Belijdenis doen, zin of onzin?

Berichten: 260

MIEKE364 schreef:

Vandaag, beste collegachristenen heb ik belijdenis gedaan op mijn oude dag.

Waar ik benieuwd naar ben is:
hebben jullie belijdenis gedaan? Zo ja, zou je dat nu anders doen of beleven?
Zo niet, zou je dat alsnog willen doen en waarom, wat zou je motivatie zijn?

Van Harte gefeliciteerd Mieke,

Mijn verhaal wil ik hier dan toch ook nog even kwijt. Op 18 jarige leeftijd heb ik belijdenis gedaan in de nederlands gereformeerde gemeente. Het hoorde er eigenlijk gewoon bij. veel jongeren stroomde uit, om elders te gaan studeren, voordat je dan ging verhuizen deed je belijdenis.
Ik heb er geen moment spijt van gehad, het was voor mij niet alleen "het hoort er nu eenmaal bij" maar een hele bewuste keuze.

Toch heb ik eigenlijk altijd veel moeite gehad met een belijdenis zonder doop door onderdompeling. Ik zie de tekst: bekeer je en laat je dopen toch echt als een opdracht. Om die reden heb ik me toen ik een jaar of 40 was laten dopen. ik heb eigenlijk mijn kinderdoop bevestigd in een volwassen doop, ik kan het dus ook niet zien als "overdopen". Ook mijn belijdenis is door de doop niet onbelangrijk geworden, ik heb heel bewust dezelfde tekst zowel voor mijn belijdenis als voor mijn doop uit gekozen (psalm 139).

Leuk detail bij de doop vond ik dat onze voorganger in de voorbereiding zei, het is een "geestelijke" begravenis, je oude zondige lichaam wordt met Jezus begraven, je staat op als herboren schepping. Om al die zonden af te wassen zal ik je dus ook maar ff onderhouden Clown smiley

Tja, het bleef een clown, maar wel leuk, en met mijn "zwem" conditie had ik er geen moeite mee.

Berichten: 4047

frank;
soms krijg je niet waar je om gevraagd hebt, soms zelfs het tegenovergestelde;
om een voorbeeld te noemen;
ons huwelijk bleef kinderloos, terwijl ik al van jongst af aan droomde van een groot gezin.
ook ik heb heel wat keren gevraagd om zwanger te mogen raken;
ik ontving kinderen die niet in een moeilijke thuissituatie op konden groeien. (pleegkinderen)
ik ervaarde dat als een verhoring; maar t werd wel een zeer moeilijke periode, omdat de oudste een erg moeilijke plaatsing werd....

het heeft het huwelijk onder druk gezet, en na dit alles bleek hij toch niet in staat om in een gezin op te groeien, dus werd het een pijnlijk verlies, hij hoopt verder in een tehuis op te groeien.
dát voelt weer niet als gebedsverhoring......

wat ik daarmee zeggen wil?
soms bid je om vervulling van een verlangen; maar je ontvangt het op een andere manier dan je jezelf had voorgesteld,
soms echter bid je ergens om, dat je dan niet ontvangen zult; maar wil God je hart zo vormen, dat je in overgave Zijn weg wilt gaan, en dat je zeggen kunt; Uw wil geschiedde, zowel in de hemel als ook in mijn leven.....

er kunnen ook redenen zijn, waaróm je niet ontvangt;
gij bid, maar ontvangt niet, omdat u het in uw wellust door zou brengen....
maar over t algemeen wil God, denk ik, dat wij ons onvoorwaardelijk overgeven in Zijn hand, ook als het niet naar onze wens gaat.
en dan ontvang je vrede op de situatie en wil Hij de pijn verzachten, je nabij Zijn, en vullen met Zijn liefde; ook een grote zegen!!

realiseer je dat je toen (/als) je tot geloof mocht komen, je leven in Zijn hand hebt gegeven; je bent Zijn eigendom....als schepper heeft God al het recht om je leven vorm te geven naar Zijn wil, maar na geloofsovergave des te meer!!

overigens moet ik wel eens denken aan het volk van israel;
zij hadden in twee jaar in het land kanaan kunnen zijn; maar God heeft er wel veertig jaar over gedaan!!
er waren dingen in het leven van t volk israel die daaraan bijdroegen, maar toch!
zo ook abraham; God had hun kinderwens kunnen vervullen toen zij nog jong waren; waarom wachtte Hij daar mee tot zij oud geworden waren?
zo ook bij hannah, bij elisabeth....
mij spreken de volgende teksten daarin aan;
"vrouw, wat heb ik met u te doen Míjn tijd is nog niet gekomen"
"zal het leem tot de pottenbakker zeggen; wat maakt gij? of het maaksel zeggen; gij hebt geen handen?"

vergeet niet dat God God is, en Hij het voor het zeggen heeft in ons leven, bovendien heeft Hij t goede met ons voor, al zijn Gods doelen wel eens anders dan de onze; Hij heeft het overzicht in ons bestaan; wij zien maar zo weinig van het geheel.
bid om overgave, en de vrede van God zal je hart en zinnen bewaren in Christus Jezus. (filippenzen 3 vers 6 en 7)

Berichten: 555

gefeliciteerd Mieke!

ik heb belijdenis gedaan toen ik 19 was na een hele moeilijke periode
het was voor mij een hele bewuste keuze
ik zou het ook niet anders hebben willen doen

Berichten: 2109

MIEKE364 schreef:

Vandaag, beste collegachristenen heb ik belijdenis gedaan op mijn oude dag.

Je oude dag...met de eeuwigheid in het vooruitzicht valt dat nog wel mee Knipoog smiley

En better let den net Coole smiley met zonnebril

, alhoewel je zeker al langer met God op weg bent Kussende smiley

MIEKE364 schreef:

Waar ik benieuwd naar ben is:
hebben jullie belijdenis gedaan? Zo ja, zou je dat nu anders doen of beleven?
Zo niet, zou je dat alsnog willen doen en waarom, wat zou je motivatie zijn?

Ik heb zo'n 20 jaar geleden belijdenis gedaan. Dit was een moment vanuit volle overtuiging. Een bewuste keus, niet gestuurd vanuit een moeten omdat het hoort. En de overtuiging is er nog steeds. Ik kies nog steeds volmondig voor God en een leven met Hem! Dus nee, anders beleven/doen is er niet bij! Ook de belijdenistekst van toen vind ik nog steeds enorm sprekend, want het is een tekst die nog elke dag actueel is.

Paulus schreef:

Hij die roept, is ook getrouw; Hij zal het ook ten uitvoer brengen.
Bron: 1 Tess 5:24

We mogen weten dat God ons steeds op blijft zoeken
en dat we ons in Hem bewaard mogen weten als we ons op Hem richten,
wat er ook gebeurt!

Berichten: 2109

JONATHAN890 schreef:

Ja en dat is dus mijn dilemma.
Zijn alle dingen die je aangedaan worden op een moment zover gesleten dat je zelfs die dingen kan vergeven.

En stel als bepaalde invloeden die worden uitgeoefend nog steeds van invloed zijn op bepaalde zaken uit je omgeving.
Dat die invloeden nog steeds boosheid en bitterheid naar boven brengen??

Moet je alle dingen wel kunnen verwerken en vergeven?

Het is belangrijk om dingen een plek te geven. Of dit altijd gepaard dient te gaan met vergeving? Natuurlijk is dat het mooiste, maar of het altijd haalbaar is? En ja, we moeten ook niet vergeten dat het kan groeien. Vergeven is immers een proces, zoals Mieke ook al zegt. Daarbij geldt wel dat ieder mens daarin zijn/haar eigen weg heeft te gaan. Bij de een lukt het misschien na een jaar, bij een ander misschien na een leven lang...of nog niet...

Berichten: 7083

Quote Marijan,
En Shanita, wat mij betreft is het goed zo hoor! Ik ging misschien ook wel te lang door, om m'n gelijk te krijgen. En het gaat er om, dat we van elkaar leren.

Gelukkig!

Bedankt!

Berichten: 481

Het probleem is inderdaad bij ons bekend en het is inderdaad in onderzoek. Dat we er lang mee bezig zijn, betekent niet dat er niets gebeurt. Bij een grote server/site als ChristianMatch is dit echter een tijdrovende klus. Onze excuses voor de overlast, maar er wordt dus zeker aan gewerkt.

Berichten: 5057

Shanita,

Gewoon een aantal dingen die je zegt wil ik op reageren. Allereerst heb ik niet ervaren dat je over bepaalde grenzen gaat met bepaalde uitlatingen. Daar zijn voldoende andere voorbeelden van hier op het forum.
Er is een verschil tussen ruzie en een meningsverschil. Meningsverschillen mag je hebben hier op het forum. Anders heeft het forum immers geen zin als we over alles het met elkaar eens zijn. Voor je mening hoef je nooit een excuus aan te bieden. Ik zou het erger vinden als je je mening niet meer zou durven te uiten, omdat je bang bent voor ruzie.
Ik ervaar het juist als waardevol hoe jij je standpunten verdedigt en wees niet te snel bang dat het de sfeer verpest. Er zijn hier nu eenmaal veel cacteï die op alles geprikkeld reageren en op deze manier proberen ze de onderwerpen naar hun hand te zetten. Trek je daarom maar niks aan van de reacties van anderen, en wees vooral jezelf.....

Berichten: 4047

CHRISTIANMATCH schreef:

Het probleem is inderdaad bij ons bekend en het is inderdaad in onderzoek. Dat we er lang mee bezig zijn, betekent niet dat er niets gebeurt. Bij een grote server/site als ChristianMatch is dit echter een tijdrovende klus. Onze excuses voor de overlast, maar er wordt dus zeker aan gewerkt.

je kunt niet meer doen dan je best toch?
geduld is er naar men zegt om te "oefenen" Clown smiley

en dus oefenen we nog wel even geduld tot het probleem verholpen is..... Knipoog smiley

Berichten: 5057

MARTIN695 schreef:

SHANITA130 schreef:
Dat is jou mening.
Wat jij onder dingen verstaat, en niet "we".

Ik hou er niet zo van, als mensen het over "we" hebben, als zij hun eigen mening zeggen.

Vriendelijke Groet,

Shanita
Het is een beetje vreemde reactie Shanita. Of wil jij zeggen dat je iets anders onder samenwonen verstaat.....

Op zich is haar reactie volgens mij wel te begrijpen want zezegt hier eigelijk dat het Uw mening is vandaar dat ik het ook al vroeg maar als ik het wel heb was er vroeger ook geen amtenaar van de burgelijke stand of heb ik dit mis.
Met een vriendelijke groet van mij.
Martin Lachende smiley

Als we de huwelijkssluiting van nu vergelijken met die van de bijbel, merk ik meteen op dat dit vroeger veel strakker was. Het contract werd door de families afgesloten, er werd een bruidsschat vastgesteld en de ceremonie ging gepaard met veel meer ceremonieel. De bruiloft duurde een week. Daarbij valt een gang naar de ambtenaar van de burgerlijke stand in het niets. Om dus te zeggen, dat een huwelijk maar een relatief begrip is, vind ik niet helemaal kloppen. Hoe zo'n huwelijksvoltrekking er ook uit ziet, de waarde ervan wordt in elke cultuur op dezelfde manier ervaren. Samenwonen is wat dat betreft een hele vreemde samenlevingsvorm, die pas in de vorige eeuw is opgekomen.

Berichten: 4718

Daar gaat mijn middag dutje.
Er komt iemand langs om mijn cv ketel na te kijken,
die last heeft van een zonnesteek.

Berichten: 260

CHRISTIANMATCH schreef:

Het probleem is inderdaad bij ons bekend en het is inderdaad in onderzoek. Dat we er lang mee bezig zijn, betekent niet dat er niets gebeurt. Bij een grote server/site als ChristianMatch is dit echter een tijdrovende klus. Onze excuses voor de overlast, maar er wordt dus zeker aan gewerkt.

Chris, dank voor de reactie, dat geeft in elk geval weer wat duidelijkheid. Ik zou het erg prettig vinden wanneer je ons op de hoogte houdt van de ontwikkelingen, want soms zou ik bijna denken dat ik een slinger nodig heb om mijn laptop op gang te krijgen.

Veel succes met het onderzoek.

Berichten: 5057

JONATHAN890 schreef:

"Een christen die anderen veroordeelt, heeft zichzelf niet aanvaard"

"Negatief zelfbeeld is niet echt een zonde, je doet jezelf eerder tekort. Het betekent namelijk dat je Gods scheppingswerk niet tot ontplooiing durft te laten komen." Dat zegt Henk Rothuizen, hoofd nazorg bij de Evangelische Omroep, in een interview met CIP. Hij vertelt over zijn eigen identiteitscrisis en over wie we mogen zijn in Christus: "Jezus kijkt naar je als iemand die geschapen is met een bestemming en een doel in Zijn Koninkrijk in dit aardse leven en in de eeuwigheid, wie of wat je ook bent."

"In Christus"
De term "In Christus" is volgens Rothuizen een behoorlijk theologische term. "Het refereert aan het Koninkrijk van God. Christus is niet de achternaam van Jezus, maar de titel die Hij draagt. Hij is Messias en Koning over ons leven. Als ik bedenk wie ik ben ik Hem, denk ik automatisch aan het Koninkrijk van God, ik ben daar aanvaard als medeburger met bepaalde rechten en plichten. Een van de belangrijkste onderwerpen van die rechten en plichten is gebed. In het gebed kom je dicht bij God, als we in de naam van de Koning zijn vergaderd is Hij bij ons! Ook is het belangrijk om ten volle te beseffen dat we door de Messias zijn gered. Hij is voor ons gestorven aan het kruis van Golgotha, juist daardoor mogen wij straks onze identiteit hervinden."

Verschillende rollen
Je identiteit bestaat volgens de nazorger, die tevens schrijver, is uit verschillende rollen: "Het is heel normaal dat we verschillende rollen hebben. Ik ben nu eenmaal als opa anders dan als hoofd nazorg. Als echter de rollen onze identiteit gaan bepalen gaat het mis. Het hangt eigenlijk af van waar je zekerheid in zit. Zit je zekerheid in het rollenspel dan is dat niet best. Je zekerheid moet zitten in wie je mag zijn in de ogen van God, dan ben ik nog steeds anders als op dan als hoofd nazorg, maar in beide probeer ik Gods wil te doen."

Schoonheid
Rothuizen vervolgt: "De rolmodellen in deze tijd zijn perfecte mensen. We doen er alles aan om mooi te zijn, maar mooi zijn en tevreden zijn met jezelf is niet de bevrediging die rust geeft. Ieder van ons is geboren met de gevolgen van de gevallen wereld. Ik begin bijvoorbeeld wat ouder te worden en ik merk dat ik kaler wordt, een bril nodig heb en in mijn kiezen zitten de nodige vullingen. Als schoonheid mijn zekerheid zou zijn, kom ik zo langzamerhand behoorlijk in de problemen. Je zekerheid zit echter van binnen en in de Bijbel, in wat Christus zegt, en dat is totaal anders dan wat de wereld zegt."

Een zonde wil hij het negatieve zelfbeeld niet noemen: "Je doet jezelf echter wel enorm tekort. Een negatief zelfbeeld betekent dat je Gods scheppingswerk niet tot ontplooiing durft te laten komen. Je hoeft helemaal geen negatief zelfbeeld te hebben. Jezus kijkt namelijk naar je als iemand die geschapen is met een bestemming en een doel in Zijn Koninkrijk, zowel hier op aarde als straks in de eeuwigheid."

Veroordelen
Als je een negatief zelfbeeld hebt kun je volgens Rothuizen twee dingen doen: "In eerste instantie moet je gewoon durven aannemen wat God over je zegt: 'je bent voor Mij gewenst!' Het tweede is dat je wel hulp moet gaan zoeken en bemoediging van de mensen rond je heen nodig hebt. Er wordt zoveel van je verlangt in deze maatschappij. Als ik vroeger geen goed cijfer haalde, werd er gedreigd dat ik putjesschepper zou worden, onder andere daardoor heb ik een negatief zelfbeeld gekregen. Rond mijn twintigste kwam ik in een identiteitscrisis en tijdens een zoektocht van twaalf jaar ontdekte ik het Vaderhart van God. Ik ontdekte dat God niet een veroordelend God is maar een Vader. In de grondtaal staat er zelfs 'Papa'. Toen ik dat ontdekte door het bloed van Jezus wist ik dat ik een geliefd kind van God was. 'Bedenk toch hoe groot de liefde is die de Vader ons heeft geschonken! Wij worden kinderen van God genoemd, en dat zijn we ook. Dat de wereld ons niet kent, komt doordat de wereld Hem niet kent' schrijf Johannes in zijn eerste zendbrief. Dat moeten we in ons hoofd prenten."

Volgens Rothuizen kunnen je eigen identiteit en het liefhebben van anderen niet losgekoppeld worden: "Het lijkt mij heel moeilijk om te groeien in je eigen identiteit en niet te groeien in het liefhebben van anderen. Hoe meer je jezelf aanvaardt, hoe meer je de ander waardeert. Dat staat in directe relatie met elkaar. Heel veel afwijzing en veroordeling gaat helemaal niet over het conflict of over de waarheid maar komt voort uit eigen onzekerheid. Een christen die anderen veroordeelt, heeft zichzelf vaak nog niet aanvaard."

Wat een grote onzin, wat je hier vertelt, Jonathan. Het valt me echt van je tegen. Ongeestelijk en onbijbels vind ik.
Mag je dus nooit mensen aanspreken op hun gedrag? Mag je dus nooit mensen wijzen op Gods woord? We hebben nl. een richtsnoer voor ons leven gekregen en we mogen elkaar best wel een spiegel voorhouden van tijd tot tijd. Om dat meteen op één lijn te zetten met oordelen....
Waarom denk je dat mensen zich veroordeeld voelen als ze geconfronteerd worden met Gods Woord? Omdat ze drommels goed weten dat hun leven niet in overeenkomst is met de bijbel Om nu de schuld bij degene te leggen die hem/haar daarop wijst vind ik heel slecht.
Met deze houding geef je de zonde meer kans om zich te ontwikkelen omdat niemand elkaar meer op zijn/haar gedrag durft aan te spreken. Je hebt de zonde nu een argument gegeven met een geestelijk sausje...

Berichten: 5057

HARALD285 schreef:

Ja Martin, God wil aanbeden worden, en God word aanbeden, en door de hele gemeente, zelfs al is het alleen de dominee die de woorden uitspreekt, want als een gemeente samenkomt voor het gebed zijn zij één voor God in het gebed, soms word dat binnen de GKV wel eens extra benadrukt door gezamenlijk als gemeente Amen te zeggen op het gebed.

Ik begeef me nu op het gebied van geloofservaring, dus wat ik nu zeg, is puur uit persoonlijke ervaring. Ik geloof (ervaar) dat als je samen op de knieën gaat en de Heer aanroept, je veel persoonlijker betrokken bent bij het gebed. Is het niet zo dat veel mensen een bepaalde schroom hebben hardop te bidden en dat dat belemmerend kan werken?
Stel je eens voor dat je bij een medechristen op visite bent, en hij/zij vraagt je om voor hem te bidden? Wimpel je dat dan af of stuur je de dominee ernaar toe? Met elkaar bidden is een leerproces, dat je de mogelijkheid geeft om ook dienstbaar te zijn naar elkaar toe.
De kerk is niet alleen van de dominee. Het is van alle christenen, samen met elkaar bidden versterkt dat saamhorigheidsgevoel. Vaak zijn we zelf de belemmering om ook dat gebed te durven uitspreken.
Bidden doe je toch ook met je kinderen? Toen mijn dochter geopereerd moest worden hebben we als ouders ook voor haar gebeden. Zelfs als we op reis gingen vroegen we gezamenlijk een zegen voor de reis. Ik kan me niet een leven voorstellen, zonder dat gezamenlijk bidden. Toen mijn beste vriend geopereerd moest worden, heb ik ook voor hem en zijn gezin gebeden.
Hoeveel bidden jullie met andere mensen? Is het ook een tweede natuur, of heb je daar ook moeite mee?

Berichten: 5057

MIEKE364 schreef:

Vandaag, beste collegachristenen heb ik belijdenis gedaan op mijn oude dag.

Waarom nu en niet eerder vragen jullie je misschien af? Ik leg het even uit.

In mijn jonge jaren was het in ons gezin gebruikelijk dat de oudste zoon belijdenis deed. De andere kinderen hoefden dat niet, mochten dat wel.

Bij mij kwam het er niet van.

Toen ik mijn opleiding deed voor hathayogadocente, kreeg ik meditatieles van een theoloog, yogales van een gelovig man en het hoofd van het bestuur bleek ook een gelovig man te zijn. Niet allen zozeer binnen de kaders van een groep zoals nederlands hervormd of gereformeerd maar wel oprecht gelovige mensen, zich ontwikkeld hebbend vanuit hun traditionele basis (protestants).

Tijdens die opleiding werd me meer en meer helder dat God echt overal tegelijkertijd is, dat altijd is geweest en ook altijd zal zijn.
Ik werd me bewuster van wat het betekent om te zeggen dat je christen bent, wat dat werkelijk impliceert en hoe dat in te vullen.
En hoe De Heilige Geest in mijn leven werking heeft werd me steeds duidelijker.

Die realisatie die steeds sterker werd deed mij steeds meer verlangen naar het doen van belijdenis. Daarvoor was negen maanden toerusting nodig en dat is vandaag beëindigd in een feestelijke, indrukwekkende dienst waarin ik samen met zes anderen, variërend in de leeftijd van twintigers, een veertiger, een vijftiger en een zestiger, in het bijzijn van veel vrienden, mijn zoon en zijn geliefde, belijdenis mocht doen.
Dierbaren die er fysiek niet bij konden zijn waren er bij, in mijn hart.

Waar ik benieuwd naar ben is:
hebben jullie belijdenis gedaan? Zo ja, zou je dat nu anders doen of beleven?
Zo niet, zou je dat alsnog willen doen en waarom, wat zou je motivatie zijn?

Mieke, je weet hoe ik over yoga denk. Ik geloof niet in een vorm van syncretisme waar jij voorstander van bent. Licht is niet te verzoenen met duisternis, hoewel je verhaal anders doet vermoeden.
Wat betreft belijdenis, natuurlijk is iedereen blij als men een keuze voor het geloof maakt. Het is jammer, dat daar geen doop op volgt, zoals ook anderen in dit forum hebben aangegeven. Ik hoop dat verlossing voor jou de echte betekenis krijgt, die het hoort te hebben en dat je die yoga kunt loslaten en echte bevrijding in Christus zult ervaren.

Berichten: 5407

CHATULIEM619 schreef:

Mieke, je weet hoe ik over yoga denk. Ik geloof niet in een vorm van syncretisme waar jij voorstander van bent. Licht is niet te verzoenen met duisternis, hoewel je verhaal anders doet vermoeden.
Wat betreft belijdenis, natuurlijk is iedereen blij als men een keuze voor het geloof maakt. Het is jammer, dat daar geen doop op volgt, zoals ook anderen in dit forum hebben aangegeven. Ik hoop dat verlossing voor jou de echte betekenis krijgt, die het hoort te hebben en dat je die yoga kunt loslaten en echte bevrijding in Christus zult ervaren.

Jammer dat je er zo op reageert Chatuliem.......Voor Mieke is het een belangrijke gebeurtenis die zij met ons deelt......Jij hoeft niet in haar yoga te geloven, ze vraagt jouw mening ook helemaal niet........
Wees gewoon eens blij voor haar zonder daar kritische kanttekeningen bij te zetten......Reageer niet als je het er niet mee eens bent......
En laat alsjeblieft een ieder in zijn/haar waarde zonder dat belerende vingertje op te steken...... Jij wilt toch ook graag in je waarde gelaten worden??????
Sorry hoor, maar ik moest het even kwijt.......

Willemijn

Berichten: 4718

Mieke,

Fijn dat je dit met ons wilt delen.
Ik was 21 jaar toen ik belijdenis deed.
En ik sta er volledig achter.
Trek je niets aan van negatieve reacties die hier geplaats worden.
Jouw belijdenis doen is jouw keuze geweest.

Berichten: 4047

alleen bidden heeft ook zn waarde chat; t is zelfs een opdracht;
ga in je binnenkamer, en je vader die in t verborgen ziet, zal je in t openbaar vergelden.... Knipoog smiley

hoevaak bid je alleen......zou ook een vraag kunnen zijn.

Berichten: 456

CHATULIEM619 schreef:

Ik begeef me nu op het gebied van geloofservaring, dus wat ik nu zeg, is puur uit persoonlijke ervaring. Ik geloof (ervaar) dat als je samen op de knieën gaat en de Heer aanroept, je veel persoonlijker betrokken bent bij het gebed. Is het niet zo dat veel mensen een bepaalde schroom hebben hardop te bidden en dat dat belemmerend kan werken?
Stel je eens voor dat je bij een medechristen op visite bent, en hij/zij vraagt je om voor hem te bidden? Wimpel je dat dan af of stuur je de dominee ernaar toe? Met elkaar bidden is een leerproces, dat je de mogelijkheid geeft om ook dienstbaar te zijn naar elkaar toe.
De kerk is niet alleen van de dominee. Het is van alle christenen, samen met elkaar bidden versterkt dat saamhorigheidsgevoel. Vaak zijn we zelf de belemmering om ook dat gebed te durven uitspreken.
Bidden doe je toch ook met je kinderen? Toen mijn dochter geopereerd moest worden hebben we als ouders ook voor haar gebeden. Zelfs als we op reis gingen vroegen we gezamenlijk een zegen voor de reis. Ik kan me niet een leven voorstellen, zonder dat gezamenlijk bidden. Toen mijn beste vriend geopereerd moest worden, heb ik ook voor hem en zijn gezin gebeden.
Hoeveel bidden jullie met andere mensen? Is het ook een tweede natuur, of heb je daar ook moeite mee?

Zowel gebedshouding als hardop een gesprek uitspreken (al dan niet in bijzijn van anderen) maakt voor mij dat ik me beter kan concentreren tijdens gebed.
Samen bidden beleef ik als heel waardevol; het bindt samen.
Ik denk dat ik best meer gelegenheden aan kan grijpen om het ook daadwerkelijk te doen; dan bedoel ik niet de zgn. 'geijkte' momenten. Ik denk aan de momenten waarop ik tegen een ander zeg: ik zal voor je bidden. Dat kan ik ook ter plekke, samen met de ander, doen.... Ik weet het, het kan niet altijd en het hoeft niet altijd; maar er zijn heus momenten waarop het wel kan en heel waardevol voor de ander en voor mij kan zijn....
Dank je wel Chat, dat je dit onder de aandacht bracht...

Berichten: 5057

HANNAH810 schreef:

alleen bidden heeft ook zn waarde chat; t is zelfs een opdracht;
ga in je binnenkamer, en je vader die in t verborgen ziet, zal je in t openbaar vergelden.... Knipoog smiley

hoevaak bid je alleen......zou ook een vraag kunnen zijn.

Zowel het ene als het andere heeft zijn waarde. Maar welke plaats neemt dat gezamenlijke gebed in je leven in>

Berichten: 54

http://www.youtube.com/watch?v=YKS29U1-a74

Berichten: 456

CHATULIEM619 schreef:

Wat een grote onzin, wat je hier vertelt, Jonathan. Het valt me echt van je tegen. Ongeestelijk en onbijbels vind ik.
Mag je dus nooit mensen aanspreken op hun gedrag? Mag je dus nooit mensen wijzen op Gods woord? We hebben nl. een richtsnoer voor ons leven gekregen en we mogen elkaar best wel een spiegel voorhouden van tijd tot tijd. Om dat meteen op één lijn te zetten met oordelen....
Waarom denk je dat mensen zich veroordeeld voelen als ze geconfronteerd worden met Gods Woord? Omdat ze drommels goed weten dat hun leven niet in overeenkomst is met de bijbel Om nu de schuld bij degene te leggen die hem/haar daarop wijst vind ik heel slecht.
Met deze houding geef je de zonde meer kans om zich te ontwikkelen omdat niemand elkaar meer op zijn/haar gedrag durft aan te spreken. Je hebt de zonde nu een argument gegeven met een geestelijk sausje...

Volgens mij is dit helemaal niet de strekking van het artikel. Sterker nog, ik begrijp niet eens hoe je tot deze strekking komt... Het gaat niet over zonde, het gaat over iemands zelfbeeld...

Henri Nouwen schrijft ergens: We zullen nooit gelukkig worden als we steeds willen weten of we beter of slechter zijn dan anderen. We zijn goed genoeg als we doen waartoe we geroepen zijn. Wees jezelf!
Ik denk, als je dit beseft, dan gun je het ook een ander dat hij/zij zichzelf mag zijn, incl. zijn eigenaardigheden...
Dit neemt niet weg dat je elkaar mag aanspreken op algemeen fatsoen en op gedrag. Ik ben ervan overtuigd dat de toon waarmee iemand die zichzelf accepteert dat doet anders zal zijn dan diegene die zichzelf (nog) niet heeft aanvaard...

Berichten: 5057

FRANKIIE208 schreef:

Een boodschap die velen wel duidelijk zal zijn: zoekt en gij zult vinden, bidt en u zal gegeven worden.

Nu worstel ik al een tijdje met bepaalde zaken in mijn leven en bid al een aantal jaar veel dat ik een aantal zaken mag ontvangen in mijn leven zoals bekering. Soms heb ik het gevoel dat het tevergeefs is omdat ik na lang bidden nog steeds niet datgene heb ontvangen waarnaar ik zo diep verlang. Het bidden wordt soms steeds lastiger omdat het maar lijkt dat God mij niet (ver)hoort en dat er dan een stemmetje zegt dat het toch geen zin heeft ...

Kan iemand mij ondersteunen met een goede tekst / studie of iets anders nuttigs zeggen over deze situatie.

Lees ik twee vragen of één vraag.
Op de algemene vraag kunnen we een heel algemeen antwoord geven. Er zijn momenten, dat God onze gebeden verhoort, omdat ze naar Zijn wil zijn en in Zijn plan passen. De gebeden die niet verhoord worden zijn gebeden vanuit onze eigen verlangens en ideëen. En sommige gebeden worden anders verhoord, beter en volmaakter. Maar in alle gebeden krijg je antwoord, soms duurt het wat langer of soms willen we het antwoord niet onder ogen zien.

Op je specifiekere vraag over bekering wil ik het volgende zeggen. Ik geloof nl. dat God je gebed aanvaardt als je je leven aan Hem geeft. Dat is het belangrijkste gebed wat een mens kan uitspreken. Op de vraag of je moet wachten op de Here, zou ik je erop willen wijzen, dat Hij je allang roept. Hij is degene die dit verlangen in je hart legt. Dat is al de openbaring waar je op wacht. Het enige wat je hoeft te doen, is je hart aan Hem geven.

Berichten: 5057

LIESBETH326 schreef:

Volgens mij is dit helemaal niet de strekking van het artikel. Sterker nog, ik begrijp niet eens hoe je tot deze strekking komt... Het gaat niet over zonde, het gaat over iemands zelfbeeld...

Henri Nouwen schrijft ergens: We zullen nooit gelukkig worden als we steeds willen weten of we beter of slechter zijn dan anderen. We zijn goed genoeg als we doen waartoe we geroepen zijn. Wees jezelf!
Ik denk, als je dit beseft, dan gun je het ook een ander dat hij/zij zichzelf mag zijn, incl. zijn eigenaardigheden...
Dit neemt niet weg dat je elkaar mag aanspreken op algemeen fatsoen en op gedrag. Ik ben ervan overtuigd dat de toon waarmee iemand die zichzelf accepteert dat doet anders zal zijn dan diegene die zichzelf (nog) niet heeft aanvaard...

Zoals ik het artikel lees, is dat de reden van veroordeling bij de persoon zelf ligt. Niet bij degene die dingen doet die niet door de beugel kunnen. En dat bestrijd ik, omdat je dan de nadruk legt op de degene die de ander wil attenderen op iets wat tot zonde kan leiden. Je kunt ook iemand vermanen omdat je je daadwerkelijk zorgen maakt over de ander. Dat heeft niets met je eigen motieven te maken, het kan zelfs ingaan tegen je eigen belangen.....

Berichten: 5057

WILLEMIJN232 schreef:

Jammer dat je er zo op reageert Chatuliem.......Voor Mieke is het een belangrijke gebeurtenis die zij met ons deelt......Jij hoeft niet in haar yoga te geloven, ze vraagt jouw mening ook helemaal niet........
Wees gewoon eens blij voor haar zonder daar kritische kanttekeningen bij te zetten......Reageer niet als je het er niet mee eens bent......
En laat alsjeblieft een ieder in zijn/haar waarde zonder dat belerende vingertje op te steken...... Jij wilt toch ook graag in je waarde gelaten worden??????
Sorry hoor, maar ik moest het even kwijt.......

Willemijn

Normaal gezien had ik haar alleen maar gefeliciteerd, maar zelf legt ze er de nadruk op. Dat kan ik toch niet zomaar laten staan???

Berichten: 2978

RIK120 schreef:

http://www.youtube.com/watch?v=YKS29U1-a74

Rik.........

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!!!!

Nog vele vele jaren in gezondheid gewenst.......... Kussende smiley

Volgend jaar wordt het een heftige verjaardag Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Berichten: 913

Laten we eens de Bijbel erbij gaan pakken wat daarin staat.

2 tim. 4.
1 Ik betuig dan voor God en den Heere Jezus Christus, Die de levenden en doden oordelen zal in Zijn verschijning en [in] Zijn Koninkrijk: 2 Predik het woord; houd aan tijdelijk, ontijdelijk; wederleg, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en leer. 3 Want er zal een tijd zijn, wanneer zij de gezonde leer niet zullen verdragen; maar kittelachtig zijnde van gehoor, zullen zij zichzelven leraars opgaderen, naar hun eigen begeerlijkheden; 4 En zullen [hun] gehoor van de waarheid afwenden, en zullen zich keren tot fabelen.
5 Maar gij, wees wakker in alles, lijd verdrukkingen; doe het werk van een evangelist, maak, dat men van uw dienst ten volle verzekerd zij.
6 Want ik word nu tot een drankoffer geofferd, en de tijd mijner ontbinding is aanstaande. 7 Ik heb den goeden strijd gestreden, ik heb den loop geeindigd, ik heb het geloof behouden; 8 Voorts is mij weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, welke mij de Heere, de rechtvaardige Rechter, in dien dag geven zal; en niet alleen mij, maar ook allen, die Zijn verschijning liefgehad hebben. 9 Benaarstig u haastelijk tot mij te komen. 10 Want Demas heeft mij verlaten, hebbende de tegenwoordige wereld liefgekregen, en is naar Thessalonica gereisd; Krescens naar Galatie, Titus naar Dalmatie. 11 Lukas is alleen met mij. Neem Markus mede, en breng [hem] met u; want hij is mij zeer nut tot den dienst. 12 Maar Tychikus heb ik naar Efeze gezonden.
13 Breng den reismantel mede, dien ik te Troas bij Karpus gelaten heb, als gij komt, en de boeken, inzonderheid de perkamenten. 14 Alexander, de kopersmid, heeft mij veel kwaads betoond; de Heere vergelde hem naar zijn werken.
15 Van welken wacht gij u ook, want hij heeft onze woorden zeer tegengestaan. 16 In mijn eerste verantwoording is niemand bij mij geweest, maar zij hebben mij allen verlaten. Het worde hun niet toegerekend.
17 Maar de Heere heeft mij bijgestaan, en heeft mij bekrachtigd; opdat men door mij ten volle zou verzekerd zijn van de prediking, en alle heidenen [dezelve] zouden horen. En ik ben uit den muil des leeuws verlost.
18 En de Heere zal mij verlossen van alle boos werk, en bewaren tot Zijn hemels Koninkrijk; Denwelken zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.
19 Groet Priska en Aquila, en het huis van Onesiforus. 20 Erastus is te Korinthe gebleven; en Trofimus heb ik te Milete krank gelaten. 21 Benaarstig u, om voor den winter te komen. U groet Eubulus, en Pudens, en Linus, en Klaudia, en al de broeders. 22 De Heere Jezus Christus zij met uw geest. De genade zij met ulieden. Amen.

Je mag elkaar juist wel in liefde terecht wijzen en diegene bestraffen als diegene niet op het goede spoor zit en daarin onderwijs geven tot de juiste spoor mag ingaan samen met onze Vader op die voet verder.
Als het niet goed is veeg dan het stof van je voeten en verlaat diegene als diegene niet wil luisteren maar blijf onderzoeken en wees als een evangelist.

Shalom,

Berichten: 1230

Gebed om kracht

Ik vroeg om kracht
en kreeg moeilijkheden om me sterk te maken.

Ik vroeg om wijsheid
en kreeg problemen om op te lossen

Ik vroeg om voorspoed
en kreeg hersenen en spieren om mee te werken.

Ik vroeg om moed
en kreeg gevaren te trotseren.

Ik vroeg om liefde
en kreeg mensen in nood om te helpen.

Ik vroeg om gunsten
en kreeg kansen.

Ik ontving niets waarom ik had gevraagd
maar ik ontving alles wat ik nodig had !

Berichten: 1230

Vraag en je krijgt?

Jij hebt honger en vraagt om eten.
Ik geef je geen vis, maar een hengel.

Jij hebt dorst en smeekt om water.
Ik geef je geen drinken, maar een schep voor een put.

Jij hebt hoofdpijn en vraagt om een pijnstiller.
Ik geef je geen paracetamol, maar zorg voor de stilte.

Jij hebt verdriet en vraagt naar het waarom.
Ik geef je geen 'omdat', maar een arm om je heen.

Jij bent eenzaam en vraagt om gezelschap.
Ik geef je geen vriend, maar iemand die jou nodig heeft.

Jij snapt veel dingen van de wereld niet.
Ik geef je geen antwoorden, maar wijs je jouw plek.

Jij vindt de kerk saai en wilt meer beleving.
Ik geef je niet dat gevoel, maar een taak in de gemeente.

Jij vraagt of ik nog wel besta.
Ik geef je geen wonder, maar ik geef om je!

Deze 2 gedichten wil ik je meegeven als bemoediging!

Berichten: 54

LEANNE226 schreef:

Rik.........

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!!!!

Nog vele vele jaren in gezondheid gewenst.......... Kussende smiley

Volgend jaar wordt het een heftige verjaardag Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Ik ben niet jarig HA HA

Naomi Shemer is de moeder van Ariel Horovitz
http://www.youtube.com/watch?v=gjvHt3tkHZY
havertaling
http://www.hebrewsongs.com/?song=zamarnoded