Het off-topic topic

Berichten: 4718

KOFFIEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!

Berichten: 555

zondag is bull's beurt om te 'koken'
pannenkoeken (of pannekoeken) Smiley die vol vragen zit

daar waren we niet helemaal uit nog
maakt me verder ook niet uit ze smaakten prima
bull is een prima (pannen)koekenbakker Clown smiley

Berichten: 37

Wij hebben lekker in de achtertuin gebbqt bij pa thuis...

Inka401 het was weer erg lekker

We gaan zo weer lekker terug naar Almere

Berichten: 555

VISSER278 schreef:

Lekker he op die droge velden.
Mijn zoon had donderdag een vriendschappelijke wedstrijd, komt in een duel ten val en breekt zn arm op 2 plaatsen.
savonds om 23.00 uur nog geopereerd, 2 pinnen erin gezet.
Laatste pot van het seizoen dus die gaat de zomerstop in met gips. Geschokte, onthutste smiley

tja dat is balen natuurlijk
ik heb alleen een blauwe heup, een blauwe scheen en een zonnesteek opgelopen
de schade valt dus mee deze keer Clown smiley

Berichten: 555

MARIEKE897 schreef:

een witte blouse Verraste, verbaasde smiley

aangezien mijn kledingkast voornamelijk uit zwart bestaat....noem ik het toch een kleine overwinning!! Engeltje smiley

gefeliciteerd met deze overwinning Clown smiley

Berichten: 107

CARIN303 schreef:

Hier, in Amersfoort city, is het ook weer droog maar helaas wordt er veel regen nog verwacht.
* Mijn plantjes waren erg blij trouwens met al dat water, ik zag ze stralen in de regen*.

Ga vanavond bbq, hopen dat ze een party tent hebben of dat de regen opgehouden is dan Lachende smiley

Ach....als wij zelf maar zonnig gehumeurd zijn, toch?

Mooie spreuk van Reinier van de Berg;

Al regent het pijpenstelen, elk weer is Gods weer

Ken je deze: toen ik eens een keer mopperde op het weer, zei iemand tegen me, zuster, alle weer is van de Heer!

Grace

Berichten: 4992

Ga toch lekker dit weekend met de hits.

Berichten: 2706

ELOY025 schreef:

Er komt hier bij Utrecht wel vanalles overwaaien maar als je alles doorstuurt naar Friesland dan moet ik vanavond toch echt wel de tuinslang nog even uitrollen want die paar spatjes van vanmiddag kan ik geen regen noemen.

Het dreigt hier nu toch ook wel. Nog niemand die weet wat Noflik betekent.....

Thomas: al het weer is van de Heer, toch is zeilweer zoveel meer!

Berichten: 2978

TESSYBEAR731 schreef:

Dat eerste is geheel waar...en die wind, ach die waait ook wel weer weg...maar die hitte blijft zo lekker hangen, dus krijgen jullie dubbel!
En als je niet oppast...komt daar ook nog es gedonder van Clown smiley

Tis hier snikheet pffffffff(heb meelij Knipoog smiley

)

Berichten: 2113

CARIN303 schreef:

Met dit onderwerp ben ik de laatste tijd bezig.
Moeilijk maar ook weer erg mooi.
Ik wil zo graag een levende en lezende brief zijn van Christus maar val telkens weer terug in mijn zondige natuur!

Vanochtend vierden wij het Heilig Avondmaal, de laatste paar keren durfde ik niet goed aan tafel te gaan omdat ik zo ontzettend zondig was en voelde en daarbij dacht, dat als ik wel aanging, mij nog schuldiger maakte .Ik ben wel gegaan op de laatste keer na, toen voelde ik mij letterlijk tegen gehouden.

Vanochtend voelde ik mij bevrijd daarvan en heb met volle overtuiging het H.A. gevierd.
Christus is ook gestorven voor mijn zonden en heeft ze betaald.
Niet aan het HA gaan zou pas zondig zijn en komt overeen met het niet aannemen van de uitnodiging van Zijn feest ( Lucas).
Ik voel me dus heel erg blij, licht en geliefd vandaag!

Hoi Carin,

Niemand is zonder zonde dus wat dat betreft is het Avondmaal juist bedoeld voor niet perfecte mensen...

Wat mij wel opvalt bij je stukje is dat je het meerdere keren hebt over "voelen" bijv. je bevrijd voelen en je blij, licht en geliefd voelen.
Het is fijn als je dat zo voelt, maar ik wil er graag nog wel aan toevoegen, dat ook als je je niet zo bevrijd voelt of blij en licht voelt dat je toch mag vasthouden aan de boodschap die staat als een huis op een rots !
Namelijk dat je het Avondmaal mag vieren tot Jezus' gedachtenis, dat Zijn lijden er voor gezorgd heeft dat jij aan het Avondmaal mag !

Er zijn wel gevallen waar je dingen bijv. eerst uit zou moeten praten, maar ik denk dat als we met een oprecht hart naar voren gaan we dit ook mogen doen, sterkte !

Berichten: 655

CARIN303 schreef:

Natuurlijk ben ik het helemaal eens met jullie maar........oei wat gaat het oordelen mij soms makkelijk af Verlegen lachende smiley

.
Zo gauw flap ik er weer een verkeerde opmerking uit waar ik achteraf spijt van heb.
Ik ben mij ervan bewust en het is zeker een leerpunt van mij maar 3 stappen vooruit en 4 terug, is mijn ervaring soms. Gefrustreerde smiley

Wat ik dan vaak in gedachten houd is dit;
De dingen die je bij een ander irriteren moet je bij jezelf veranderen!

Wat ook helpt bij mensen waar je het moeilijk bij vindt om vriedelijk te zijn: vraag JEZUS of je ZIJN bril mag lenen!
Werkt altijd!

Mary

Berichten: 1193

TESSYBEAR731 schreef:

Dit ben ik zeker met je eens, maar idd is het veelal zo dat men die genadevolle God helemaal niet kent mede doordat er enkel verteld word wat er wel en niet mag etc...daarom denk ik ook dat je de bijbel pas echt zult kunnen begrijpen ofwel "verstaan" wanneer je die genade hebt leren kennen, omdat het anders ook niets meer kàn zijn dan een achteloos opdreunen en naleven van regeltjes.
Pas wanneer we Hem in ons hart hebben gelaten kunnen we gaan leren en die liefde uitdragen...
Zoals Henk al zei; aan enkel je hart of enkel je verstand heb je niets, maar ik denk dat het in eerste instantie bij ons hart begint...
Immers, waar het hart vol van is... Knipoog smiley

Helemaal mee eens Tess!

Afgelopen Pinksteren moest ik het Pinksterverhaal vertellen aan kinderen die dit verhaal niet of nauwelijks kenden. Ik vond het knap moeilijk totdat ik de dag ervoor ineens inspiratie kreeg (ben ervan overtuigd dat dit van Hem kwam) om een vergelijking te maken tussen een sleutel die het slot opent van een dagboek. Alleen met behulp van die sleutel kun je de geheimen in dit dagboek te weten komen.
Wie schetst mijn verbazing als de voorganger van mijn kerk de volgende dag dezelfde beeldspraak gebruikt! Lachende smiley

GrZing!

Berichten: 655

JONATHAN890 schreef:

klinkt al een wijsheid van mijn opa

alle weer wat God u geeft is goed weer

Of deze: schelden op het weer is schelden op de HEER.

Mary

Berichten: 1464

GRACE585 schreef:

Hallo beste cm ers
in de chat hadden we het er even over dat ik hulp nodig had bij het betegelen van mijn tuin,daar ik dit alleen zelf niet kan.
2 boden al spontaan hun hulp aan en het idee werd geboren om er een CM klusdag van te maken

DUS VRIJDAG 25 JUNI KLUSDAG BIJ MIJ(Grace585)
ik hoop op veel helpende handen,b.v.d. Knipoog smiley

tot dusver hebben zich aangemeld;

Grace585
Benny340
Griffin748

wie sluit zich aan,ook de damens zijn welkom(bv .voor de catering)

ff weer naar boven plaatsen,we kunnen nog helpende handen gebruiken Knipoog smiley

Berichten: 4718

jiskepan.

Berichten: 4047

HENDUK927 schreef:

jonge dames toch kunnen jullie je nu echt niet gedragen Lachende smiley

waar heb ik die vraag toch meer gehoord, duck??? Clown smiley

ieder die me kent heeft de moed al opgegeven......... Coole smiley met zonnebril

Berichten: 126

[quote=GRACE585]Hallo beste cm ers
in de chat hadden we het er even over dat ik hulp nodig had bij het betegelen van mijn tuin,daar ik dit alleen zelf niet kan.
2 boden al spontaan hun hulp aan en het idee werd geboren om er een CM klusdag van te maken

DUS VRIJDAG 25 JUNI KLUSDAG BIJ MIJ(Grace585)
ik hoop op veel helpende handen,b.v.d. Knipoog smiley

tot dusver hebben zich aangemeld;

Grace585
Benny340
Griffin748

wie sluit zich aan,ook de damens zijn welkom(bv .voor de catering)

helaas had je graag geholpen,maar ik werk op vrijdag tot 21.00 uur...
grtjs Mieke

Berichten: 766

Vandaag, beste collegachristenen heb ik belijdenis gedaan op mijn oude dag.

Waarom nu en niet eerder vragen jullie je misschien af? Ik leg het even uit.

In mijn jonge jaren was het in ons gezin gebruikelijk dat de oudste zoon belijdenis deed. De andere kinderen hoefden dat niet, mochten dat wel.

Bij mij kwam het er niet van.

Toen ik mijn opleiding deed voor hathayogadocente, kreeg ik meditatieles van een theoloog, yogales van een gelovig man en het hoofd van het bestuur bleek ook een gelovig man te zijn. Niet allen zozeer binnen de kaders van een groep zoals nederlands hervormd of gereformeerd maar wel oprecht gelovige mensen, zich ontwikkeld hebbend vanuit hun traditionele basis (protestants).

Tijdens die opleiding werd me meer en meer helder dat God echt overal tegelijkertijd is, dat altijd is geweest en ook altijd zal zijn.
Ik werd me bewuster van wat het betekent om te zeggen dat je christen bent, wat dat werkelijk impliceert en hoe dat in te vullen.
En hoe De Heilige Geest in mijn leven werking heeft werd me steeds duidelijker.

Die realisatie die steeds sterker werd deed mij steeds meer verlangen naar het doen van belijdenis. Daarvoor was negen maanden toerusting nodig en dat is vandaag beëindigd in een feestelijke, indrukwekkende dienst waarin ik samen met zes anderen, variërend in de leeftijd van twintigers, een veertiger, een vijftiger en een zestiger, in het bijzijn van veel vrienden, mijn zoon en zijn geliefde, belijdenis mocht doen.
Dierbaren die er fysiek niet bij konden zijn waren er bij, in mijn hart.

Waar ik benieuwd naar ben is:
hebben jullie belijdenis gedaan? Zo ja, zou je dat nu anders doen of beleven?
Zo niet, zou je dat alsnog willen doen en waarom, wat zou je motivatie zijn?

Berichten: 58

JONATHAN890 schreef:

Zeg niet: "Heer, help me alstublieft te vergeven." Hij helpt je al en hij zal in het hele proces bij je zijn. Zeg niet: "Heer, ik wil vergeven." Want zo omzeilt je de moeilijke beslissing die je moet nemen. Zeg""Heer ik kies om deze mensen alles wat zij mij aandeden, te vergeven."

Jonathan, je hebt een mooi stuk geschreven, maar met dit stukje heb ik toch wel mijn eigen gedachten.

Want waarom zou je God niet vragen om je te helpen, terwijl Hij je al helpt in je leven. Hij wil graag dat je het Hem vraagt om je te helpen terwijl Hij je al helpt elke dag weer.

Zou je dan in je gebed dan niet beter zeggen: "Heer ik kies om deze mensen alles wat zij mij aandeden, te vergeven, wilt U mij ook de kracht, moed en wijsheid geven om hun te vergeven"

Berichten: 54

Boektitel:Son of Hamas schrijver: Mosab Hassan Yousef.
autobiografisch
Als zoon van de oprichter van Hamas groeide de schrijver op in Ramallah.
Doordat hij gevangen kwam te zitten in een Israelische gevangenis kreeg hij een hekel aan Hamas. Want die martelden hun eigen mensen door naalden onder hun vingernagels te steken. De geheime dienst van Israel Shin Beth wilde vriendschap met hem, om hem in te zetten als spion, wat lukte.
Eenmaal weer vrij kreeg hij van een Christen een nieuwe testament.

"I began at the beginning, and when I got to the Sermon on the Mount, I thought, Wow this guy Jesus is really impressive! Everything he says is beautiful. I couldn't put the book down. Every verse seemed to touch a deep wound in my life. It was a very simple message,but somehow it had the power to heal my soul and give me hope. Then i read this:'You have heard that it was said, Love your neighbour and hate your enemy,' but I tell you: love your enemies and pray for those who persecute you, that you may be sons of your Father in heaven" (matthew 5:43-45)
That was it! I was thunderstruck by these words. Never before I heard anything like this, but I knew this was the message I had been searching for all my life......."

Het boek gaat verder over zijn jeugd, -spionagewerk en -geloof. Zeker de moeite waard, vind ik

Tip: type zijn naam in op de site youtube

Berichten: 3295

Ik wil je feliciteren met deze belangrijke stap in je leven!!

Berichten: 1599

HARALD285 schreef:

Jonathan, je hebt een mooi stuk geschreven, maar met dit stukje heb ik toch wel mijn eigen gedachten.

Want waarom zou je God niet vragen om je te helpen, terwijl Hij je al helpt in je leven. Hij wil graag dat je het Hem vraagt om je te helpen terwijl Hij je al helpt elke dag weer.

Zou je dan in je gebed dan niet beter zeggen: "Heer ik kies om deze mensen alles wat zij mij aandeden, te vergeven, wilt U mij ook de kracht, moed en wijsheid geven om hun te vergeven"

Ja en dat is dus mijn dilemma.
Zijn alle dingen die je aangedaan worden op een moment zover gesleten dat je zelfs die dingen kan vergeven.

En stel als bepaalde invloeden die worden uitgeoefend nog steeds van invloed zijn op bepaalde zaken uit je omgeving.
Dat die invloeden nog steeds boosheid en bitterheid naar boven brengen??

Moet je alle dingen wel kunnen verwerken en vergeven?

Berichten: 58

Ja Martin, God wil aanbeden worden, en God word aanbeden, en door de hele gemeente, zelfs al is het alleen de dominee die de woorden uitspreekt, want als een gemeente samenkomt voor het gebed zijn zij één voor God in het gebed, soms word dat binnen de GKV wel eens extra benadrukt door gezamenlijk als gemeente Amen te zeggen op het gebed.

Berichten: 2706

MIEKE364 schreef:

Vandaag, beste collegachristenen heb ik belijdenis gedaan op mijn oude dag.

Waarom nu en niet eerder vragen jullie je misschien af? Ik leg het even uit.

In mijn jonge jaren was het in ons gezin gebruikelijk dat de oudste zoon belijdenis deed. De andere kinderen hoefden dat niet, mochten dat wel.

Bij mij kwam het er niet van.

Toen ik mijn opleiding deed voor hathayogadocente, kreeg ik meditatieles van een theoloog, yogales van een gelovig man en het hoofd van het bestuur bleek ook een gelovig man te zijn. Niet allen zozeer binnen de kaders van een groep zoals nederlands hervorm of gereformeerd maar wel oprecht gelovige mensen, zich ontwikkeld hebbend vanuit hun traditionele basis (protestants).

Tijdens die opleiding werd me meer en meer helder dat God echt overal tegelijkertijd is, dat altijd is geweest en ook altijd zal zijn.
Ik werd me bewuster van wat het betekent om te zeggen dat je christen bent, wat dat werkelijk impliceert en hoe dat in te vullen.
En hoe De Heilige Geest in mijn leven werking heeft werd me steeds duidelijker.

Die realisatie die steeds sterker werd deed mij steeds meer verlangen naar het doen van belijdenis. Daarvoor was negen maanden toerusting nodig en dat is vandaag beëindigd in een feestelijke, indrukwekkende dienst waarin ik samen met zes anderen, variërend in de leeftijd van twintigers, een veertiger, een vijftiger en een zestiger, in het bijzijn van veel vrienden, mijn zoon en zijn geliefde, belijdenis mocht doen.
Dierbaren die er fysiek niet bij konden zijn waren er bij, in mijn hart.

Waar ik benieuwd naar ben is:
hebben jullie belijdenis gedaan? Zo ja, zou je dat nu anders doen of beleven?
Zo niet, zou je dat alsnog willen doen en waarom, wat zou je motivatie zijn?

Allereerst van harte gelukgewenst. Mooi persoonlijk verhaal ook en dat laat maar weer zien dat Gods wegen heel verschillend kunnen zijn, gelukkig wel en we mogen allen gelukkig zijn met de individuele weg die we gegaan zijn om Hem te vinden.
Ik ben als kind gedoopt en wat meer traditioneel rond mijn 20e belijdend lid geworden. Achteraf had ik misschien de volwassendoop als symbool Bijbelser en radicaler gevonden, maar toen kwam dat niet bij me op. De discussie daarover is nu nog moeilijk en was ook een rel geworden denk ik, ik om toch uit een redelijk behoudend nest. Ik heb het echter zeker wel als een persoonlijke keuze ervaren. Volwassendoop door onderdompeling is ook belijdenis in mijn beleving en zou als vorm voor belijdenis moeten kunnen.
Ik maak me meer dan anderen druk over kerkverlating en van de groep mensen die toen belijdenis deed, hebben de meesten de kerk de rug toegekeerd, weggegaan zonder groeten he. Wie vandaag belijdenis doet, doet dat zonder sociale druk en dat is grote winst. Ik zou graag zien dat velen je keuze volgden...

Thomas, mooi dat je dit deelde.

Berichten: 54

Dror Lahat - Every tear
http://www.youtube.com/watch?v=X4peiIKmChs

Berichten: 766

PIETER649 schreef:

Ik wil je feliciteren met deze belangrijke stap in je leven!!

Dank je, Pieter, zo voelt het ook precies. Een heel bewuste, belangrijke stap. De kinderdoop ermee bevestigend, stevig verankerd in mijn geloof. Dit wil ik nooit meer kwijt.

Berichten: 2113

MIEKE364 schreef:

Vandaag, beste collegachristenen heb ik belijdenis gedaan op mijn oude dag.

Waarom nu en niet eerder vragen jullie je misschien af? Ik leg het even uit.

In mijn jonge jaren was het in ons gezin gebruikelijk dat de oudste zoon belijdenis deed. De andere kinderen hoefden dat niet, mochten dat wel.

Bij mij kwam het er niet van.

Toen ik mijn opleiding deed voor hathayogadocente, kreeg ik meditatieles van een theoloog, yogales van een gelovig man en het hoofd van het bestuur bleek ook een gelovig man te zijn. Niet allen zozeer binnen de kaders van een groep zoals nederlands hervorm of gereformeerd maar wel oprecht gelovige mensen, zich ontwikkeld hebbend vanuit hun traditionele basis (protestants).

Tijdens die opleiding werd me meer en meer helder dat God echt overal tegelijkertijd is, dat altijd is geweest en ook altijd zal zijn.
Ik werd me bewuster van wat het betekent om te zeggen dat je christen bent, wat dat werkelijk impliceert en hoe dat in te vullen.
En hoe De Heilige Geest in mijn leven werking heeft werd me steeds duidelijker.

Die realisatie die steeds sterker werd deed mij steeds meer verlangen naar het doen van belijdenis. Daarvoor was negen maanden toerusting nodig en dat is vandaag beëindigd in een feestelijke, indrukwekkende dienst waarin ik samen met zes anderen, variërend in de leeftijd van twintigers, een veertiger, een vijftiger en een zestiger, in het bijzijn van veel vrienden, mijn zoon en zijn geliefde, belijdenis mocht doen.
Dierbaren die er fysiek niet bij konden zijn waren er bij, in mijn hart.

Waar ik benieuwd naar ben is:
hebben jullie belijdenis gedaan? Zo ja, zou je dat nu anders doen of beleven?
Zo niet, zou je dat alsnog willen doen en waarom, wat zou je motivatie zijn?

Ik heb belijdenis gedaan toen ik 20 jaar was, een heel bewuste keuze destijds; ik zat in een crisissituatie (thuis), maar had op het moment denk ik niet door hoe ik daar in vast zat.
Op een nacht toen ik een gebed bad in mijn bed gebeurde er iets bijzonders, namelijk ik voelde Gods aanwezigheid zo sterk en dat ik in mijn bed lag, nou dat idee had ik niet, ik had eerder het idee dat ik bij God was, ergens in de hemel ofzo.
Het was zo'n overtuigend moment voor mij, een zo zeker zijn dat God bestaat dat ik er toen voor koos om belijdenis te doen. Dat God bestond was voor mij een feit geworden.

Zelf ben ik wat terughoudend om zoiets aan anderen te vertellen. Want God werkt op zoveel verschillende manieren, dus wat de een ervaart kan weer zo verschillen van de ander. God heeft mensen zo verschillend geschapen... en ik denk dat die verscheidenheid er ook is in de beleving van mensen... daarom ben ik daar voorzichtig in.
Ook de situatie waarin je zit kan zo verschillen... ik zat als kind destijds in een moeilijke situatie, zonder dat ik daarom gevraagd had.

3 jaar terug was voor mij ook een bijzondere tijd. Na een verkeerd godsbeeld te hebben gehad, een onnoemelijke angst die ik destijds had, ben ik na een jaar of 12-15 weer voor het eerst sinds tijden gaan bidden en heeft God (Jezus !) mij weer kunnen vinden.
12-15 jaar heb ik het geloof naast me neer gelegd, nee niet omdat ik niet geloofde, want ik wist heel goed dat Gods bestaan een feit was. Maar de angst was zo groot in mij dat ik het wel opzij moest leggen om door te kunnen, verder te kunnen.
Godzijdank kwam er na een jaar of 12-15 dat ene gebedje, en dat was het begin van een strijd die nu nog steeds in mij woedt... en die kan heftig zijn, maar diep van binnen weet ik: God is met mij, Hij kent me door en door en ik merk sinds die tijd ook dat God mij de kracht geeft om te volharden, door alle strijd heen... !!

Sinds dat ene gebedje ben ik juist blij om Jezus te kennen ! en schaam ik mij er niet meer voor (, iets wat ik daarvoor nog wel eens had).
Dus zou ik de belijdenis anders doen ? nee, het was zo mooi dat ik dat niet had willen missen...
En aangezien ik als baby ben gedoopt is voor mij de belijdenis een "ja" zeggen op God/ Jezus die aan die deur klopt en vraagt of ik wil open doen... Een verder gaan met Hem die mij als geen ander kent.

Susannah

Berichten: 766

THOMAS968 schreef:

Allereerst van harte gelukgewenst. Mooi persoonlijk verhaal ook en dat laat maar weer zien dat Gods wegen heel verschillend kunnen zijn, gelukkig wel en we mogen allen gelukkig zijn met de individuele weg die we gegaan zijn om Hem te vinden.
Ik ben als kind gedoopt en wat meer traditioneel rond mijn 20e belijdend lid geworden. Achteraf had ik misschien de volwassendoop als symbool Bijbelser en radicaler gevonden, maar toen kwam dat niet bij me op. De discussie daarover is nu nog moeilijk en was ook een rel geworden denk ik, ik om toch uit een redelijk behoudend nest. Ik heb het echter zeker wel als een persoonlijke keuze ervaren. Volwassendoop is ook belijdenis in mijn beleving en zou als vorm voor belijdenis moeten kunnen.
Ik maak me meer dan anderen druk over kerkverlating en van de groep mensen die toen belijdenis deed, hebben de meesten de kerk de rug toegekeerd, weggaan zonder groeten he. Wie vandaag belijdenis doet, doet dat zonder sociale druk en dat is grote winst. Ik zou graag zien dat velen je keuze volgden...

Thomas, mooi dat je dit deelde.

Je reactie doet me goed, Thomas, dank je voor je goede woorden.
Onze God is een persoonlijke God, die Zijn Weg met ieder van ons gaat. Dat is ook mijn beleving.
Een vrouw in deze groep heeft zich in haar veertiger jaren laten dopen en daarmee tegelijkertijd belijdenis gedaan. Dat is zo ongeveer wat je beschrijft. Hopelijk zullen meer kerken open staan voor deze mogelijkheid. Het is een traditionele gebeurtenis toch wel. Je kunt ook in onze liberale gemeente, geen belijdenis doen zonder gedoopt te zijn. Dat is ook goed. Het heeft beide een heel eigen betekenis.

Mijn jongste broer heeft zich opnieuw laten dopen op volwassen leeftijd door onderdompeling en dat is fysiek en in alle andere dimensies zeer radicaal te noemen. Hij heeft daarmee gekozen voor een andere geloofsuiting (evangelisch), dan de traditie waarin hij is gedoopt (nederlands hervormd).

Met je eens dat de leegloop in de kerk zorgwekkend is. Heb ik meegemaakt in de gemeente waarin ik 23 jaar kerkte. Het voelde alsof de ziel van de gemeente langzaam stierf. Alle kennis en intelligentie, creatief denken en warmte verdwenen met de mensen die weggingen. Ik kon niet blijven hoewel ik het jarenlang heb geprobeerd. Er werd ontzettend geroddeld en er heerste ernstige onmin in de kerkleiding.
Moest uiteindelijk voor mijzelf kiezen en bleef gaan naar een gemeente met een gezonde 'ziel' hoezeer ik het verlaten ook betreurde. Eigenlijk had ik de meeste moeite met het afsterven van de gezonde, bloeiende gemeente die het eerst was. Dat is moeilijk te aanvaarden en waar je in je eentje alleen maar lijdelijk kunt toezien, je kunt echt niets doen.
Het kan zijn dat als steeds kleiner wordende gemeenten zich bij elkaar voegen en een bezielde voorganger een kerkenraad bijeen roept die alle partijen vertegenwoordigt, je een gezonde, sterke gemeenschap krijgt waarin ieder zich moet inzetten om er het beste van te maken.
Zoiets wens ik je van harte toe.

Berichten: 217

TESSYBEAR731 schreef:

Jah, dat kunnen we wel...maar we doen het lekker niet! Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

ga je verder nog iets nieuws vertellen tess Clown smiley

Berichten: 217

HANNAH810 schreef:

waar heb ik die vraag toch meer gehoord, duck??? Clown smiley

ieder die me kent heeft de moed al opgegeven......... Coole smiley met zonnebril

oeps han was vergeten dat k het al vaak gevraagd had,maar ken je ook nog niet zo goed hè Clown smiley