Knuffelhoekje...

Berichten: 2978

VISSER278 schreef:

Zo, dan heb jij nog even werk!
red je dat in 1 dag? Knipoog smiley

Heb jij de jouwe al van Roland gehad dan?Ik niet..........ieder krijgt wat ie verdiend he Twijfelende smiley

Berichten: 5407

HANNAH810 schreef:

marieke897 vroeg me dit gedicht te plaatsen;

2 onschuldige toppertjes slapen nu nog zacht...

hoelang nog tot ze het gaan beseffen en voelen
dat alles nog erger gaat worden dan al is geweest?

als een bloedband weinig waarde heeft
en de liefde wordt overheerst door zelfmedelijden?
als een slachtofferrol je beter past dan een ouder zijn?
en je alles wilt weggooien uit wraak?
als "er niet meer zijn" als de beste uitweg voelt
in de grote knoop die je leven heet?

mijn 2 onschuldige toppertjes slapen nu nog zacht....

De maakster heeft in ieder geval veel gevoel voor tragiek, dat is een feit......Ik denk dat je beter kan kijken hoe je je kinderen hier doorheen kan slepen ipv er steeds bij stil te staan hoe erg het is......

Berichten: 5407

GRACE585 schreef:

zeker weten van wel Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

ik vind je in ieder geval wel een stoere vrouw zeg.......
Kan je ook boren en lampjes ophangen???? Dan stijg je nog meer in mijn achting want dat kan ik dus ook niet...... Verlegen lachende smiley

Berichten: 48

CHATULIEM619 schreef:

Ik denk dat het tijd wordt dat de moeders zich ook eens gaan afvragen wat ze hun kinderen aan doen als ze dwars gaan liggen bij een bezoekregeling. Ik lees dit gedicht veel meer als een aanklacht van die egoïsten, die alles in het werk stellen de vader uit het leven van het kind te bannen. De meeste vaders willen dolgraag hun kinderen zien maar worden door die zgn lieve moeders daarvan weerhouden.

helemaal mee eens en als dit een vader is aan gedaan dat hij de kinderen niet meer mach zien is het moeilijk om zo iemand als je ex tevergeven ook al hebben ze alle bij verkeerde dingen gedaan

Berichten: 1146

.

Berichten: 4047

WILLEMIJN232 schreef:

De maakster heeft in ieder geval veel gevoel voor tragiek, dat is een feit......Ik denk dat je beter kan kijken hoe je je kinderen hier doorheen kan slepen ipv er steeds bij stil te staan hoe erg het is......

niet iedereen zit hetzelfde in elkaar denk ik, willemijn!!
en als iemand anders voelt bij een situatie, wil dat nog niet zeggen dat daar een waarde-oordeel aan gegeven moet worden!
dat kan namelijk nogal eens als zeer kwetsend ervaren worden.
jij zou misschien je emoties afsluiten en op de "actie-tour" gaan
terwijl iemand anders even alle emoties op papier smijt, om ze op een rijtje te krijgen en daardoor rustiger te worden.
het voelt voor mij niet goed, wanneer je iemands gevoel afdoet als "gevoel voor tragiek", al is de situatie in dit geval wel degelijk tragisch te noemen!!
ik had deze reactie, eerlijk gezegt, niet van je verwacht!!

Berichten: 17

...

Berichten: 705

Vanmiddag rond 16.00 uur is vrij onverwachts de zus van Gibby overleden.(pas 56 jaar) Het zou fijn zijn als jullie voor hem en zijn familie willen bidden.
Angy

Berichten: 5407

HANNAH810 schreef:

niet iedereen zit hetzelfde in elkaar denk ik, willemijn!!
en als iemand anders voelt bij een situatie, wil dat nog niet zeggen dat daar een waarde-oordeel aan gegeven moet worden!
dat kan namelijk nogal eens als zeer kwetsend ervaren worden.
jij zou misschien je emoties afsluiten en op de "actie-tour" gaan
terwijl iemand anders even alle emoties op papier smijt, om ze op een rijtje te krijgen en daardoor rustiger te worden.
het voelt voor mij niet goed, wanneer je iemands gevoel afdoet als "gevoel voor tragiek", al is de situatie in dit geval wel degelijk tragisch te noemen!!
ik had deze reactie, eerlijk gezegt, niet van je verwacht!!

Ik vind het hier zeer kwetsend over hoe er over anderen met name exen wordt gesproken...... ook door jou...dus over waarde oordelen gesproken????
Ik denk dat het juist heel goed is om even te relativeren en te horen dat het ook anders kan...
Het is maar net hoe je er naar kijkt Hannah......
En ik op de aktie tour? Hannah, je kent me niet eens en je kent mijn geschiedenis niet.........
En waarom voelt iemand zich aangesproken als mijn commentaar niet terecht is? Jij voelt je blijkbaar aangesproken terwijl het niet jouw gedicht toch was?

Berichten: 5057

JOLAN931 schreef:

het moet ook niet gaan om de vaders of de moeders. Ieder besluit dat genomen wordt over bezoeks regelingen moet worden genomen in het belang van de kinderen. en dan kan vader hoog of laag springen en dolgraag de kinderen willen zien, maar als het schadelijk blijkt voor de kinderen, dan zijn sommige moeders genoodzaakt om in belang van de kinderen de bezoeken minimaal te houden. Dit word door niet alle vaders begrepen, waardoor weer nieuwe conflicten ontstaan.

het gaat toch om de kinderen, en niet om het ego van een van beide ouders?

Persoonlijk ben ik een gelukkig mens, en hoewel ik kapot geweest ben van mijn scheiding....dat wat toen zo erg was heeft zich ten goede gekeerd. ik mag gelukkiger zijn in mijn huidige relatie, dan ooit in mn huwelijk. vandaar dat wat mij betreft vergeving zo moeilijk niet is.

voor de kinderen ligt dat anders. ik zie hoe ze er door veranderd zijn, hoe mn oudste een psychisch wrak kan zijn af en toe. Hoe de tweede huilt als ze door vader opgehaald wordt omdat hij voor haar afgedaan heeft en ze eigenlijk gewoon thuis wil blijven.
ik heb er moeite mee hem te vergeven wat hij de kinderen heeft aangedaan, ze verdienen dit gewoon niet. Kinderen verdienen een gelukkige stabiele jeugd, en daar zijn de ouders grotendeels verantwoordelijk voor. Een ouder moet zijn/haar verantwoordelijkheid dus ook nemen.

Het is zo dubbel...enerzijds blij van hem af te zijn, dit geld in zekere mate ook voor de kinderen. Anderzijds het gevoel van onrecht en onmacht als dochterlief door het huis brult dat dr vader haar kapot heeft gemaakt

moeten wij werkelijk vergeven wat de kinderen is aangedaan, aangezien het niet onze eigen persoon aangaat?

Het is typisch het gedrag van een kind, dat weet dat als ze een drama maakt niet naar haar vader hoeft. Ze voelt ook je dubbele gevoelens aan en maakt daar gebruik van. De ervaring is meestal, dat kinderen er heel goed aan kunnen wennen. Dan hebben ze gewoon twee huizen.... En het ernaar toe gaan kan een ramp zijn, maar hoe komen ze terug? Meestal blij en vrolijk omdat ze hun vader gezien hebben. Nee, Jolan, niet overtuigend genoeg wat mij betreft...

Berichten: 5407

MARTIEN579 schreef:

Hier Marieke897, ik log even in via een account van iemand anders.

Ik vroeg Hannah dit gedichtje te plaatsen voor mij omdat in dit topic de meningen nogal uit één lopen over het wel of niet betrekken van de vader bij de kinderen.

Mijn kids gaan nog steeds naar hun vader, en ja..dat sta ik toe met een enorm gevoel van angst. Hij heeft aangegeven geen zin meer te hebben in dit leven, neemt elke keer weer een beetje afscheid van ons allemaal...
Vrijdag heb ik dit op papier gezet, niet om dramatisch te doen maar omdat ik vaak blog over mijn gevoelens en gedachten...een soort van uitlaatklep.

Er staat nergens hoe lang dit al gaande is, of ik wel of niet vooruit kijk voor de kinderen en ik zou NOOIT maar dan ook NOOIT dit soort gedichten plaatsen om medelijden op te wekken of om dramatisch te doen over de ruggen van mijn kinderen heen, en ik had gehoopt dat dat hier ondertussen wel bekend was over mijn persoontje.

het is allemaal erg verdrietig, en ik kan er niets aan doen...ik ga door met de 'gewone' dingen, vier sinterklaas, tuig de boom op met de kids en heb ze dan ook afgelopen vrijdag 'gewoon' weer meegegeven aan hun vader voor het weekend. Ik hoop en bid dat hij op de één of andere manier gaat zien hoe waardevol hij is in het leven van zijn zoons, en hoe belangrijk hij voor mij ook is als vader van onze kinderen!!!

Maar ook weet ik dat als de negatieve spiraal bij hem niet stopt ik de keus moet gaan maken om de bezoekregeling te stoppen, hoe moeilijk dat ook zal zijn.

Marieke, ik weet onder welk profiel je schrijft en begrijp ook best je verdriet en je zorgen........
Maar het helpt niet om er maar bij stil te staan hoe erg het allemaal is.....het is zoals het is........en daar moet je mee dealen......

Berichten: 5057

MARTIEN579 schreef:

Hier Marieke897, ik log even in via een account van iemand anders.

Ik vroeg Hannah dit gedichtje te plaatsen voor mij omdat in dit topic de meningen nogal uit één lopen over het wel of niet betrekken van de vader bij de kinderen.

Mijn kids gaan nog steeds naar hun vader, en ja..dat sta ik toe met een enorm gevoel van angst. Hij heeft aangegeven geen zin meer te hebben in dit leven, neemt elke keer weer een beetje afscheid van ons allemaal...
Vrijdag heb ik dit op papier gezet, niet om dramatisch te doen maar omdat ik vaak blog over mijn gevoelens en gedachten...een soort van uitlaatklep.

Er staat nergens hoe lang dit al gaande is, of ik wel of niet vooruit kijk voor de kinderen en ik zou NOOIT maar dan ook NOOIT dit soort gedichten plaatsen om medelijden op te wekken of om dramatisch te doen over de ruggen van mijn kinderen heen, en ik had gehoopt dat dat hier ondertussen wel bekend was over mijn persoontje.

het is allemaal erg verdrietig, en ik kan er niets aan doen...ik ga door met de 'gewone' dingen, vier sinterklaas, tuig de boom op met de kids en heb ze dan ook afgelopen vrijdag 'gewoon' weer meegegeven aan hun vader voor het weekend. Ik hoop en bid dat hij op de één of andere manier gaat zien hoe waardevol hij is in het leven van zijn zoons, en hoe belangrijk hij voor mij ook is als vader van onze kinderen!!!

Maar ook weet ik dat als de negatieve spiraal bij hem niet stopt ik de keus moet gaan maken om de bezoekregeling te stoppen, hoe moeilijk dat ook zal zijn.

Hoe kom je er bij dat die beslissing bij jou alleen ligt. Heb je soms het alleenrecht op de kinderen. Ik vind je zeer egoïstisch. Denk je echt dat ie zich wat gaat aandoen als de kids erbij zijn? Heeft hij nog een beetje troost in zijn leven en wil je dat ook nog van hem afnemen..dat noem ik zeer egoistisch...

Berichten: 274

TESSYBEAR731 schreef:

Sjee Bart, misschien moet je gewoon es zeggen van wie je nou eigenlijk een knuffie wilt? Namen noemen enzo..Jenever noo Engeltje smiley

Enneh...van je goede kant laten zien maar he...digiknuffels gaan altijd maar een kant op, geef Marianne er ook es eentje terug! Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

vooruit, een dikke digitale knuf voor Marianne.

(nee weet eigenlijk geen namen, weinig 'gericht' aanbod op het forum. maar dat is persoonlijk denk ik...)

Jenever Noo? niet echt zo lekker dat chinees, dan eet ik het nog liever... Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Berichten: 2706

Na gisteren wordt mijn ADSL-verbinding elke dag een beetje sneller en daar hou ik van. KPN doet ook wel eens iets goeds...

Thomas, ongelooflijk genietend.

Berichten: 274

ROLAND867 schreef:

knuffelt even mee .

knuffel iedereen Kussende smiley

groepsknuf!

Berichten: 274

BART817 schreef:

hier ruikt alles lekker poepertje-fris... Clown smiley

(nu komt niemand hier meer natuurlijk...) Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Berichten: 254

CHATULIEM619 schreef:

Hoe kom je er bij dat die beslissing bij jou alleen ligt. Heb je soms het alleenrecht op de kinderen. Ik vind je zeer egoïstisch. Denk je echt dat ie zich wat gaat aandoen als de kids erbij zijn? Heeft hij nog een beetje troost in zijn leven en wil je dat ook nog van hem afnemen..dat noem ik zeer egoistisch...

Sorry , ik ken Marieke niet , maar kan me inbeelden dat ik in sommige situaties ook net als zij zou handelen , want " als " ... dan kan de klok niet meer achteruit worden gedraaid ... alleen ik misschien zelfs eerder

Berichten: 274

GRIFFIN748 schreef:

'toen ik jong was'?

jochie, je komt net kijken! Knipoog smiley

(en ja: dit is off-topic Clown smiley

)

en effe serieus: bij ons thuis hebben wij nooit aan Haloween gedaan, in mijn herinnering leefde dat 30(!) jaar geleden niet zoals vandaag, net als St. Maarten.

maw dat je de kans groot acht dat het nog uitgroeid?
kan zijn, maar nu iig nog niet, gelukkig!

Berichten: 3599

CHATULIEM619 schreef:

Hoe kom je er bij dat die beslissing bij jou alleen ligt. Heb je soms het alleenrecht op de kinderen. Ik vind je zeer egoïstisch. Denk je echt dat ie zich wat gaat aandoen als de kids erbij zijn? Heeft hij nog een beetje troost in zijn leven en wil je dat ook nog van hem afnemen..dat noem ik zeer egoistisch...

Ik denk dat je op moet passen met deze bewering. Er zijn genoeg verhalen bekend die het tegendeel bewijzen.

Berichten: 3

Etiketten plak je op flessen, niet op mensen!

Berichten: 3599

VISSER278 schreef:

de pessimist krijgt misschien gelijk, maar de optimist heeft onderweg meer plezier.

Idd

Berichten: 4718

CHATULIEM619 schreef:

Hoe kom je er bij dat die beslissing bij jou alleen ligt. Heb je soms het alleenrecht op de kinderen. Ik vind je zeer egoïstisch. Denk je echt dat ie zich wat gaat aandoen als de kids erbij zijn? Heeft hij nog een beetje troost in zijn leven en wil je dat ook nog van hem afnemen..dat noem ik zeer egoistisch...

Er zijn zat gevallen bekend waarbij de man de kinderen wat aandoet, bij een bezoekregeling.
Of hij ontvoerd ze naar land van zijn herkomst, of hij vermoord ze.
En pleegt daarna zelfmoord.

Berichten: 17

..

Berichten: 2463

BART817 schreef:

(nu komt niemand hier meer natuurlijk...) Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Nu weet je tenminste waarom de meiden niet bij jou komen Gefrustreerde smiley

Berichten: 146

BART817 schreef:

(nu komt niemand hier meer natuurlijk...) Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Hihi, sorry! maar ik had het druk de afgelopen dagen..
Maar ik trek me wat terug van cm nu Lachende smiley

Succes met je topic Bart!

Berichten: 4852

Scherven brengen geluk

Met de scherven van je leven
hoef je niet te blijven staan,
Alle fouten, alle zonden,
krijg je zelf niet ongedaan.

Ja we passen en we meten
alle stukjes aan elkaar,
Maar geen mens komt met de brokken
die hij eenmaal maakte , klaar.

Zijn je krachten soms gebroken,
of je huwelijk, je gezin,
Je kunt nog zoveel proberen,
maar je krijgt geen nieuw begin?

Breng de scherven van je leven
Maar naar God toe, stuk voor stuk.
Laat Hém helen, dan pas brengen
deze scherven toch geluk.

( M. Koffeman - Zijl )

Berichten: 4047

marieke897,
waarom zou je je verdedigen?

- je bent de enige hier op cm, die kan inschatten hoe de situatie is.
- je bent niemand verantwoording, of wel uitleg schuldig.
- er zijn mensen die enigzins kunnen invoelen, en er zijn mensen die vanuit hun eigen emotie en ervaringen (referentie-kader) op je gedicht reageren.
die vrijheid hebben zij, maar dat neemt niet weg, dat je je niet verplicht moet voelen om over een zó gevoelig onderwerp in de verdediging te gaan.

overigens; bij jou kijkt de hulpverlening met je mee;
persoonlijk heb ik juridisch gezien zelfs geen enkele inbreng in de beslissingen die over de pleegkinderen en hun pleegvader worden genomen.
dus het "alleenrecht-gevoel".........ach.......(zucht)

ik denk dat er door dit onderwerp een flink appel gedaan wordt op de persoonlijke (al dan niet verwerkte) pijn van veel forum-lezers, waardoor de discussie wat meer richting slagveld dreigt te gaan, wanneer mensen hun persoonlijke beleving van een situatie hier schetsen.
en dat vind ik wel jammer, eerlijk gezegt.

Berichten: 2109

WILLEMIJN232 schreef:

Ik neem het woord vergeven absoluut niet in mijn mond maar inderdaad de realiteit is zo en daar kan je toch ook wel minder bitter mee omgaan?
Dat is wat ik hier zo erg vind, mensen zijn verbitterd en natuurlijk het gaat om je kinderen en die wordt onrecht aangedaan....Maar dat verandert niet dat blijft de rest van je leven zo.......dat is de echte realiteit en neem van mij aan ook als je kinderen ouder zijn blijft dat......
Maar is toch zonde om daar verbitterd en dagvullend mee bezig te zijn?
Probeer de emoties wat los te laten en het als feiten te zien die nu eenmaal bij je leven horen......
Maakt wel dat je een stuk rustiger in het leven staat......

Willemijn, ook een ervaringsdeskundige......

Wie zegt dat ik er verbitterd en dagvullend mee bezig ben??
Dat hoor je mij niet zeggen, jammer dat je dat er uithaalt,
Ik geef ook heel duidelijk aan dat ik nu gelukkig ben!
Maar ik kan het niet loslaten, als ik/wij keer op keer weer bedreigt worden,
Het zij met dreiging van ontvoering het zij met de dood. Dus ja ergens leeft het altijd bij je al is het op de achtergrond.

Berichten: 4047

[quote=WILLEMIJN232]Ik vind het hier zeer kwetsend over hoe er over anderen met name exen wordt gesproken......

ow, ik vind eerlijk gezegt dat er hier kwetsend én oppervlakkig over andermans beleving wordt gesproken; ook door jou...dus over waarde oordelen gesproken????
Ik denk dat het juist heel goed is om even te relativeren en te horen dat het ook anders kan...
Het is maar net hoe je er naar kijkt Hannah......
En ik op de aktie tour? Hannah, je kent me niet eens en je kent mijn geschiedenis niet......... inderdaad; daar heb jij gelijk in; ik ken jou en je geschiedenis niet..........vandaar dat ik het woord "misschien" gebruik, omdat ik een aanname doe;
ennehhhh; ietsepietse klein vraagje; jij kent marieke897 en haar geschiedenis wel?
En waarom voelt iemand zich aangesproken als mijn commentaar niet terecht is? Jij voelt je blijkbaar aangesproken terwijl het niet jouw gedicht toch was? blijkbaar? waarschijnlijk bedoel je schijnbaar...
ik voel me niet aangesproken; wel beleef ik je bericht als byzonder stellig en heb ik het gevoel dat je manier van verwoorden weinig ruimte laat voor marieke om een eigen beleving te mogen hebben, zonder dat daar een "je-bent-niet-oké-gevoel" mee wordt opgeroepen.
en ja; ik trek het me aan als mensen door anderen gekwetst lijken te worden, en ik schrik daar ook een beetje van soms;

dat is namelijk dan weer mijn persoonlijke beleving van deze forum discussie, waarvan ik hoop dat het geen slachtveld gaat worden. ik mis namelijk een kléin beetje de ruimte om jezelf te mogen zijn, en je persoonlijke gevoel te mogen hebben, je eigen stukje beleving van je eigen stukje leven en je eigen vorm van menszijn.

overigens bedoel ik deze reactie als beantwoordding van je vraag, en niet als aanval op jou als persoontje; ik ken je tenslotte niet en weet niets van je achtergronden... Knipoog smiley

[/qoute]

Berichten: 2109

HANNAH810 schreef:

so; does heeft gesproken........ugh..........
mooie reactie does!

ik denk inderdaad, dat je niet volledig in kunt voelen als je niet in de situatie gezeten hebt, dat je je machteloos voelt, omdat je sommige dingen zo anders zou wensen voor je kinderen, en de situatie gewoon niet te beinvloeden is.

en als moeder kun je geen vader zijn; hooguit een goede moeder, die hen steunt als ze het moeilijk hebben; hen warmte en geborgenheid bied.

en, leanne; je kunt wel alleen moederen, maar niet vader-moederen.......
het beeld dat een kind van een man vormt, kan niet door vrouwen worden gevormt, wel door andere mannen, zoals annet aangeeft.
en dus is het denk ik van belang, om zorgvuldig te kijken welke man(nen) het beeld vormen dat je kind(eren) levenslang meedragen.

(Does weer hier...misschien toch weer tijd voor eigen profiel Clown smiley

)
ooit heeft iemand mij eens gezegd...
Moeders moederen en vaders vaderen... Idd een kind heeft een vader en een moeder nodig, je kan nog zo je best doen maar je kan nu eenmaal niet beide tegelijk zijn.
enne tnx hannah