zienswijzes van mijn 'werelds denkende' man, moeilijk uit de voeten.
Daar waar ik voorheen niet of geen problemen mee had.

Onze relatie is niet in balans, maar dat heeft niet alleen te maken met het feit dat ik tot geloof ben gekomen.
Wel met het feit wat het geloof met mij heeft gedaan.
In die ontwikkeling zijn we elkaar geestelijk kwijt geraakt.

We hebben een relatietherapie gehad, maar hierin is niet de verbinding hersteld die we voor ogen hadden.

Wat ik wel denk te weten, ( want echt weten doe je het nooit) is dat mocht dit huwelijk ooit stranden, ik binnen een nieuwe relatie geloof voorop wil stellen.

Maar ook daar kunnen 'nadelen' aan kleven, in de vorm van geloofsbeleving.
Mijn vader zei vroeger, 'twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen', al denk ik dat die mogelijkheid ook bij ons aanwezig is.
Hoe zal het kwade 'balen' dat ik niet meer meega in die wereldse gedachtegangen, en wat zal hij een plezier hebben als mijn man en ik daar weer eens ons zoveelste geschil in 'uitvechten'.

In het begin van mijn levende geloof ( ik noem het zo omdat ik wel met geloof ben opgevoed, maar het 'gewoon' door allerlei omstandigheden nooit levend is geweest) vroeg mijn man mij wel eens waar ik voor zou kiezen als ik voor de keuze gesteld zou worden: mijn man, of God.

Mijn man gelooft niets, dus gesprekken hierover met hem zijn niet mogelijk.
Hij denkt dat een mens het zelf moet doen, en dat na de dood het 'gewoon' is gedaan.
Op over en uit.

Hij laat mij mijn geloof, hindert mij nergens in.
Maar deelt niets met mij, nog niet een regeltje.
Maar hij ziet ook niet wat het al voor onze relatie heeft gedaan, en echt, ik vertel hem dat heus wel.
Niet als een evangelist op een zeepkist, maar zo, zo tussen neus en lippen door.
Als een mosterdzaadje dat misschien ooit ontkiemt.

Gelukkig kan ik mijn geloof delen met mijn zusje, mijn grootste 'geloofsgenoot' binnen een 'tweedeling' binnen de familie.

Ook mijn kinderen geloven niet, zijn er ook niet mee opgevoed.

Ik kan hier eindeloos over uitweiden, maar wil dat nu toch maar niet doen, de tekst zal al lang genoeg zijn.. Lachende smiley

Een heel lastige keuze, stap je in zo'n relatie of niet.

Wat krijg je bevestigd van God in deze Joannie?
Daar ben ik dan wel heel benieuwd naar, hoe ervaar je de hand van God hierin?

Berichten: 7231

LYDIA448 schreef:

Ik ben voor de tweede keer getrouwd.
Dat ik van mijn eerste echtegnoot ben gescheiden heeft een heel eigen reden, niet van belang in wat ik wil vertellen.
Toen ik met mijn tweede echtgenoot trouwde was ik nog niet een/de christen die ik nu ben.

Hij heeft dus mijn 'ommekeer' meegemaakt, voor hem ook een enorme verandering.

Er is nu meer geestelijke afstand tussen hem en mij, doordat mijn zienswijze in een hoop wereldse dingen zijn gewijzigd, herkennen we elkaar niet meer.
Want hij vind dat ik niet meer lijk op de Lydia waar hij mee getrouwd is, en ik kan met veel zienswijzes van mijn 'werelds denkende' man, moeilijk uit de voeten.
Daar waar ik voorheen niet of geen problemen mee had.

Onze relatie is niet in balans, maar dat heeft niet alleen te maken met het feit dat ik tot geloof ben gekomen.
Wel met het feit wat het geloof met mij heeft gedaan.
In die ontwikkeling zijn we elkaar geestelijk kwijt geraakt.

We hebben een relatietherapie gehad, maar hierin is niet de verbinding hersteld die we voor ogen hadden.

Wat ik wel denk te weten, ( want echt weten doe je het nooit) is dat mocht dit huwelijk ooit stranden, ik binnen een nieuwe relatie geloof voorop wil stellen.

Maar ook daar kunnen 'nadelen' aan kleven, in de vorm van geloofsbeleving.
Mijn vader zei vroeger, 'twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen', al denk ik dat die mogelijkheid ook bij ons aanwezig is.
Hoe zal het kwade 'balen' dat ik niet meer meega in die wereldse gedachtegangen, en wat zal hij een plezier hebben als mijn man en ik daar weer eens ons zoveelste geschil in 'uitvechten'.

In het begin van mijn levende geloof ( ik noem het zo omdat ik wel met geloof ben opgevoed, maar het 'gewoon' door allerlei omstandigheden nooit levend is geweest) vroeg mijn man mij wel eens waar ik voor zou kiezen als ik voor de keuze gesteld zou worden: mijn man, of God.

Mijn man gelooft niets, dus gesprekken hierover met hem zijn niet mogelijk.
Hij denkt dat een mens het zelf moet doen, en dat na de dood het 'gewoon' is gedaan.
Op over en uit.

Hij laat mij mijn geloof, hindert mij nergens in.
Maar deelt niets met mij, nog niet een regeltje.
Maar hij ziet ook niet wat het al voor onze relatie heeft gedaan, en echt, ik vertel hem dat heus wel.
Niet als een evangelist op een zeepkist, maar zo, zo tussen neus en lippen door.
Als een mosterdzaadje dat misschien ooit ontkiemt.

Gelukkig kan ik mijn geloof delen met mijn zusje, mijn grootste 'geloofsgenoot' binnen een 'tweedeling' binnen de familie.

Ook mijn kinderen geloven niet, zijn er ook niet mee opgevoed.

Ik kan hier eindeloos over uitweiden, maar wil dat nu toch maar niet doen, de tekst zal al lang genoeg zijn.. Lachende smiley

Een heel lastige keuze, stap je in zo'n relatie of niet.

Wat krijg je bevestigd van God in deze Joannie?
Daar ben ik dan wel heel benieuwd naar, hoe ervaar je de hand van God hierin?

Het gaat er dus om dat jij in je 2de huwelijk bent veranderd. Ja, dan kan ik je echtgenoot begrijpen. De vraag is in welke mate jij bent veranderd?

Zelf had ik ooit ook een vriendschap met een vrouw die gelovig was. ze ging met me mij naar abdijen. IK ben dus katholiek. Nadien ontdekte zij een soort van esotherisch geloof. Ze ging zo hard dat ik zelfs dacht dat ze zonder mijn medeweten bij een sektarische groep was. Ik was daar heel bezorgd om. Ik heb zelfs haar ouders gevraagd of zij wisten dat hun dochter met 'vreemde gelovigen' bezig was. Ze verloor echt de realiteit. Een breuk was onafwendbaar. De moraal is: hoe erg ben je veranderd? Ik ziet dat je een baptist bent, een evangelische strekking dus, maar is dat wel een gezonde gelovige gemeenschap waar je nu bij bent. Jij zal wel zeggen dat het een gezonde gemeenschap is maar hoe ervaart je man dat. Hoe ervaart jou andere achterban dat?

Een verandering is immers niet altijd een verbetering.

Berichten: 7083

FRANKT627 schreef:

Het gaat er dus om dat jij in je 2de huwelijk bent veranderd. Ja, dan kan ik je echtgenoot begrijpen. De vraag is in welke mate jij bent veranderd?

Zelf had ik ooit ook een vriendschap met een vrouw die gelovig was. ze ging met me mij naar abdijden. IK ben dus katholiek. Nadien ontdekte zij een soort van esotherisch geloof. Ze ging zo hard dat ik zelfs dacht dat ze zonder mijn medeweten bij een sektarische groep was. Ik was daar heel bezorgd om. Ik heb zelfs haar ouders gevraagd of zij wisten dat hun dochter met 'vreemde gelovigen' bezig was. Ze verloor echt de realiteit. Een breuk was onafwendbaar. De moraal is: hoe erg ben je veranderd? Ik ziet dat je een baptist bent, een evangelische strekking dus, maar is dat wel een gezonde gelovige gemeenschap waar je nu bij bent. Jij zal wel zeggen dat het een gezonde gemeenschap is maar hoe ervaart je man dat. Hoe ervaart jou andere achterban dat?

Een verandering is immers niet altijd een verbetering.

Hai Frank,

Wat ik allemaal dacht, tijdens het lezen van Lydia's stukje, ja, dat verwoorde jij precies.

Mazzeltjes!

Berichten: 146

GERRIT084 schreef:

Precies, kort en bondig .

Snap ik niet Gerrit.
Hoe korter je iets zegt hoe minder mogelijkheid je hebt om intonatie te geven (lees ik als toelichting geven).

Berichten: 702

SHANITA130 schreef:

Waarom zou ik, of iemand anders, in Hemelsnaam moeten afstappen, op iemand die me heeft gekwetst, en dan de minste zijn en zeggen ik vergeef je? als de ander totaal helemaal geen teken van spijt of berouw heeft?

Het is juist andersom, Roady, als je wéét dat iemand iets tegen je heeft, ga dan naar hem toe, maak het eerst goed met hem, alvorens je je offers aan God gaat brengen(Bijbeltekst).
Laat je niet misleiden door Bevere en andere goudzoekers!

Het principe van iemand vergeven lijkt me een erg bijbels principe, zie bijvoorbeeld Matt 6. En zie ook de gelijkenis die gaat over het kwijtschelden van schulden. Daarvoor kun je Mattheus 18 's doornemen.

Vergeven, ja zelfs al toont die ander geen spijt of berouw.
Doe je dit niet, dan vergeeft God jou je misstappen ook niet. Hierin hebben we dus een eigen keuze. En verantwoordelijkheid.
Zoals iemand schreef (dat was net zo min een goudzoeker als John Bevere): Mensen houden zichzelf gevangen doordat ze niet willen vergeven. Alleen op basis van Gods principes komen ze uit hun gevangenis vrij, namelijk als ze de ander vergeven. Dit zal hen vrijmaken van elke gebondenheid aan die andere persoon.

Ik heb ontdekt dat dit bijbelse principe werkt, en mij heeft vrijgemaakt. Het heeft een flinke poos geduurd voordat ik bereid was het op Gods manier te doen, maar God beloont het ten zeerste!
Want jarenlang dacht ik precies zoals jij aangeeft: "WAT? Ik hem vergeven? Ja maar hij heeft MIJ toch pijn gedaan? Laat HIJ dan maar naar MIJ toekomen..."
Ja en soms kun je dan je leven lang zitten wachten, en intussen verteert de wrok en de haat je eigen lichaam.... Want stel dat de ander zich van geen kwaad bewust is? Of overleden is....??

Daarom vraagt God om anderen ALTIJD te vergeven. Omdat de schuld die de ander bij mij heeft, volledig in het niet valt in vergelijking met de enorme schuld die God mij kwijtgescholden (door Jezus ervoor te laten opdraaien...) . Dat zou een zuiver motief moeten zijn om iedereen te vergeven.
En daarmee wil ik dus NIET zeggen dat je de ander niet mag confronteren met zijn gedrag. Want naast vergeven bestaat er ook iets als verzoenen, maar dat is weer een heel ander thema :)

Berichten: 2167

JOANNIE702 schreef:

vliegen als een arend
gedreven in de wind

Vast deze: http://www.youtube.com/watch?v=xT3Q0ocEZ-A
Knipoog smiley

Berichten: 2706

Ik denk dat het bijbelse principe in jou gewerkt heeft omdat je ervaren hebt dat vergeven niet alleen goed is voor de ander maar ook en misschien wel vooral voor je zelf. Niet vergeven betekent vaak een leven in boosheid, frustratie en wrok. Daarmee heb je de ander niet maar jezelf. Dat is voor niemand goed en vergeven en loslaten is dan altijd een bevrijding. Hoe slecht het is om verstrikt te raken in je eigen ego en de beklemtoning daarvan hebben we hier allemaal op het forum kunnen zien.
Het is niet egoistisch om vergeven ook goed voor jezelf te vinden. Ik denk dat het goed is voor de ander en nastrevenswaardig voor jezelf.

Thomas

Berichten: 107

FAITH187 schreef:

Ik zou persoonlijk geen relatie aangaan met een ongelovige-ik blijf dan echt liever alleen. In de Bijbel staat ook dat je geen ongelijk juk moet aangaan. Ik geloof daar ook echt in. Door schade en schande ben ik zelf wijs geworden in het verleden. Een relatie met een ongelovige werkt echt niet. Je leeft in te verschillende werelden-letterlijk!

Het staat inderdaad in de bijbel om geen ongelijk juk te vormen met iemand die niet gelooft en ik geloof dat dit betrekking heeft op een relatie.

2 kortintiers6vers14 Vormt geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid, of welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis? 15 Welke overeenstemming is er tussen Christus en Belial, of welk deel heeft een gelovige samen met een ongelovige?

1 korintiers7vers39 Een vrouw is gebonden, zolang haar man leeft; maar indien haar man is ontslapen, is zij vrij om te trouwen, met wie zij wil, mits in de Here.

Je zou er zelfs een hele bijbelstudie van kunnen maken, moest ook bv denken aan de val van Salomo.

1 koningen11vers1 Koning Salomo nu had behalve de dochter van Farao vele vreemde vrouwen lief, Moabitische, Ammonitische, Edomitische, Sidonische en Hethitische, 2 behorende tot die volken, van wie de HERE tot de Israëlieten had gezegd: Gij zult u met hen niet inlaten, en zij zullen zich met u niet inlaten, voorwaar, zij zouden uw hart meevoeren achter hun goden; haar hing Salomo met liefde aan.

1 koningen11vers4 Het geschiedde namelijk, toen Salomo oud geworden was, dat zijn vrouwen zijn hart meevoerden achter andere goden, zodat zijn hart de HERE, zijn God, niet volkomen was toegewijd gelijk dat van zijn vader David.

God die Salomo al die wijsheid had gegeven.

Berichten: 4863

ROOS575 schreef:

Gewoon terug naar de winkel en zeggen dat ze er geen goeie routebeschrijving bij gegeven hebben Boze smiley

Geweldig...wat een oplossing!!!! Lachende smiley

Berichten: 1095

hoezo dom, nou mijn dag kan niet meer stuk, lag niet aan mij Clown smiley

het zijn 2 verschillende spiralen en ik heb de grootste opgemeten die van 90 cm
en die andere die is 80 cm
4 jaar geleden hebben ze een foutje gemaakt in de bedden winkel en dat kwam ik net erachter, omdat mijn broer ging meten, de grootste en opeens zag hij het kijk eens zei hij ze zijn verschillend................... Clown smiley

gelukkig heb ik een handige broer en die zal het vermaken, deze ombouw maat is niet verkrijgbaar!

Berichten: 127

FRANKT627 schreef:

Het gaat er dus om dat jij in je 2de huwelijk bent veranderd. Ja, dan kan ik je echtgenoot begrijpen. De vraag is in welke mate jij bent veranderd?

Zelf had ik ooit ook een vriendschap met een vrouw die gelovig was. ze ging met me mij naar abdijden. IK ben dus katholiek. Nadien ontdekte zij een soort van esotherisch geloof. Ze ging zo hard dat ik zelfs dacht dat ze zonder mijn medeweten bij een sektarische groep was. Ik was daar heel bezorgd om. Ik heb zelfs haar ouders gevraagd of zij wisten dat hun dochter met 'vreemde gelovigen' bezig was. Ze verloor echt de realiteit. Een breuk was onafwendbaar. De moraal is: hoe erg ben je veranderd? Ik ziet dat je een baptist bent, een evangelische strekking dus, maar is dat wel een gezonde gelovige gemeenschap waar je nu bij bent. Jij zal wel zeggen dat het een gezonde gemeenschap is maar hoe ervaart je man dat. Hoe ervaart jou andere achterban dat?

Een verandering is immers niet altijd een verbetering.

Dat ben ik helemaal met je eens, verandering is zeker niet altijd een verbetering.
In dit geval wel persoonlijk, maar relationeel is het een fikse overgang.
En ik begrijp mijn man heel goed, ik heb wel eens tegen hem gezegd dat ik niet weet of ik andersom ook bij hem gebleven zou zijn.

In mijn beleving ben ik 'gezond' christen, de gemeente waar ik naar toe ga is op velerlei gebied 'maatschappelijk' verantwoord.
(Woordkeuze is misschien wat lastig... excuus daarvoor)

Ik leef ook niet 'verheven' nu, ik sta nog altijd met mijn voeten op de aarde.
Mijn dochter heeft in het begin wel zo haar vraagtekens gehad bij mijn bekering omdat ze bang was om haar moeder 'kwijt' te raken en de tijd (ik ook natuurlijk... Lachende smiley

) heeft haar laten zien dat ik nog steeds een weldenkend mens ben zonder gekkigheid en vleugels.
Dat ik nog steeds niet blind ben voor het wereldse in ons bestaan.
En misschien niet onbelangrijk, geen pusher ben, en een ieder in zijn/haar waarde laat, christen of niet.

Ik ben niet vergeten om 'mens' te blijven zeg maar.

En ja, sinds ik baptist ben hoor ik wel vaker dat het een 'zwevende' club mensen zou zijn...
Ach, mijn (en ons) geloofsleven is vrij 'normaal' maar ja, wat is nog normaal he?

Ik smijt niet met bijbelteksten ed omdat dat mijn taal niet is.

En de wereldse zaken hebben bv betrekking op 'verslavingsproblematiek' en erotiekbeleving.
Dan bedoel ik dus niet 'de liefde' maar 'klinische sex'
Voorheen ben ik een keer met mijn man naar een Kamasutra beurs geweest, dat is iets waar ik nu niet meer zal komen omdat ik daar zoveel 'duisternis' ervaar.

Maar de normen en waarden van mijn man vanuit zijn 'niet geloven optiek' zijn niet zoveel anders dan de gemiddelde houding van een christen t.o. de 10 geboden...

Nee, verandering is zeker niet altijd een verbetering... helaas! Zieke smiley

Berichten: 2338

CORNE927 schreef:

In het kader van tegenwicht maar es een topic over de ervaringen van mannen en waar die op afknappen tijdens een 1e date.

Ik zal een schot voor de boeg geven met argumenten die mij soms echt overkomen zijn en ja, dat waren echt christelijke vrouwen, van keurige komaf.

1) Wat voor werk doe je? En als dat in hun ogen niet stabiel of 'normaal' is verdwijnt direct de aandacht, geen oogcontact meer. (financiën gaan voor liefde?)
2) Na een gezellig gesprek kom je samen tot conclusie dat het best leuk is en vertelt ze je haar laatste liefde nog niet te hebben losgelaten of nog contact mee te hebben.
3) Tijdens de date maakt ze veel lichaamscontact, in mijn ogen grensoverschrijdend.
4) Ze is vaag over wat nou de echte reden is dat ze is ingegaan op deze date, kortom, wat was haar echte drijfveer? Wil ze vriendschap alleen, een maatje of staat ze echt open voor een volledige liefdesrelatie. Natuurlijk moeten deze dingen groeien, maar het is wel prettig vooraf te weten wat je kunt verwachten..of niet.
5) Ze doen zich beter voor dan ze werkelijk zijn, ofwel, zijn niet eerlijk...waar je veel later pas achterkomt natuurlijk.

Zo, dit zijn er een paar, op 2e dates gebeuren soms nog wel gekkere dingen trouwens.

Moraal: Is het zo moeilijk om jezelf te zijn, ten alle tijde? Open en eerlijk te zijn? Als je start door nieuwe date te hebben je schepen achter je te hebben verbrand?

Ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat vrouwen ook mogen reageren. Zo niet, tja...sorry! Engeltje smiley

Ga vooral even op de twee dik gedrukte argumenten in:

Bij de eerste roept voornamelijk de reactie van Thomas nogal wat tegenstand op bij me. Natuurlijk zal ik niet beweren dat er geen vrouwen bestaan die hier op uit zijn, dat is nou eenmaal zo. Maar gezien de beroepsgroep waar Corne in werkt lijkt het me sterk dat het een vrouw daar om zou gaan. Hij verdient hoogst waarschijnlijk genoeg om uit de bijstand te komen. Waar hij dat mee verdient is voor een vrouw met die instelling niet van belang. Dus geef ik een tegenwerping op de reactie van Thomas; Voor veel vrouwen is het belangrijk te weten dat een man een doel heeft in zijn leven en bereid is om ergens aan/voor te 'werken'. (Die kun je dus op meerdere manieren opvatten.) Een man die 'werkloos' is. Tja, dat kan meerdere kanten op. Dat kan een 'fase' zijn, tenslotte leven we in tijden van crisis. Maar het kan ook meer 'gewoonte' zijn en ook vrouwen zullen dan sneller afhaken dan wanneer iemand gewoon baan heeft.

Bij argument twee vraag ik me af; Is ze echt zo vaag? Of wil ze het contact gewoon open aan gaan en nog niet te veel invullen voor de toekomst? Misschien heeft ze dat zelfs al wel aangegeven maar wil jij eigenlijk iets anders (concreet) horen en valt het tegen dat ze je dat niet kan geven. Dat is mij namelijk nogal eens overkomen.

Berichten: 4718

ROADY558 schreef:

Het principe van iemand vergeven lijkt me een erg bijbels principe, zie bijvoorbeeld Matt 6. En zie ook de gelijkenis die gaat over het kwijtschelden van schulden. Daarvoor kun je Mattheus 18 's doornemen.

Vergeven, ja zelfs al toont die ander geen spijt of berouw.
Doe je dit niet, dan vergeeft God jou je misstappen ook niet. Hierin hebben we dus een eigen keuze. En verantwoordelijkheid.
Zoals iemand schreef (dat was net zo min een goudzoeker als John Bevere): Mensen houden zichzelf gevangen doordat ze niet willen vergeven. Alleen op basis van Gods principes komen ze uit hun gevangenis vrij, namelijk als ze de ander vergeven. Dit zal hen vrijmaken van elke gebondenheid aan die andere persoon.

Ik heb ontdekt dat dit bijbelse principe werkt, en mij heeft vrijgemaakt. Het heeft een flinke poos geduurd voordat ik bereid was het op Gods manier te doen, maar God beloont het ten zeerste!
Want jarenlang dacht ik precies zoals jij aangeeft: "WAT? Ik hem vergeven? Ja maar hij heeft MIJ toch pijn gedaan? Laat HIJ dan maar naar MIJ toekomen..."
Ja en soms kun je dan je leven lang zitten wachten, en intussen verteert de wrok en de haat je eigen lichaam.... Want stel dat de ander zich van geen kwaad bewust is? Of overleden is....??

Daarom vraagt God om anderen ALTIJD te vergeven. Omdat de schuld die de ander bij mij heeft, volledig in het niet valt in vergelijking met de enorme schuld die God mij kwijtgescholden (door Jezus ervoor te laten opdraaien...) . Dat zou een zuiver motief moeten zijn om iedereen te vergeven.
En daarmee wil ik dus NIET zeggen dat je de ander niet mag confronteren met zijn gedrag. Want naast vergeven bestaat er ook iets als verzoenen, maar dat is weer een heel ander thema :)

citaat: Doe je dit niet, dan vergeeft God jou je misstappen ook niet.

Zullen we het aan God overlaten?

citaat:Mensen houden zichzelf gevangen doordat ze niet willen vergeven.

Er zijn ook mensen die niet KUNNEN vergeven.

Berichten: 4097

Spaghetti?

Kip Madras?

Of gewoon een broodje shoarma bouwen?

Berichten: 7231

JOL252 schreef:

Spaghetti?

Kip Madras?

Of gewoon een broodje shoarma bouwen?

...eet maar spagetti dan. De kip matras zegt me niet veel en dat gebouwd broodje met sarma is te vettig...

Berichten: 146

SHANITA130 schreef:

[Het is juist andersom, Roady, als je wéét dat iemand iets tegen je heeft, ga dan naar hem toe, maak het eerst goed met hem, alvorens je je offers aan God gaat brengen(Bijbeltekst).[/u]
Laat je niet misleiden door Bevere en andere goudzoekers!

Hoi Shanita, kun je uitleggen hoe jij deze woorden van Jezus dan leest?

Mattheus 5: [23] Wanneer je dus je offergave naar het altaar brengt en je je daar herinnert dat je broeder of zuster je iets verwijt,[24] laat je gave dan bij het altaar achter; ga je eerst met die ander verzoenen en kom daarna je offer brengen.

Je zou deze alsvolgt kunnen lezen: Ik ben door een ander gekwetst. Gelukkig heeft Jezus daar wat over gezegd, gelukkig is die ander een christen die aan het avondmaal gaat. Als die persoon dan gaat moeten hem de woorden van Jezus even goed onder woorden worden gebracht (zal ik alvast wel doen) en dan weet die persoon dat voor hij/zij naar het avondmaal gaat het eerst goed komen maken met mij. Zo niet dan voldoet die persoon niet aan het gebod van Jezus.
Gevolg: ik wacht tot die ander naar mij toe komt, en zal ondertussen zo nu en dan wel fijntjes in contacten met die persoon door laten klinken dat hij/zei wel wat goed moet maken. (het linkje met cynisme)
en by the way, als die persoon dat niet doet is hij maar een dun-christen. Klopt niets van die persoon.

Kenmerkend in deze interpretatie dat ik dan eigenlijk niets hoef te doen. het is eigenlijk geen tekst voor mij. Het is een tekst voor anderen die ik wel kan gebruiken, maar niet voor mezelf.

Zou Jezus dat ermee hebben bedoeld?

Ik zou hem ook kunnen lezen als: Ik wil aan het avondmaal, maar heb nog steeds moeite met die persoon die me laatst heeft gekwetst. Dat doet nog zo zeer. Ik weet niet of hij/zij begrijpt wat hij/zij mij daarmee heeft gekwetst. Die ander lijkt wel een probleem met mij te hebben. Zou hij mij iets verwijten? Weet je, voor alles, laat ik even op bezoek gaan om te kijken wat hij nu zo lastig vind in de omgang met mij. Laten we even een bakje koffie doen. Ik zal alles doen wat in mijn vermogen ligt om dat probleem op te lossen. Misschien begrijpen we elkaar niet helemaal. Dan kunnen we weer samen in eenheid aan het avondmaal.

Dan betekenen de woorden van Jezus in een keer wel wat voor mij, en wijst mij op mijn eigen verantwoordelijkheid.

Ben benieuwd hoe jij daar tegen aan kijkt.

toevoeging:
Nu ik zo met deze tekst aan het stoeien ben geweest zie ik dat ik hem nog anders kan lezen, veel breder dan aan het avondmaal gaan:

God zegt door Jezus tegen mij: als je mij een offer wilt brengen (ik lees iets van jezelf aan mij wilt geven) kijk dan eerst of je dat niet aan iemand om je heen kunt geven. Kom maar bij mij terug als je je tijd, geld en energie die je te geven hebt aan de mensen om je heen hebt gegeven, aan hen die het nodig hebben. Als je jezelf weg wilt geven, geef jezelf dan weg aan de mensen om je heen.

O yes, zo ken ik Mijn Koning!!!

En het is even zoeken, maar constant zingt de tekst door mijn hoofd: Houd voor zover het in jouw macht ligt vrede met iedereen. Wat een offer is dat! Hebreeen 12 : 14.

Berichten: 304

Vergeven is niet goed keuren wat de ander heeft gedaan

Vergeven doe je voor jezelf, de ander hoeft daar zelfs niets van te weten.

Vergeven zorgt ervoor dat jij weer verder kunt doordat je de boosheid, haat en wrok los kan laten.

Vergeven zorgt ervoor dat je de ander kunt loslaten.

Vergeven is een daad van liefde voor jezelf.

Artikel van Willem Glaudemans heeft het volgende geschreven over vergeving.
Een ander is wel de aanleiding van onze gevoelens geweest, maar is niet verantwoordelijk voor onze gevoelens, dat zijn wij.....

Als wij deze gevoelens en gedachten eerlijk in ons zelf onderkennen en zien dat het onze gevoelens zijn dan kunnen we ervoor kiezen daarin iets te veranderen.

Zelf denk ik dat vergeving stapsgewijs plaatsvind!!
Marenth

Berichten: 96

THOMAS968 schreef:

Loesje had ooit een kreet: Wees jezelf, er zijn al genoeg anderen.

Het blijkt maar weer dat wat verkennend chatten zo gek nog niet is. Of je achter alle verborgen doelstellingen komt, denk ik niet maar je krijgt je vinger wel achter sommige dingen. Ik denk of weet eigenlijk wel zeker dat de klik of de chemie bepalend is bij de ontmoeting maar een beetje voorkennis kan geen kwaad. Waarom je elkaar wel of niet wilt is meestal geen rationele keuze. De best is ook niet die aan je eisen voldoet maar voor wie je wat eisen opgeeft. Elkaar van te voren bellen en een gesprek voeren is ook zinvol. Maar ik moet toegeven dat ondanks dat een date toch niet goed kan gaan. Het is niet zo erg, je bent misschien een illusie armer maar het had toch niet gewerkt dus zo erg is het nou ook weer niet. Wees blij dat je er op tijd achter komt. Wat voor mij een slechte ervaring is geweest dat sommige vrouwen er niet in berusten en je in je privesituatie lastig vallen na de tijd. De schepen achter je verbranden? Lijkt me niet. Het is vaak wel goed met een beter schip een andere koers te varen.

Thomas, neem je verlies als het niet lukt en trap niet na door te stalken.

Bedankt Thomas,

Chatten en/of bellen is inderdaad een goede voorbereiding op wat komen gaat in 1e date en een eerste filter om wel of niet af te spreken, eens.

Aangaande werk: Ik moest denken aan een oude leus van mijn nog levende oma van 97 die tiener was in de jaren dertig (crisis). "Als er geen of weinig geld meer binnenkomt, vliegt de liefde net zo hard door de brievenbus naar buiten" Knipoog smiley

Ze geeft ermee aan dat financien (althans destijds en de rol van de vrouw was ook heel anders in de maatschappij toen) best cruciaal is...wat het niet zou moeten zijn natuurlijk, tenzij de man lui is of afgekeurd etc.

Niet eerlijk zijn : Ik heb het helaas meegemaakt een zogenaamde 'kat in de zak' te trouwen. Je kan zeggen, naief van mij en je kan ook zeggen, waarom was ze niet eerlijk over haar psychische achtergrond. Iedereen heeft wel wat en omdat je niet (te snel) wilt (be)oordelen bedek je zulke eigenaardigheden met de mantel der liefde. Achteraf stom natuurlijk, maar wel menselijk!

Berichten: 96

TESSYBEAR731 schreef:

Ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat vrouwen ook mogen reageren. Zo niet, tja...sorry! Engeltje smiley

Ga vooral even op de twee dik gedrukte argumenten in:

Bij de eerste roept voornamelijk de reactie van Thomas nogal wat tegenstand op bij me. Natuurlijk zal ik niet beweren dat er geen vrouwen bestaan die hier op uit zijn, dat is nou eenmaal zo. Maar gezien de beroepsgroep waar Corne in werkt lijkt het me sterk dat het een vrouw daar om zou gaan. Hij verdient hoogst waarschijnlijk genoeg om uit de bijstand te komen. Waar hij dat mee verdient is voor een vrouw met die instelling niet van belang. Dus geef ik een tegenwerping op de reactie van Thomas; Voor veel vrouwen is het belangrijk te weten dat een man een doel heeft in zijn leven en bereid is om ergens aan/voor te 'werken'. (Die kun je dus op meerdere manieren opvatten.) Een man die 'werkloos' is. Tja, dat kan meerdere kanten op. Dat kan een 'fase' zijn, tenslotte leven we in tijden van crisis. Maar het kan ook meer 'gewoonte' zijn en ook vrouwen zullen dan sneller afhaken dan wanneer iemand gewoon baan heeft.

Bij argument twee vraag ik me af; Is ze echt zo vaag? Of wil ze het contact gewoon open aan gaan en nog niet te veel invullen voor de toekomst? Misschien heeft ze dat zelfs al wel aangegeven maar wil jij eigenlijk iets anders (concreet) horen en valt het tegen dat ze je dat niet kan geven. Dat is mij namelijk nogal eens overkomen.

Tessy, natuurlijk mag je reageren, graag zelfs en dank ervoor.

Op je 1e argument valt weinig af te dingen inderdaad. Je 2e argument ligt wat genuanceerder:

Als ik date met iemand, bijvoorbeeld van CM, dan ga ik uit van de situatie dat er een relatie uit voort kan komen, wat doe je anders op een single-site. Natuurlijk kan je expliciet aangeven enkel vriendschap te willen of zo, maar je bent toch met me eens dat we hier allemaal ons geluk hopen te vinden door een (christelijke) partner te vinden?

De mate van tempo- ontwikkeling is weer wat anders natuurlijk. Waarom niet met een vriendschap starten (is dat niet altijd zo?) wat uitgroeit (of niet) tot een liefdesrelatie.

Berichten: 219

IK lees ik denk Wat is er mooier dan eerst iemand te Zegenen met de kracht en liefde van de HEER voor je iets zegt aan de ander en haar of hem pijn doet (of je nu wel of niet weet wat er in haar of zijn leven echt is)
IK Heb heel wat woorden geschreven hier en weer gedeleet omdat Gods geest dan werkt en zegt nee zo niet. dan leg ik het neer en later schrijf ik en denk ik mooi anita niets dat kwetsend is maar zo van uit het hart dat eerst bewerkt is door Hem die mij liefheeft en alles maar dan ook ALLES ten goede wil keren in mijn leven.
En vergeven heb ik velen gedaan en doe ik nog steeds, maar zoals Roady schrijft kan ik nog niet loslaten dat is het proces waar ik nu en verkeer.
Maar ik ben mijn Heer weer dankbaar dat ik niet meer vlucht al zeg ik het nog wel maar blijf en nadenk wat goed is om te zeggen of om te doen.
Eerst rust aan het Vaderhart van God dat me zacht fluistert IK HOU VAN JOU HET KOMT GOED .
Of de woorden geeft vanuit zijn woord , ik heb een geweldig God die me geeft wat ik nodig heb
Zoveel rust in mijn hart Zoveel tranen die vloeien omdat ik Hij me inzicht geeft door mensen heen ook mensen die me raken en pijn doen .
God heeft me een hart gegeven dat nu met open deuren in mij zit juist omdat het binnen moet komen , en het mag pijn doen want ik weet Dat het goed komt.
En dat ik nu diep ga is dat ik er straks mooier eruit kom een vlinder in wording ben.
En ja ik zie waar het zit ik zie mijn pijn , en God zal op Zijn tijd de dingen doen zoals hij het bedoelt had en me veilig thuis brengen.
want mijn geloof is groot maar Zijn LIEFDE is oneindig groot , en dat maakt dat ik door Zijn LIEFDE kan en mag vertellen getuigen wie mijn Vader is GOD die een Heerser is over alle dingen
En ja straks als we voor HEM staan ons in Liefde zal ontvangen door Zijn Genade
God gaf me de tekst toen ik bad Heer wat mag ik lezen.

Die U ter verantwoording roepen, zal ik ter verantwoording roepen,
Uw kinderen zal ik verlossen

En er is maar één wens dat mijn kinderen verlost worden van de erfenis die ik nu draag want ik geloof dat als ik bid God deze dingen zal doen.
en ten goede zal keren.

En mijn zoon zegt dingen tegen me als mama waarom doe je dat niet en mama je mag ook wel eens voor je zelf kiezen een knipoog nee dat is de Heilige geest in hem door hem heen werkt en dan weer ik al zegt hij mama ik wil niet geloven ik kan er niet bij niet tastbaar omdat hij autist is dan weet ik dat ik los mag laten kan laten in de zekerheid dat God me geeft en krijg ik vrijheid om te leven ipv overleven in pijn en strijd dan zal alles van me vlieden .

sorry zoeker beetje afgeweken denk ik vergeef je mij ??

Anita

Berichten: 219

MARENTH030 schreef:

Vergeven is niet goed keuren wat de ander heeft gedaan

Vergeven doe je voor jezelf, de ander hoeft daar zelfs niets van te weten.

Vergeven zorgt ervoor dat jij weer verder kunt doordat je de boosheid, haat en wrok los kan laten.

Vergeven zorgt ervoor dat je de ander kunt loslaten.

Vergeven is een daad van liefde voor jezelf.

Artikel van Willem Glaudemans heeft het volgende geschreven over vergeving.
Een ander is wel de aanleiding van onze gevoelens geweest, maar is niet verantwoordelijk voor onze gevoelens, dat zijn wij.....

Als wij deze gevoelens en gedachten eerlijk in ons zelf onderkennen en zien dat het onze gevoelens zijn dan kunnen we ervoor kiezen daarin iets te veranderen.

Zelf denk ik dat vergeving stapsgewijs plaatsvind!!
Marenth

Geweldig mooi geschreven waar ook maar eerst moet je je kruis op nemen Hem volgen anders kan het niet denk ik, volle overgave aan Hem
En steeds weer elke dag belijden HIJ is Heer
En dan soms heb ik geen keus dan is het zo duidelijk wat ik moet doen,
want dan stuurt God me naar die persoon of plek en dan lijkt het vaak niet zo erg als het was dan je dacht
Gedachten zijn ook vaak gevangenissen waar je in kan blijven als je daar aan luistert en ik denk dat dat van de boze is .
En dan is er bevrijding en dat is wat HIJ wil van ons toch ?
Dat we Onze wil ondergeschikt maken aan Zijn wil ?

Anita

Berichten: 7083

ZOEKER064 schreef:

Snap ik niet Gerrit.
Hoe korter je iets zegt hoe minder mogelijkheid je hebt om intonatie te geven (lees ik als toelichting geven).

Je hebt lang en veels te lang; er is bewezen dat te lange lappen hoe interessant ook, minder worden gelezen. Ik ga daar wel op letten.

Proberen dingen met minder woorden te zeggen.

Mazzeltjes!

Berichten: 219

MARISKA601 schreef:

citaat: Doe je dit niet, dan vergeeft God jou je misstappen ook niet.

Zullen we het aan God overlaten?

citaat:Mensen houden zichzelf gevangen doordat ze niet willen vergeven.

Er zijn ook mensen die niet KUNNEN vergeven.

Weer misverstanden jullie Hebben allebei gelijk , en ieder van uit hem of haar beleving maar ieder zijn proces en God leidt je door het proces en ik ben ook blij met wat hij doet heeft niet te maken of je niet KAN /Wilt vergeven opdat moment heb je andere dingen die je bezig houden en daar nog niet aan toe bent om dat één van de beide toe te passen maar als het éénmaal wel kan dan Stopt God dat proces niet lees elders van mij stukje dat ik zelfs dingen mocht moest doe waar ik nog niet aan toe was en achteraf lang in de woestijn heb geleefd niet nodig en als je dan luistert naar HEM is het klaar en zo gaat hij stap voor stap ons voor ieder op Zijn eigen weg en traject .
En mensen houden niet gevangen er is ook nog een vijand die wil dat we in de woestijn blijven zitten , maar mijn Heer is sterker
En daar vertrouw ik steeds meer op .

Anita