Euthanasie

Berichten: 6369

Ik heb dit topic maar weer eens omhoog gehaald ivm met de discussie die gaande is in het topic "God zet de juiste mensen op de juiste plaats".
Om niet twee onderwerpen door elkaar te laten lopen denk ik ik pak deze er maar weer eens bij...

Want hoe staan we anno 2013 in euthanasie?? En dan met name hoe staan we erin naar God toe? komt het overeen met wat we allemaal zeggen in het andere topic of zijn er duidelijk verschillen!

Ik zal zelf maar openen door te zeggen dat ik verschillen zie, al zullen deze ook best bestreden worden en dat mag.. daar is het een forum voor..
Als ik kijk naar Actieve euthanasie dan denk ik nee is niet nodig.. er wordt vaak gezegt ja maar ze hebben veel pijn en ze gaan toch dood...
Pijn hoef je in Nederland bijna niet meer te hebben al weet ik dat er mensen zijn die het wel hebben met name als het einde naderd want daar denk ik aan met actieve euthanasie!

Daarom heb ik moeite met euthanasie voor mij is dat voor God spelen.. Als we oprecht geloven dan weten we dat God ons op Zijn tijd zal weghalen van deze aarde... Het verschil voor mij met zelfmoord is dat mensen daardoor psychisch zo in de knoei zitten en niks anders meer kunnen zien dan hun narigheid en er letterlijk gek en zeer wanhopig door worden terwijl euthanasie vaak gedaan wordt van van mij hoeft het niet meer ik ben dan en dan toch dood dus dan maar een spuitje....

Passieve euthanasie is weer heel wat anders... Dat is voor degene die het niet weten, goede pijnbestrijding geven met bv morfine zodat de mens in een roes komt en zo veel minder tot geen pijn voeld dit wordt in de laatste levensfase van mensen met zeer veel pijn vaak gedaan, want zoals ik al zei in Nederland probeert men er zoveel mogelijk aan te doen dat een mens niet met veel pijn hoeft te sterven!

Berichten: 7083

Ha JoL,

Betekenis: boetvaardigheid, inkeer, wroeging, spijt.
Ik weet dat veel mensen struggelen met wat is nu berouw, zie ik het wel voldoende in, kan God mij wel vergeven want heb ik wel genoeg inzicht/berouw/spijt?
Ja, daar kan ik me wel iets bij indenken, toen ik zeg maar me oude leventje opgaf, ja, had ik ook niet 1,2,3 berouw, ja wel een verstandelijk weten van ja zo kan je niet leven. Dat berouw komt met de tijd.Ze bestraffen zichzelf levenslang dat ze niet voldoen aan wat zij invullen wat de bijbel met berouw bedoelt. Ja, dat hoor je weleens over de angstgeloofkerken.Zo bereiken ze ook nooit wat God alleen maar bedoelde: kom tot de Vader, kom zoals je bent. Ben je eenmaal Zijn eigendom, dan gaat Hij aan het werk. Ook met inzichten, tot inkeer komen over bepaalde zaken en dit recht zetten. Soms heeft dit jaren de tijd nodig en moet iets rijpen.
Dat is waar, een gevoel van berouw kan jaren duren zeker als je met je levenswijze niet echt een persoon persoonlijk hebt beschadigd. Maar ja, er was bij mij wel steeds een verstandelijk kiezen van dit en dat doe ik niet meer, omdat ik wel verstandelijk kan beredeneren. Als ik in de tussentijd maar kan loslaten en misschien ook de weg kan gaan van vergeven (weggeven, uit handen geven, naar Boven hevelen). Elkaar opnieuw zien/ontmoeten, verder met relatie? Dat kan niet altijd. Soms moet je als mens net even iets sterker en weerbaarder worden tegen de patronen waar de ander in zit. Dat is waar, maar ja dan heb je/ik wel het gevoel van dat je/ik wil vergeven. Ondanks dat.En bij iemand anders heb ik totale onverschilligheid, en ja, ik deed dat niet wat ze, groep, me opdroegen, weer contact zoeken, nadat ik het net had verbroken, en weer van Harte met degene omgaan, want, dacht ik, dan zou ik liegen. en wat wil God, dat ik net doe alsof, lieg, ofdat ik gewoon denk, nee die vergeef ik niet.(ja, voor degene die vinden dat je degene nooit meer hoeft te zien bij vergeving en degene dan loslaat, vergeef ik dan weer wel...)Vergeving kent meerdere gezichten en daarin gaat het God om het belangrijkste: Geef Mij je hart.

Ja, dit is een duidelijke post. Heel duidelijk. Dank je wel.!

S. Je hebt echte misdaden en 'fouten'.

Berichten: 2212

Nou ik weet het niet zo zeker, wie gaat er bepalen wat het toelaatbare is, en wanneer het mag, en wanneer niet.
En hoe zit het dan met nodeloos iemand in leven houden, kijk naar prins Friso, van wie de behandel arts zei, dat hij veel te lang was gereanimeerd, onverantwoord lang.
Moeten en mogen mensen eigenlijk wel, zo in leven?! gehouden worden?
Als je al van een menselijk leven spreken kan, kunstmatig in leven houden omwille de familie.
Ik vind dat een ieder (bij kennis) zijn lot zelf mag bepalen, in gezonde tegenwoordigheid van geest, of van te voren vastgesteld.
Iedereen heeft zelf, die verantwoording af te leggen aan God, en niemand meer of minder.

Berichten: 2212

ALTJE848 schreef:

Niet van toepassing

Dacht ik wel Lachende smiley

Berichten: 7083

[quote=ERIKA129]Ik heb dit topic maar weer eens omhoog gehaald ivm met de discussie die gaande is in het topic "God zet de juiste mensen op de juiste plaats".
Om niet twee onderwerpen door elkaar te laten lopen denk ik ik pak deze er maar weer eens bij...

Want hoe staan we anno 2013 in euthanasie?? En dan met name hoe staan we erin naar God toe? komt het overeen met wat we allemaal zeggen in het andere topic of zijn er duidelijk verschillen!

Ik zal zelf maar openen door te zeggen dat ik verschillen zie, al zullen deze ook best bestreden worden en dat mag.. daar is het een forum voor..
Als ik kijk naar Actieve euthanasie dan denk ik nee is niet nodig.. er wordt vaak gezegt ja maar ze hebben veel pijn en ze gaan toch dood...
Pijn hoef je in Nederland bijna niet meer te hebben al weet ik dat er mensen zijn die het wel hebben met name als het einde naderd want daar denk ik aan met actieve euthanasie!

Daarom heb ik moeite met euthanasie voor mij is dat voor God spelen.. Als we oprecht geloven dan weten we dat God ons op Zijn tijd zal weghalen van deze aarde... Het verschil voor mij met zelfmoord is dat mensen daardoor psychisch zo in de knoei zitten en niks anders meer kunnen zien dan hun narigheid en er letterlijk gek en zeer wanhopig door worden terwijl euthanasie vaak gedaan wordt van van mij hoeft het niet meer ik ben dan en dan toch dood dus dan maar een spuitje....

Ik zat een keer ver heen zeg maar, al was dat niet aan me te zien, en toen dacht ik van stel, ik ga nu naar me huis, ik was in de stad, en ik zal een zooitje medicatie innemen, ja en dan gaan slapen, dat idee trok me wel.
Ik was het niet van plan, maar deed alsof zeg maar, dan keek in naar de mensen en zag ik daar die jongen, daar een zwangere vrouw, daar die en daar dat, en met die gedachten gaan slapen.
dus ja, daarom denk ik te weten dat iemand bij zelfmoord, in zijn geheel niet met zijn naasten bezig is, alleen hoe kom ik van de psychische pijn af.
Ja, ik bedoel, met denk te weten dat ik dat zo ervaarde.

Maar ja, ik ben er nu bovenop en ik zal nooit iemand zelfmoord aanraden, ook nooit zelf doen, nu, ja ik was er wel een tijdje mee bezig, alleen denken.
Maar ja, er zijn boeken en verhalen van mensen van een mislukte zelfmoord en die mensen zijn zo blij dat ze nog leven.
Ik zal echt hulp zoeken, en eventuele medicatie want ja die is er wel.

Met je eens, ja actieve euthanasie vind ik zelf verschrikkelijk, en ja idd, geef mij dan maar morfine, denk ik, kan ik ook nog redelijk functioneren, ook al zou ik liggen zeg maar in een ziekenhuis ofzo.

Passieve euthanasie is weer heel wat anders... Dat is voor degene die het niet weten, goede pijnbestrijding geven met bv morfine zodat de mens in een roes komt en zo veel minder tot geen pijn voeld dit wordt in de laatste levensfase van mensen met zeer veel pijn vaak gedaan, want zoals ik al zei in Nederland probeert men er zoveel mogelijk aan te doen dat een mens niet met veel pijn hoeft te sterven!

Ja, dat bedoelde ik dus.

Laterz, fijne avond gewenst.
!!
Ps: gisteren een goede Hitchcock gezien, ik zet morgen even de link!

Berichten: 7083

Ondanks de weleens ruzietjes wat natuurlijk onvermijdelijk is op een forum, ben ik zelf wel erg blij met het CM forum.
Wat ik gebruik om te praten, forummen over het geloof, en daaraan gerelateerde zaken.
Nou is mijn hele leven gerelateerd aan het geloof dus ja, eigenlijk een levens forum.

Engeltje smiley

Ps: maak je nooit te druk over wat iemand zegt, tis een moment opname....

Ja, je kan je wel druk maken maar ik bedoel, zorg dat je niet met je emoties aan de haal gaat dan en laat die er eventjes buiten.

Berichten: 7083

ROOS575 schreef:

Bedoel je Spreuken 26: 4 ?
Antwoord een dwaas niet naar zijn dwaasheid, anders zou ook u aan hem gelijk worden.

Ja, die bedoelde ik... Engeltje smiley

Dank je

Berichten: 7231

Ik ga niet alle reacties lezen die op dit topic staan. Ik wil wel gewoon zeggen dat euthanasie moet kunnen.

Ik wil zelfs verder gaan...de meeste kennen euthanasie wanneer er gesproken wordt van een pijnlijke ziekte zoals kanker, tumoren, dementie en diens meer. Ik zag enkele maanden geleden op de Belgische tv een uitzending over een man die geestelijke pijn had. Hij heeft op de duur ook euthanasie gekregen. Ik vind dat heel menselijk want ook geestelijke pijn kan enorm belastend zijn. Ik hang hier op CM wel het zotteke uit maar ik weet hoe verscheurend geestelijke pijn is.

Berichten: 107

GERRIT084 schreef:

Ik vind het trouwens toch maar vaag, wat is occult, en wie niet, de tv thuis is ook occult net als sprookjes boeken en sinter klaas .
Eigenlijk alles wat vaag is, is occult Gefrustreerde smiley

school ook in de meeste gevallen, behalve taal en rekenen.
Het is maar net wat je zoekt op een school Verlegen lachende smiley

Met dingen als glaasje draaien enzo laat je je duidelijk in met het rijk van Satan. Ik denk als ik kinderen had zou ik ook niet willen dat ze vanuit school daaraan meedoen.

Berichten: 702

Shanita,

Volgens mij heb ik wel duidelijk het onderscheid gemaakt tussen vergeven en verzoening. En meerdere mensen hebben dat geprobeerd uit te leggen aan jou. Lees de topics nog maar "even" terug :)

De aangehaalde bijbelteksten blijven wat mij betreft volkomen overeind staan. Ik doe daar niets van af.

Trouwens, zo makkelijk is dat niet hoor, vergeven zonder de daders nog te hoeven/willen zien. Ik vond dat een hele opgave, een zware strijd zelfs.
Zelfs al zie je je dader nooit meer, dan nog kan vergeven een pittige klus zijn...

Het zou erg prettig zijn - even een vriendelijk advies/verzoek aan jou - om een volgende keer - als je iets niet meteen begrijpt, iets minder snel te reageren en vooral om meer informatie te vragen.

Je hebt veel op mij gereageerd op een aanvallende en erg kwetsende manier. Ik hoop dat je beseft dat dit veel met mij heeft gedaan.
Ook noem je te pas en te onpas mijn naam ook in topics die helemaal los staan van dit topic over vergeving. Ook hiermee ga je telkens mijn grens over. Dat vind ik nou niet echt sportief van je.

Nogmaals: ik ben blij dat het kwartje uiteindelijk toch gevallen is voor je.
Hopelijk komt er nu ook wat meer rust bij je :)

Berichten: 7083

FRANKT627 schreef:

Ik ga niet alle reacties lezen die op dit topic staan. Ik wil wel gewoon zeggen dat euthanasie moet kunnen.

Ik wil zelfs verder gaan...de meeste kennen euthanasie wanneer er gesproken wordt van een pijnlijke ziekte zoals kanker, tumoren, dementie en diens meer. Ik zag enkele maanden geleden op de Belgische tv een uitzending over een man die geestelijke pijn had. Hij heeft op de duur ook euthanasie gekregen. Ik vind dat heel menselijk want ook geestelijke pijn kan enorm belastend zijn. Ik hang hier op CM wel het zotteke uit maar ik weet hoe verscheurend geestelijke pijn is.

Hai Frank,

Ja, ik weet precies wat je bedoeld, hoe verscheurend psychische pijn kan zijn.

Uit ervaring.

Ik heb jarenlang, ik zeg maar niet hoelang anders schrikken de mensen, echt om die reden medicijnen genomen, ja, ik slikte zelf slaaptabletten overdag...ja, want ik moest wel, ik kon zelfs niet slikken. Ja, dan voelde ik het al aan. Dan was het, zonder medicatie, bij elke hap me eigen concentreren, dat ik me niet zou verslikken. En daardoor weer gespannen.

En ja, idd. de verschrikkelijke psychische pijn, en angst, elke ochtend weer,
als ik net wakker was. Ja, en omdat ik als kind al vroeg seresta ed kreeg voorgeschreven waarvan vrienden dan weer zeiden, ja dat je er vijf tegelijk in moet nemen, dat soort dingen.
Ja, daardoor overschreed ik ook grenzen van 1 maal daags ofzo die op pakjes medicijnen stonden.
St. de @ te $ wou me niet helpen, want, ik zou het toch niet redden.....

Iig, ja, ik ben weer terug als een wonder. Een vriend van me hielp me, was in een week afgebouwd, en kon 6 weken niet slapen en een lichamelijke pijn, maar ja, er gebeurde niets ergs, ik kon zelfs lachen ondanks de pijnen, die ja, altijd 's nachts het ergst werden als ik wou slapen.

Ja, ik ken er meerdere zoals ik, ja, ik zeg weleens als ik hieruit kon komen, ja, dán kan iedereen het.

Er is hoop(niet te verwarren met een stichting met dezelfde naam).

Iig, er is dus Hoop!!!!

En ja, ik heb nu makkelijk praten. Ja, ik ben er nu uit.
Ik weet nog wel dat ik dacht, als mensen eens een minuut zouden voelen wat ik uren dagen weken maanden voel, zouden ze al gek worden.

Maar ja, afleiding, is het toverwoord, schilderen als je wil, dat kan iedereen, onder de mensen ook al is het een groep met Psych. cliënten, er zitten er altijd veel bij waarvan je het niet zou zeggen zeg maar.

Het gaat erom: je moet de deur uit, anders raak je contact met de realiteit kwijt.
En dan ga je het leuk vinden, onder de mensen de, rit erheen, dan krijg je weer lol, ja en dan ga je ook weer beter voor jezelf en je huis zorgen, ik bedoel dus dan heb je daar meer zin in.

Je moet er wat voor doen, het is een proces, dus niet van na een dag ben je er al, het moet groeien, net een zaadje, dan heb je ook niet ineens een plant.

En zo is het ook met mensen die psychische pijn hebben, ja, werken, ik bedoel, eruit, onder de mensen, hobby's dingen doen, en ja, dan langzamerhand, word je beter.
Je begint als het ware je leven opnieuw.

En ja, dat is nu en dan heel zwaar, psychisch. Maar op te brengen.

Ja, en nu ga ik weg, terwijl ik, ergens een deel heb, wat liever me bed inkruipt.....maar ja, ik knap me op, en ik ga film kijken en een hapje eten bij een lieve vriend, hier op de hoek.

Laterz Lieve Frank en sterkte, en ja, ik wéét....

Berichten: 127

WILLEMIJN232 schreef:

Als je het wilt laten rusten reageer en lees je het toch niet?
Ik merk de laatste tijd steeds op dat mensen vinden dat onderwerpen niet meer besproken mogen worden. Shanita mag haar verhaal niet doen en regelmatig plaatst men de term slotje ergens....
Een forum is voor iedereen en ook geheel vrij om wat dan ook op te zetten binnen de grenzen van CM en volgens mij niet aan die het er niet mee eens is of het onderwerp te precair vindt......

Was het soms maar zo, dan kon er ook een slotje op de geneuzel topics waar het werkelijk nergens over gaat......is mijn mening maar gelukkig zijn topics niet verplicht om te lezen..... Knipoog smiley

Idd! Hier ben ik het mee eens..
Als je er niet mee uit de voeten kan, laat het dan..
Een forum is er om dingen te delen, van mening te wisselen enz, niet om je gelijk te halen en een ander het gras voor de voeten weg te maaien.
En al helemaaaal niet om een ander de mond te snoeren!

Mijn mening over zelfmoord (en deze discussie is idd volledig off-topic) is dat ik het 'gewoon' een lastig punt vind.
Blijkbaar is er iemand die het leven zo overweldigend vind en daarin zo geen uitweg meer ziet, zó wanhopig dat hem/haar naar ZIJN/HAAR mening alleen zelfmoord nog uitkomst biedt.

Voor wie is het dan boeiend wat mijn mening is?
Het is verschrikkelijk voor de mensen rondom!

Mensen met psychische problemen zijn niet 'gewoon' en denken dus ook niet 'gewoon', dat zijn mensen met een PROBLEEM.

Ik mis vaak 'de liefde' binnen de topics die er zou moeten zijn onder ons christenen.
Om binnen deze 'liefde' respectvol met elkaar om te gaan..

Jammer, laten we proberen om deze topic te houden zoals deze begon,

PLAATST GOD DE JUISTE MENSEN OP DE JUISTE TIJD OP DE JUISTE
PLAATS?

en het onderwerp 'zelfmoord, hoe denk jij erover?' een eigen topic geven...

tis maar een idee.. Knipoog smiley

Berichten: 2338

Ik wil graag het volgende, heel persoonlijke verhaal met jullie delen. Want soms is het grijze gebied zo groot, dat alleen via die weg duidelijk kan worden dat de bijbel wel degelijk heel zwart-wit is.

Een aantal jaren geleden alweer bevond ik me in een relatie en een situatie die zo destructief waren dat ik geen uitweg meer zag. Ik was nog geen twintig maar kan me nog als de dag van vandaag herinneren hoe uitzichtloos alles leek. Ik was opgegroeid in de kerk, maar had deze in de puberteit de rug toegekeerd en er al een aantal jaar niet meer binnen geweest. God? Ja, die bestond misschien wel maar ik viel overduidelijk niet onder Zijn gratie. Ik had althans nog nooit meegemaakt dat Hij er was. Er kwam een moment in die relatie dat ik niet meer wist wat ik moest doen. In de relatie blijven zou, hoogstwaarschijnlijk, mettertijd mijn dood betekenen. Maar eruit stappen? Dat leek niet mogelijk, tenzij door de dood! Welke kant ik ook op keek; ik zag alleen de dood als uitweg. Maar ik wilde helemaal niet dood, ik wilde juist léven!
En ik weet nog hoe ik toen op een regenachtige dag mijn ogen opsloeg naar de hemel en zei: "Nou, God! Als U echt bestaat, red me hier dan meer eens uit. Want ik zie geen uitweg meer!"

Een paar dagen later ging mijn telefoon. Het was een ouderling uit de kerk waar ik was opgegroeid. Ze liep al dagen met mij in het hoofd en besloot uiteindelijk eens te bellen en te informeren hoe het ging. Uiteraard heb ik op dat moment verteld dat alles perfect in orde was, maar achteraf weet ik dat dit telefoontje het begin is geweest van mijn terugkeer naar God. De relatie heeft zich nog maanden voortgesleept en ik heb nog vele angstige momenten gekend, maar ik had meer vechtlust dan ooit! Uiteindelijk is het me gelukt om uit deze situatie te komen en mijn weg terug te vinden naar de Heer.

Toch kon niemand voorkomen dat ik een aantal jaren later nog steeds verschrikkelijk worstelde met de gevolgen van deze relatie (en andere zaken). Hoewel ik Jezus echt aanvaard had als mijn redder en verlosser en bewust bezig was Zijn weg te volgen, voelde ik me zo bezoedeld dat ik uiteindelijk serieus op het punt kwam te staan dat ik een einde aan mijn leven wilde maken. Maar weer was daar boven alles die wil om te léven en uiteindelijk heb ik de situatie aangegrepen om in plaats daarvan in therapie te gaan.

Als ik nu achteraf terug kijk snap ik werkelijk niet hoe ik zo overmand geweest kan zijn door pijn en verdriet dat ik tot twee keer toe geen andere uitweg meer zag. Maar ik ontdekte ook dat de wil om te leven beide keren veel groter was dan de wil om te sterven, het was alleen zo dat ik niet zag hoé ik echt kon leven!
In de tussentijd heb ik veel bijgeleerd en ik kan gelukkig zeggen dat ik nu niet alleen de wil meer heb om te leven, maar ook echt lééf!
Al is dat best een lange, moeilijke weg geweest. Ik ervaar nu ook dat het nooit Gods wil geweest is dat ik een einde aan mijn leven zou maken. De dood komt niet van God! God brengt léven! Daarom kan ik me ook zo moeilijk voorstellen dat Hij ons thuis haalt als Hij vind dat het zo ver is. Ook het aardse leven komt van Hem en slechts de zonde maakt dat hier uiteindelijk een einde aan zal komen. Door het offer van Jezus ontstijgt het léven dit leven. En zullen we bij Hem het eeuwig leven verwerven.

Ik wil absoluut geen uitspraken doen over de vraag of God zelfdoding wel of niet vergeeft. Ik sta niet in Zijn schoenen en hoef daar ook niet over te oordelen, gelukkig maar. Maar ik geloof wel degelijk dat er voor iedereen die zich in dezelfde situatie bevind als ik destijds wel dégelijk een andere uitweg is; Jezus! Hij is de weg, de waarheid en het leven.
Ik stel me zo voor dat iemand die zelfmoord pleegt vooral een wenende God zal treffen. Verscheurd door het verdriet van de wetenschap dat deze persoon niet het vertrouwen (meer) kon opbrengen dat Hij alle dingen nieuw maakt, ook de intens gekwetste ziel van deze mens. En ik geloof dat God teleurgesteld zal zijn, omdat deze mens het recht in eigen handen nam en Hem de kans ontnam ook hem/ haar te helen.
Ik stel me voor dat Hij deze mens een beeld zal tonen, van al het goed dat hij/zij had kunnen ontvangen wanneer het besluit genomen werd om het leven in Zijn handen te leggen en Hem de kans te geven de mens te helen. En als ik me dan zo eens voorstel dat ik die mens zou zijn, omdat ik wél die keuze had gemaakt om het leven te beeïndigen, zou Zijn verdriet en de kennis van hoe het anders had kunnen lopen dan misschien al 'straf' genoeg zijn... ?

En dan vraag ik me af; Is het misschien zo, dat elk mens dat denkt aan zelfmoord, eigenlijk helemaal niet dood wil. Eigenlijk wil léven, maar gewoon niet weet hoé?! Hoe belangrijk zijn dan juist die 'telefoontjes' om je terug te brengen op het juiste spoor!

Berichten: 2167

Zelfs hier is het wit Verraste, verbaasde smiley

Berichten: 7083

ROADY558 schreef:

Shanita,

Volgens mij heb ik wel duidelijk het onderscheid gemaakt tussen vergeven en verzoening. En meerdere mensen hebben dat geprobeerd uit te leggen aan jou. Lees de topics nog maar "even" terug :)

De aangehaalde bijbelteksten blijven wat mij betreft volkomen overeind staan. Ik doe daar niets van af.

Trouwens, zo makkelijk is dat niet hoor, vergeven zonder de daders nog te hoeven/willen zien. Ik vond dat een hele opgave, een zware strijd zelfs.
Zelfs al zie je je dader nooit meer, dan nog kan vergeven een pittige klus zijn...

Het zou erg prettig zijn - even een vriendelijk advies/verzoek aan jou - om een volgende keer - als je iets niet meteen begrijpt, iets minder snel te reageren en vooral om meer informatie te vragen.

Je hebt veel op mij gereageerd op een aanvallende en erg kwetsende manier. Ik hoop dat je beseft dat dit veel met mij heeft gedaan.
Ook noem je te pas en te onpas mijn naam ook in topics die helemaal los staan van dit topic over vergeving. Ook hiermee ga je telkens mijn grens over. Dat vind ik nou niet echt sportief van je.

Nogmaals: ik ben blij dat het kwartje uiteindelijk toch gevallen is voor je.
Hopelijk komt er nu ook wat meer rust bij je :)

Ja, wat moet ik zeggen: het is niet persoonlijk, en ja, ik was behoorlijk opgefokt.
En ja, toevallig was jij degene.

Had ik door raar gedoe van IE10, niet ineens halverwege jou quote gekomen denkende dat ie van Zoeker was, ja, dan was me die ene zin waar 'het' mee begon niet opgevallen.

Ja, ik was opgefokt en ik kan niet zeggen dat ik dat niet meer word.

Had natuurlijk al een flinke voedingsbodem door andere dingen.

Ja, en door de uitleg van Jol, die weer komt door een reactie van mij op de post van Willemijn, ja, heb ik nu duidelijkheid.

Zegens, fijne avond!

Berichten: 127

TESSYBEAR731 schreef:

Ik wil graag het volgende, heel persoonlijke verhaal met jullie delen. Want soms is het grijze gebied zo groot, dat alleen via die weg duidelijk kan worden dat de bijbel wel degelijk heel zwart-wit is.

Een aantal jaren geleden alweer bevond ik me in een relatie en een situatie die zo destructief waren dat ik geen uitweg meer zag. Ik was nog geen twintig maar kan me nog als de dag van vandaag herinneren hoe uitzichtloos alles leek. Ik was opgegroeid in de kerk, maar had deze in de puberteit de rug toegekeerd en er al een aantal jaar niet meer binnen geweest. God? Ja, die bestond misschien wel maar ik viel overduidelijk niet onder Zijn gratie. Ik had althans nog nooit meegemaakt dat Hij er was. Er kwam een moment in die relatie dat ik niet meer wist wat ik moest doen. In de relatie blijven zou, hoogstwaarschijnlijk, mettertijd mijn dood betekenen. Maar eruit stappen? Dat leek niet mogelijk, tenzij door de dood! Welke kant ik ook op keek; ik zag alleen de dood als uitweg. Maar ik wilde helemaal niet dood, ik wilde juist léven!
En ik weet nog hoe ik toen op een regenachtige dag mijn ogen opsloeg naar de hemel en zei: "Nou, God! Als U echt bestaat, red me hier dan meer eens uit. Want ik zie geen uitweg meer!"

Een paar dagen later ging mijn telefoon. Het was een ouderling uit de kerk waar ik was opgegroeid. Ze liep al dagen met mij in het hoofd en besloot uiteindelijk eens te bellen en te informeren hoe het ging. Uiteraard heb ik op dat moment verteld dat alles perfect in orde was, maar achteraf weet ik dat dit telefoontje het begin is geweest van mijn terugkeer naar God. De relatie heeft zich nog maanden voortgesleept en ik heb nog vele angstige momenten gekend, maar ik had meer vechtlust dan ooit! Uiteindelijk is het me gelukt om uit deze situatie te komen en mijn weg terug te vinden naar de Heer.

Toch kon niemand voorkomen dat ik een aantal jaren later nog steeds dusdanig worstelde met de gevolgen van deze relatie (en andere zaken).
Hoewel ik Jezus echt aanvaard had als mijn redder en verlosser en bewust bezig was Zijn weg te volgen, voelde ik me zo bezoedeld dat ik uiteindelijk serieus op het punt kwam te staan dat ik een einde aan mijn leven wilde maken. Maar weer was daar boven alles die wil om te léven en uiteindelijk heb ik de situatie aangegrepen om in plaats daarvan in therapie te gaan.

Als ik nu achteraf terug kijk snap ik werkelijk niet hoe ik zo overmand geweest kan zijn door pijn en verdriet en dat ik tot twee keer toe geen andere uitweg meer zag. Maar ik ontdekte ook dat de wil om te leven beide keren veel groter was dan de wil om te sterven, het was alleen zo dat ik niet zag hoé ik echt kon leven!
In de tussentijd heb ik veel bijgeleerd en ik kan gelukkig zeggen dat ik nu niet alleen de wil meer heb om te leven, maar ook echt lééf!
Al is dat best een lange, moeilijke weg geweest. Ik ervaar nu ook dat het nooit Gods wil geweest is dat ik een einde aan mijn leven zou maken. De dood komt niet van God! God brengt léven! Daarom kan ik me ook zo moeilijk voorstellen dat Hij ons thuis haalt als Hij vind dat het zo ver is. Ook het aardse leven komt van Hem en slechts de zonde maakt dat hier uiteindelijk een einde aan zal komen. Door het offer van Jezus ontstijgt het léven dit leven. En zullen we bij Hem het eeuwig leven verwerven.

Ik wil absoluut geen uitspraken doen over de vraag of God zelfdoding wel of niet vergeeft. Ik sta niet in Zijn schoenen en hoef daar ook niet over te oordelen, gelukkig maar. Maar ik geloof wel degelijk dat er voor iedereen die zich in dezelfde situatie bevind als ik destijds wel dégelijk een andere uitweg is; Jezus! Hij is de weg, de waarheid en het leven.
Ik stel me zo voor dat iemand die zelfmoord pleegt vooral een wenende God zal treffen. Verscheurd door het verdriet van de wetenschap dat deze persoon niet het vertrouwen (meer) kon opbrengen dat Hij alle dingen nieuw maakt, ook de intens gekwetste ziel van deze mens. En ik geloof dat God teleurgesteld zal zijn, omdat deze mens het recht in eigen handen nam en Hem de kans ontnam ook hem/ haar te helen.
Ik stel me voor dat Hij deze mens een beeld zal tonen, van al het goed dat hij/zij had kunnen ontvangen wanneer het besluit genomen werd om het leven in Zijn handen te leggen en Hem de kans te geven de mens te helen. En als ik me dan zo eens voorstel dat ik die mens zou zijn, omdat ik wél die keuze had gemaakt om het leven te beeïndigen, zou Zijn verdriet en de kennis van hoe het anders had kunnen lopen dan misschien al 'straf' genoeg zijn... ?

..... geen woorden voor!
respect!

Berichten: 830

SHANITA130 schreef:

Ja, wat moet ik zeggen: het is niet persoonlijk, en ja, ik was behoorlijk opgefokt.
En ja, toevallig was jij degene.

Had ik door raar gedoe van IE10, niet ineens halverwege jou quote gekomen denkende dat ie van Zoeker was, ja, dan was me die ene zin waar 'het' mee begon niet opgevallen.

Ja, ik was opgefokt en ik kan niet zeggen dat ik dat niet meer word.

Had natuurlijk al een flinke voedingsbodem door andere dingen.

Ja, en door de uitleg van Jol, die weer komt door een reactie van mij op de post van Willemijn, ja, heb ik nu duidelijkheid.

Zegens, fijne avond!

Vind dit een mooie eigenschap bij jou Shanita dat al gaat er een week overheen, je kan zien dat jij erover na blijft denken, en uiteindelijk een rustig moment vind bij jezelf, en er op terug komt rustig en met liefde.
Fijn!
Knipoog smiley

Berichten: 7083

Dank je wel! Lachende smiley

Berichten: 7083

Ik nu wegga, dus, als ik niet reageer, ja, dán ben ik er niet Knipoog smiley

Laterz!

Berichten: 7231

Jullie, de forumlezers mogen gerust weten waar ik mee bezig ben. Ik heb al enkele jaren gesprekken met een dokter. Ik ben enorm geestelijk moe. Mijn verhaal doen van die pijnen hier op het forum doe ik niet want dan word ik weer voor een zielige persoon of wat ook uitgemaakt. Dus, ik kom in aanmerking voor die euthanasie. Zelf heb ik besloten om dat volgend jaar te doen. Op mijn 50ste verjaardag wil ik mijn leven terug geven. Ondertussen ben ik nog een jaar hier en wie weet gebeurd er wel iets moois in dat leven. Je kan het immers nooit weten. Indien er niets moois gebeurt dan ga ik door met wat ik van plan was. Ik ben echt niet bang van de dood.

Berichten: 4097

FRANKT627 schreef:

Jullie, de forumlezers mogen gerust weten waar ik mee bezig ben. Ik heb al enkele jaren gesprekken met een dokter. Ik ben enorm geestelijk moe. Mijn verhaal doen van die pijnen hier op het forum doe ik niet want dan word ik weer voor een zielige persoon of wat ook uitgemaakt. Dus, ik kom in aanmerking voor die euthanasie. Zelf heb ik besloten om dat volgend jaar te doen. Op mijn 50ste verjaardag wil ik mijn leven terug geven. Ondertussen ben ik nog een jaar hier en wie weet gebeurd er wel iets moois in dat leven. Je kan het immers nooit weten. Indien er niets moois gebeurt dan ga ik door met wat ik van plan was. Ik ben echt niet bang van de dood.

Frank, voordat de discussie losbarst, moet je weten dat we naast je staan. We houden je vast.

Berichten: 5

Hallo Singles,

Vrijdagavond 15 februari 2013 Bouillonbraai & Bowlen voor christen singles!

Het was de vorige keer zo'n waanzinnig gezellige druk bezochte avond!

Daarom herhalen we hem nog een keer!

Wat het inhoud?
Op een gezonde en ontzettend gezellige manier zelf eten bereiden!
In het midden van de pan is het gedeelte waar je vlees, vis en groenten kunt bakken. ( lijkt een beetje op gourmetten)
De Bouillonbraai wordt in de onderste ring gevuld met een heerlijke bouillon.
In de bouillon kan je, vlees, vis en groenten in enkele minuten bereiden.
Vlees, vis en groenten/salades kunnen onbeperkt gegeten worden!

Tafels voor 8 personen.

Van 22 tot 23 uur hebben we de bowlingbanen gereserveerd.

Na het eten/bowlen kan je gezellig aan de bar nog wat napraten.

Inloop vanaf 19.00 uur, eten ongeveer om 19.30 (Uiteraard kan je later aanschuiven)

Heb je zin om te komen?!
Meld je dan aan voor deze leuke avond via ourmeetingpoint@hotmail.com

De prijs voor dit creatief onbeperkt zelf eten bereiden met 33+ christen singles, 1 uur bowlen is : 27,00 p.p. excl. drankjes.
Het geld voor het eten betalen bij binnenkomst aan Jenny of Nicoline

Muntjes voor drankjes zijn te koop bij de bar van Palm party house.

Hartelijke groet, Nicoline en Jenny

Het adres:

Palm Party House

Langeweg 350, 3331LG Zwijndrecht

Berichten: 2583

JOL252 schreef:

Frank, voordat de discussie losbarst, moet je weten dat we naast je staan. We houden je vast.

helemaal mee eens Jol.

Berichten: 6369

JOL252 schreef:

Frank, voordat de discussie losbarst, moet je weten dat we naast je staan. We houden je vast.

Juist Jol! Denk dat Frank goed weet hoe ik erin sta maar ik zal zeker naast hem staan!

Berichten: 6369

STEENTJE178 schreef:

Zelfs hier is het wit Verraste, verbaasde smiley

Nee maar mochten jullie ook wat hebben Verraste, verbaasde smiley

Berichten: 6369

MAT170 schreef:

Ik heb zelf geen kinderen maar vond het wel goed van een gelovige vrouw die haar kind van de basisschool had gehaald die dag. Ik dacht dat ze klassikaal met occulte dingen bezig waren en toen heeft ze haar kind opgehaald. Ik vond het goed wat ze had gedaan en ik denk dat ik hetzelfde had gedaan.

Ehhhhhhh beetje vaag wat je nu schrijft kan je duidelijker zijn wat je wil zeggen, weten, mededelen??? Welke dag wanneer en waar en wat deden ze... was het idd zo?

Berichten: 20

Vorige maand een jammerlijk mislukte poging gedaan.
Aanstaand weekend volgt de tweede, het zal toch ooit een keer gaan lukken?

Voor tips houd ik me aanbevolen!

Berichten: 2706

http://www.youtube.com/watch?v=9mrVZHPikqM

Fraaie uitvoering, de sopraan heeft wat stress maar het zingen lijdt er niet onder. De wenende moeder van Christus. De Italianen konden er wat van indertijd, ook met deze Pergolesi. Het eerste deel is het bekendste en naar mjn idee ook mooiste. Emma Kirkby deed het overigens zeker zo goed maar die komt dan nog wel.

Ok, hij blijft superieur, Emma Kirkby met de countertenor James Bowman:

http://www.youtube.com/watch?v=QYsjwKuC-Wg

Thomas.

Berichten: 4852

FRANKT627 schreef:

Ik begrijp je goed, Visser. Misschien heb jij geluk met het vinden van zo'n partner maar er zijn vast andere mensen die het het ook willen en heel goed hun best doen om die klik te vinden maar toch geen toegang krijgen. En wat dan? Einde relatie???

Ik denk dat als er wederzijdse liefde is , echte liefde , dat er dan vanzelf ook liefde is voor de ander zijn / haar kinderen .
Geeft de ander gelijk aan van jou kinderen , nee dat hoeft voor mij niet .........lijkt mij het beste om dan helemaal niet aan een relatie met zo iemand te beginnen .

Berichten: 1672

[quote=ESTHER999]
Helaas kan ik me niet opgeven bij Ourmeetingpoint@hotmail.com. Bedankt voor het vermelden van deze activiteit op het forum... Esther.
Hopelijk gaan er meer mensen mee... Lachende smiley