kreet van de week

Berichten: 2706

CHATULIEM619 schreef:

Geweldig Jasmyn, God herstelt en geneest...Is het niet zo dat vergeving per definitie onrechtvaardig is? Wat zou ik me moeten voorstellen bij rechtvaardige vergeving? Is er dan sprake van vergeving, want volgens mij vergeef je alleen maar iemand, die je kwaad heeft gedaan. Ik ken eigenlijk niemand, die vergeving verdient.

Vergeving lijkt in de eerste plaats goed te zijn voor de ander. Ik denk dat het veel belangrijker is te weten dat vergeving vooral ook goed is voor jezelf. Met vergeving leef je gezonder dan met wrok. Kijk maar eens hoeveel negatieve energie er in wrok en boosheid gaat zitten. En wrok is er vaak als je niet vergeeft. Vergeven is ook iets anders dan gedrag goed moeten vinden wat de ander doet of heeft gedaan. Vergeving helpt voornamelijk ook jezelf en het is niet voor niets een kernbegrip in het Christendom.

Thomas, wat wil je, gelijk of geluk......

Berichten: 4992

Donderdag 3 maart, Joz. 6: 15-22; Juichen bij voorbaat.

Is dat niet een beetje overmoedig? Juichen voordat er nog niets van de overwinning is te zien? Er is nog geen barst in de muur van Jericho te zien, er rolt nog geen steen van de torens naar beneden. De poorten zitten nog hermetisch op slot. Niets, is er te zien dat op een overwinning lijkt. En toch moet de Israëlieten juichen. Juichen bij voorbaat.
Ik denk dat deze gebeurtenis ons duidelijk kan maken wat het geloof betekent. Soms weet je niet hoe je problemen in je leven overwinnen kunt. Soms zie je er als een berg tegenop. Soms kun je gewoon niet om de moeilijkheden heen, maar je ziet geen kans om ze weg te werken. En wat dan?
De Israëlieten krijgen een vreemde opdracht: Loop er om heen! Zeven dagen lang. Ga maar om de problemen heen! Nee, niet door ze weg te wuiven, niet door net te doen alsof er niets aan de hand is. Loop er om heen in het vaste vertrouwen dat de overwinning komen zal. Hoe? Wanneer? Geen idee! Maar komen zal de overwinning – hoe dan ook. Wie zo leeft, kan juichen. Juichen bij voorbaat! Ook al is er nog niets te zien van wat komen gaat.
Om de zeven dagen doen we dat, samen in de kerk. Dan juichen we. Nee, er is nog niets te zien van de overwinning op ziekte en dood, op de machten van de duisternis. Niets? Ja, toch: er is een steen aan de kant geschoven: Pasen. En daarom zingen we: bij voorbaat!

Berichten: 18

Waar ik me groen en geel aan kan ergeren...
Is de volgende situatie...
Vaders betaald zich scheel aan allimentatie....
En moeders gaat van DAT geld lekker shoppen, nieuwe kleren, platte tv ffies dit en ffies dat en de kinderen lopen erbij als schooiertjes Gefrustreerde smiley

Dan denk ik ook der klopt iets niet, en ondertussen moeders maar klagen dat vaders niet genoeg betaald Verraste, verbaasde smiley

Dat zie je helaas ook vaak genoeg...

Gelukkig is het hier wel goed geregeld,
Pa betaald allimentatie... niet veel maar toch het is naar draagkracht...
Maar vader verdient zwart plenty bij....
Dus betaald vader de sporten van de kinderen. En eventuele andere dingen die ik even niet kan betalen.
Ik denk dat er in goed overleg best mogellijkheden zijn.
Maar helaas is goed overleg niet overal mogelijk en dit kan aan zowel de moeder als de vader liggen.

Berichten: 18

Dan begin je gewoon laat aan kinderen...
Laten we eerlijk zijn een kinderwagen staat veel vlotter dan een rolator Clown smiley

Berichten: 135

THOMAS968 schreef:

Vergeving lijkt vooral goed te zijn voor de ander. Ik denk dat het veel belangrijker is te weten dat vergeving vooral ook goed is voor jezelf. Met vergeving leef je gezonder dan met wrok. Kijk maar eens hoeveel negatieve energie er in wrok en boosheid gaat zitten. En wrok is er vaak als je niet vergeeft. Vergeven is ook iets anders dan gedrag goed moeten vinden wat de ander doet of heeft gedaan. Vergeving helpt vooral ook jezelf en het is niet voor niets een kernbegrip in het Christendom.

Thomas, wat wil je, gelijk of geluk......

Precies wat ik ermee wilde zeggen. Wrok en boosheid vormen een obstakel tussen jou en God, toch?!

Berichten: 1464

we kunnen hier allemaal onze persoonlijke ervaringen neerzetten maar daar schiet niemand iets mee op.
het gaat erom of je als vader en of moeder je verantwoording blijft nemen voor je kinderen zowel in medezeggingschap als op financieel vlak,
of je nog relatie bouwd met je kinderen en hen kunt begeleiden naar hun volwassenheid.Ook afhankelijk bij wie de kinderen wonen en hoe groot de afstanden zijn tussen wie waar woont.En afhankelijk hoe de communicatie tussen de ex-partners is.

lisa knap dat jij zo'n goede omgang hebt.
hier lukt dat helaas niet altijd door de omstandigheden.

vind het jammer dat men hier nu meteen steigerd zodra het over financien gaat Gefrustreerde smiley

Berichten: 18

Er worden idd erg makkelijk etiketjes geplakt...
Is een kind een beetje druk dan heeft het ADHD is het een gesloten kind dan heeft het PDDNOS...De juffen op school denken het tegenwoordig allemaal wel te weten...Ze moeten een pilletje dan komt het goed Gefrustreerde smiley

Ik ga daar persoonlijk een beetje van stuiteren,
Je hebt nu eenmaal ook kindjes die gewoon druk zijn...
Je hebt nu eenmaal ook kindjes die gewoon gesloten of verlegen zijn.
Een etiketje heb je zomaar, veel sneller dan dat je er af bent,
Vertrouw je het als ouder niet,
laat dan je kind testen...
En verder denk ik dat een pilletje nooit de oplossing is...tuurlijk het kan ondersteunend werken, maar mag nooit opzich staan.

Berichten: 18

GRACE585 schreef:

we kunnen hier allemaal onze persoonlijke ervaringen neerzetten maar daar schiet niemand iets mee op.
het gaat erom of je als vader en of moeder je verantwoording blijft nemen voor je kinderen zowel in medezeggingschap als op financieel vlak,
of je nog relatie bouwd met je kinderen en hen kunt begeleiden naar hun volwassenheid.Ook afhankelijk bij wie de kinderen wonen en hoe groot de afstanden zijn tussen wie waar woont.En afhankelijk hoe de communicatie tussen de ex-partners is.

lisa knap dat jij zo'n goede omgang hebt.
hier lukt dat helaas niet altijd door de omstandigheden.

vind het jammer dat men hier nu meteen steigerd zodra het over financien gaat Gefrustreerde smiley

Ik steiger niet hoor Grace Knipoog smiley

Maar wou het toch even kwijt, kreeg een beetje de indruk dat mannen "zwart"werden gemaakt,

Het andere stukje wat je zo helder beschijft is in mijn ogen vele malen belangrijker

Berichten: 2706

MARIA576 schreef:

misschien ben ik wel héél erg 'simpel' hoor...maar ik hou niet zo van etiketjes opplakken. Autisme is een veel gehoorde term, deze tijd.
Hadden we het eerst met elkaar over kinderen met ADHD, nu lijkt de interesse verlegd te zijn naar autisme.
Tuurlijk, er zijn mensen, kinderen met bepaalde gedragsafwijkingen, tuurlijk is het fijn om dat erkend te krijgen...maar ik ben bang dat het catogoriseren van mensen soms téveel doorslaat en iedereen maar in een hokje wordt geplaatst en een stikkertje opgeplakt krijgt! Persoonlijk vind ik het té kort door de bocht, kortzichtig en vaak té gemakkelijk. Daarbij doet het een mens onrecht aan.
Je hebt met persoonlijkheden te maken, levens, ervaringen, enz...en dat maakt ieder mens weer anders. Wanneer er een etiketje wordt opgeplakt...wordt het ons dan niet té gemakkelijk gemaakt? Kijken we dan nog wel écht naar die man of vrouw? Of zien we alleen het etiketje?
Zijn mannen altijd ánders dan vrouwen? Altijd ongevoelig of alleen maar praktisch ingesteld? Niet naar mijn mening....! Ik zie het genuanceerder, beleef het genuanceerder en ga er zelf vanuit..dat ik die man of vrouw toch écht zelf wil leren kennen en als ik de méns leer kennen...boeit een etiketje me totaal niet.

Goed dat je het aankaart hoor. Het probleem is dat onze samenleving die etiketjes vereist. In een ander topic over zorgkinderen bleek al dat het in de hele bureaucratie noodzakelijk is om met een etiketje van een gedragsdeskundige te komen. Heb je dat niet, dan geen hulp of rugzakje.
De meeste ouders spannen zich extra in bij een zorgenkind en veel cm-moeders weten daar alles van. Je hebt echter ook ouders die de verantwoordelijkheid afschuiven naar een instituut. Of kinderen met die met een mentaliteit komen van: ik ben dyslectisch dus lezen kan ik nu eenmaal niet. De weg van de minste weerstand zie je bij alle gedragsproblemen bij kinderen en helaas bij enkele ouders ook, vaak naar voren komen. Schrijnend is dan juist dat kinderen met een meervoudige problematiek niet in te delen zijn en maar beperkt geholpen kunnen worden.
De verharding van onze samenleving brengt dit met zich mee. Ik bestrijd overigens dat autisme een soort trend is. Het is zeker geen vergaarbakdiagose zoals minimal brain dysfunction eenmaal was. Toch pleit ik wel voor enig boerenverstand. Als een groot deel van de kinderen die ADHD hebben inderdaad met een dieet zonder welvaartsvoedsel te helpen zou zijn - de onderzoekers claimen een teruggang van tweederde - dan is dat de moeite waard, omdat het de oorzaak mogelijk wegneemt. Maar laten we uitkijken voor libellepedagogiek. Zo van: ik heb een artikel gelezen en het gaat over jou. Alles klopt, jij hebt het syndroom van Asperger. Ik wil je wel helpen hoor, want je kunt er niks aan doen.
Dat is pas een etiket plakken en mensonterend ook. Iemand die wat meer op zichzelf is en verder sociaal normaal functioneert is echt geen autist. En mannen die te weinig attent naar vrouwen zijn, zijn misschien wat lomp, maar vertonen daarmee nog geen autistisch gedrag. En zeker niet driekwart van de mannen. Vrouwen willen nu eenmaal vaak dat de man ziet wat er aan haar uiterlijk is veranderd en mannen boeit dat minder. Ik maakte er indertijd een gewoonte van er elke keer bij thuiskomst op te letten en het probleem was opgelost.
Het goed diagnosticeren van autisme en de varianten ervan, vereist kennis van zaken, naast een goede intuïtie.
Ik vond de opmerking van Elske ook niet zo gepast maar ik wil haar toch een beetje verdedigen want het dreigt spraakgebruik te worden.
Pandora, een vereniging van ex-psychiatrische patiënten had ooit als kreet: Ooit een normaal mens ontmoet? En, beviel het?

Thomas, mensen die zonder kennis etiketten opplakken, moet je maar vergeven want ze weten echt niet wat ze doen.

Berichten: 1309

DREMPEL163 schreef:

Waar ik me groen en geel aan kan ergeren...
Is de volgende situatie...
Vaders betaald zich scheel aan allimentatie....
En moeders gaat van DAT geld lekker shoppen, nieuwe kleren, platte tv ffies dit en ffies dat en de kinderen lopen erbij als schooiertjes Gefrustreerde smiley

Dan denk ik ook der klopt iets niet, en ondertussen moeders maar klagen dat vaders niet genoeg betaald Verraste, verbaasde smiley

Dat zie je helaas ook vaak genoeg...

Gelukkig is het hier wel goed geregeld,
Pa betaald allimentatie... niet veel maar toch het is naar draagkracht...
Maar vader verdient zwart plenty bij....
Dus betaald vader de sporten van de kinderen. En eventuele andere dingen die ik even niet kan betalen.
Ik denk dat er in goed overleg best mogellijkheden zijn.
Maar helaas is goed overleg niet overal mogelijk en dit kan aan zowel de moeder als de vader liggen.

Ik snap je ergernis drempel, allimentatie is immers in de eerste plaats bedoeld als bijdrage in het levensonderhoud van de kids. Juist daarom herken ik het gevoel van: "hier klopt iets niet". Maar toch, het is niet aan ons om te oordelen lijkt me. Misschien heeft die moeder wel een hele andere beleving bij hoe haar kids erbij lopen, misschien kiezen die kids er zelf wel voor om er zo bij te lopen, misschien zijn die kids wel blijer met die nieuwe tv.. weet ik veel.

Ik vind het eigenlijk wel jammer dat dat de discussie zich nu heel erg toespitst op de allimentatie. In mijn beleving is er veel meer te zeggen over de rol van de vader na de echtscheiding. En ook daarvoor geldt dat goed overleg heel belangrijk is. Soms is dat idd niet mogelijk en dat kan inderdaad aan allebei liggen. De vraag is denk ik juist dan welke rol de vader dan nog kan/mag hebben. Is hij alleen goed voor de alimentatie of wordt hij echt nog betrokken in het leven van zijn kids... Knipoog smiley

Berichten: 920

EGGIE989 schreef:

Yep, klopt.... er is een gezegde voor: mannen worden knapper naarmate ze ouder worden..... Engeltje smiley

En worden die mannen dan ook liever?
of ouwe zeurpieten....kan ook. Knipoog smiley

Dan heb ik liever een minder knappe man ,
die wel heel lief is. Clown smiley

op zijn ouwe dag.

Berichten: 1309

GRACE585 schreef:

we kunnen hier allemaal onze persoonlijke ervaringen neerzetten maar daar schiet niemand iets mee op.
het gaat erom of je als vader en of moeder je verantwoording blijft nemen voor je kinderen zowel in medezeggingschap als op financieel vlak,
of je nog relatie bouwd met je kinderen en hen kunt begeleiden naar hun volwassenheid.Ook afhankelijk bij wie de kinderen wonen en hoe groot de afstanden zijn tussen wie waar woont.En afhankelijk hoe de communicatie tussen de ex-partners is.

lisa knap dat jij zo'n goede omgang hebt.
hier lukt dat helaas niet altijd door de omstandigheden.

vind het jammer dat men hier nu meteen steigerd zodra het over financien gaat Gefrustreerde smiley

Same here Grace.. verantwoording dragen voor de kinderen gaat in mijn ogen een stuk verder dan alleen het financiele vlak. En idd het lukt niet iedereen om zo'n goede omgang met zijn of haar ex te hebben, dat maak ik ook in mijn nabije omgeving mee. Ik denk dat je er juist dan voor moet waken dat de kinderen niet tussen beide ouders in komen te staan.

Berichten: 2463

CARIEN982 schreef:

Wat ben ik blij dat ik heerlijk op het platteland woon, mn naaste buren 300 meter hier vandaan wonen. Lachende smiley met blinkend witte tanden

Ik word zomers weleens wakker van de vogeltjes die onder de rieten kap zitten.
Dan kocht ik een kat ..... Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Daar geniet ik dan weer van. Knipoog smiley

Berichten: 1309

DREMPEL163 schreef:

Ik steiger niet hoor Grace Knipoog smiley

Maar wou het toch even kwijt, kreeg een beetje de indruk dat mannen "zwart"werden gemaakt,

Het andere stukje wat je zo helder beschijft is in mijn ogen vele malen belangrijker

Hé Drempel, ff voor de duidelijkheid: ik heb niets geschreven wat past bij mijn persoonlijke situatie, want ook mijn ex betaald gewoon allimentatie naar draagkracht en verder kan ik mezelf en mijn kids prima onderhouden. Wel viel het me op dat sommige mannen een heel negatief beeld neer zetten van vrouwen die rond moeten komen van een bijstandsuitkering. Ik heb op mijn beurt geprobeerd om dat weer een beetje te nuanceren. Maar goed, feitelijk komt het erop neer dat iedere situatie verschilt en dat je dus moet oppassen met generaliseren. Er zijn mannen die worden kaal geplukt, terwijl hun ex-vrouw het geld bij bakken uit lijkt te geven aan dingen die niet direct in het belang van de kids lijken te zijn. Er zijn net zo goed vrouwen die de eindjes iedere maand opnieuw aan elkaar moeten knopen, terwijl hun ex-man een goed inkomen heeft en geen cent bijdraagt aan het levensoverhoud van hun gezamelijke kids. Maar gelukkig zijn er ook genoeg situaties waarin juist het betalen en ontvangen/besteden van allimentatie op een verantwoorde manier gebeurd.

Berichten: 341

THOMAS968 schreef:

Goed dat je het aankaart hoor. Het probleem is dat onze samenleving die etiketjes vereist. In een ander topic over zorgkinderen bleek al dat het in de hele bureaucratie noodzakelijk is om met een etiketje van een gedragsdeskundige te komen. Heb je dat niet, dan geen hulp of rugzakje.
De meeste ouders spannen zich extra in bij een zorgenkind en veel cm-moeders weten daar alles van. Je hebt echter ook ouders die de verantwoordelijkheid afschuiven naar een instituut. Of kinderen met ADHD die met een mentaliteit komen van ik ben dyslectisch dus lezen kan ik nu eenmaal niet. De weg van de minste weerstand zie je bij alle gedragsproblemen bij kinderen en helaas bij enkele ouders ook, naar voren komen. Schrijnend is dan juist dat kinderen met een meervoudige problematiek niet in te delen zijn en maar beperkt geholpen kunnen worden.
De verharding van onze samenleving brengt dit met zich mee. Ik bestrijd overigens dat autisme een soort trend is. Het is zeker geen vergaarbakdiagose zoals minimal brain dysfunction eenmaal was. Toch pleit ik wel voor enig boerenverstand. Als een groot deel van de kinderen inderdaad met een dieet zonder welvaartsvoedsel te helpen zou zijn - de onderzoekers claimen een teruggang van tweederde - dan is dat de moeite waard, omdat het de oorzaak mogelijk wegneemt. Maar laten we uitkijken voor libellepedagogiek. Zo van ik heb een artikel gelezen en het gaat over jou. Alles klopt, jij hebt het syndroom van Asperger. Ik wil je wel helpen hoor, want je kunt er niks aan doen.
Dat is pas een etiket plakken en mensonterend ook. Iemand die wat meer op zichzelf is en verder sociaal normaal functioneert is echt geen autist. En mannen die te weinig attent naar vrouwen zijn, zijn misschien wat lomp, maar vertonen daarmee geen autistisch gedrag. En zeker niet driekwart van de mannen.
Het goed diagnosticeren van autisme en de varianten ervan, vereist kennis van zaken, naast een goede intuïtie.
Ik vond de opmerking van Elske ook niet zo gepast maar ik wil haar toch een beetje verdedigen want het dreigt spraakgebruik te worden.
Pandora, een vereniging van ex-psychitrische patienten had ooit als kreet: Ooit een normaal mens ontmoet? En, beviel het?

Thomas, mensen die zonder kennis etiketten opplakken, moet je maar vergeven want ze weten echt niet wat ze doen.

Thomas, dank je voor de nuance die je aanbrengt in mijn verhaal. Je hebt helemaal gelijk. Om hulp te krijgen is het idd. noodzakelijk om een indicatie/diagnose te hebben. Ook weet ik hoe moeizaam en hoe lang de weg kan zijn...en het is ook absoluut niet mijn bedoeling om daar aan voorbij te gaan. Uit ervaring weet ik dat het ook fijn kan als een vaag gevoel van: 'er is iets niet goed bij mijn kind, er is iets niet pluis bij mijn man', gediagnosticeerd wordt: je krijgt erkenning, 'het' probleem blijkt opeens niet jouw probleem te zijn, maar een probleem wat bij méér mensen voorkomt.
Toch, en nu heb ik het idd. over zoals jij het noemt: 'Libellepedagogiek', irriteer ik me mateloos aan de snélle conclusie die sommige maken als er iets niet helemaal gaat zoals men wil want daarmee doe je iemand gewoon te kort! Het mooie aan mensen is nu eenmaal dát ze zo verschillend zijn! Ik heb zelf bijvoorbeeld graag de dingen op een vaste plaats...om de simpele reden, dat ik dan niet hoef na te denken waar ik ze zoeken moet. Ben ik dan opeens 'rain(wo)man'? naar de gelijknamige film en dus autist? Nee dus. En als ik mijn kind de héle week ranja 'voer'....kan ik erop wáchten dat ze druk wordt, heeft ze dan opeens ADHD? Nee, maar wél teveel verkeerde stoffen binnen gekregen...een kop thee lijkt me daarom beter.
Wanneer een mens een 'etiket' krijgt opgeplakt, volwassene of kind, is het niet eenvoudig daar weer van af te komen of om er niet naar te leven. Niet alleen de omgeving kan soms ánders met je omgaan, ook jijzelf kan je leven beperken...omdat je van jezelf denkt ánders te zijn dan 'de wereld'...en ook dát vindt ik zorgelijk en gevaarlijk!

Maria...die veel van mensen houdt..maar niet van hokjes

Berichten: 5057

Goed genoeg over alimentatie gepraat. Nu eens wat anders, het volgende is echt gebeurd en ik denk dat dit verhaal niet op zichzelf staat.

Een vriend van me had samen met zijn vrouw een baby van 9 maanden toen ze uit elkaar gingen. Na die tijd kreeg ze een nieuwe vriend en een baby. Vanaf dat moment probeert ze hem het bezoekrecht te ontzeggen, omdat het haar herinnert aan vroeger. Nu heeft ze weer een nieuw gezinnetje en ze wil niet meer aan vroeger denken. Ze is bezig om de naam te laten veranderen...kortom hij wordt daadwerkelijk weggedrukt door zn ex...

Berichten: 1309

DREMPEL163 schreef:

Er worden idd erg makkelijk etiketjes geplakt...
Is een kind een beetje druk dan heeft het ADHD is het een gesloten kind dan heeft het PDDNOS...De juffen op school denken het tegenwoordig allemaal wel te weten...Ze moeten een pilletje dan komt het goed Gefrustreerde smiley

Ik ga daar persoonlijk een beetje van stuiteren,
Je hebt nu eenmaal ook kindjes die gewoon druk zijn...
Je hebt nu eenmaal ook kindjes die gewoon gesloten of verlegen zijn.
Een etiketje heb je zomaar, veel sneller dan dat je er af bent,
Vertrouw je het als ouder niet,
laat dan je kind testen...
En verder denk ik dat een pilletje nooit de oplossing is...tuurlijk het kan ondersteunend werken, maar mag nooit opzich staan.

Helemaal mee eens Drempel. Voor de goede orde: ADHD en PDD-NOS zijn geen diagnoses die gesteld kunnen worden door een leerkracht, noch door ouders en bekenden, zelfs niet door een huisarts. Om tot een dergelijke diagnose te komen is een grondig psychologisch onderzoek een vereiste. En als zo'n onderzoek plaats vind wordt er naar veel meer kenmerken gekeken dan uitsluitend druk gedrag of introvert c.q. verlegen zijn. Als dan blijkt dat een kind ADHD of PDD-NOS heeft kan het idd zijn dat er medicijnen voorgeschreven worden, ter ondersteuning. Die medicijnen kunnen echter nooit de oorzaak weg nemen. En aangezien het gaat om gedragsproblemen dient er dan ook gedragstherapie gegeven te worden en waar nodig ook ondersteuning en begeleiding van de ouders / het gezin en de leerkrachten. Overigens blijken veel kinderen met ADHD en PDD-NOS wel degelijk intelligent en dus ook leerbaar te zijn. Juist in die gevallen kan een kind toch leren om "normaal" te functioneren in de maatschappij, zeker als er sprake is geweest van vroegtijdige onderkenning en een goede begeleiding. Laat het echter heel duidelijk zijn dat een introvert kind niet per definitie PDD-NOS heeft en dat een druk kind niet per definitie ADHD heeft. En geef een kind alsjeblieft geen medicijnen omdat de juf meent dat dit nodig is, want juist ook de medicijnen worden voorgeschreven als er daadwerkelijk sprake is van deze gedragsproblemen zijn geen snoepjes. Reden temeer om heel erg op te passen met de eerder genoemde libelle-psychologie.

Al met al is het wel zo dat we zo langzamerhand in een maatschappij leven waarbij je abnormaal bent als je geen etiketje opgeplakt kunt krijgen. En nee, dat is in mijn beleving zeker geen goede ontwikkeling, helemaal niet als een etiketje dan ook nog een excuus gaat vormen om je op een bepaald vlak niet verder te ontwikkelen: denk aan het voorbeeld "ik ben dyslectisch, dus ik ga maar niet proberen te lezen"wat Thomas gaf. Juist kinderen met PDD-NOS en ADHD zijn erbij gebaat als hen geleerd wordt om te gaan met de wereld om hen heen. Knipoog smiley

Berichten: 1309

CHATULIEM619 schreef:

Goed genoeg over alimentatie gepraat. Nu eens wat anders, het volgende is echt gebeurd en ik denk dat dit verhaal niet op zichzelf staat.

Een vriend van me had samen met zijn vrouw een baby van 9 maanden toen ze uit elkaar gingen. Na die tijd kreeg ze een nieuwe vriend en een baby. Vanaf dat moment probeert ze hem het bezoekrecht te ontzeggen, omdat het haar herinnert aan vroeger. Nu heeft ze weer een nieuw gezinnetje en ze wil niet meer aan vroeger denken. Ze is bezig om de naam te laten veranderen...kortom hij wordt daadwerkelijk weggedrukt door zn ex...

Tja Chat... hierover kan ik alleen maar zeggen dat ik dit mij heel triest in de oren klinkt, hoewel het me uiteraard niet duidelijk wordt wat de verdere achtergrond is. Als het uitsluitend zo is dat zij niets meer te maken wil hebben met haar ex-man, alleen maar omdat ze nu een nieuw gezin heeft, dan doet ze in mijn beleving haar kind tekort. Want hoe je het ook wendt of keert: haar ex-man blijft de enige echte vader van haar kind. En een kind krijgt op een zeker moment toch de behoefte om te weten waar haar of zijn roots vandaan komen. Ik vraag me trouwens ook af of je zomaar de achternaam van je kind kunt veranderen, zonder toestemming van de andere ouder.... Boze smiley

Berichten: 341

CHATULIEM619 schreef:

Goed genoeg over alimentatie gepraat. Nu eens wat anders, het volgende is echt gebeurd en ik denk dat dit verhaal niet op zichzelf staat.

Een vriend van me had samen met zijn vrouw een baby van 9 maanden toen ze uit elkaar gingen. Na die tijd kreeg ze een nieuwe vriend en een baby. Vanaf dat moment probeert ze hem het bezoekrecht te ontzeggen, omdat het haar herinnert aan vroeger. Nu heeft ze weer een nieuw gezinnetje en ze wil niet meer aan vroeger denken. Ze is bezig om de naam te laten veranderen...kortom hij wordt daadwerkelijk weggedrukt door zn ex...

Het lijkt me voor die man verschrikkelijk moeilijk! En het lijkt mij dat deze vrouw in een soort ontkenning zit: alsof het leven met haar 1e man nooit bestaan heeft. Maar....het heeft wél bestaan en het kind is daar het bewijs van. Als vader mag hij toch zeker een band opbouwen met zijn kind? Begrijpen doe ik zoiets als dit niet....

Berichten: 634

heb wel een beetje het gevoel dat deze topic hoofdzakelijk gericht is naar de situatie tussen de partners....
alle verhalen kan je op beide toepassen.
onderhoudsgeld bijvoorbeeld dient voor de kinderen zelf en niet voor de expartner. Vind het echt vreemd dat hierbij zoveel bedenkingen worden gegeven, terwijl het over je eigen kinderen gaat. Onderhoudsgeld is gewoon nodig als je kinderen een beetje in hun situatie kunnen verder leven als voorheen. het dient voor het welzijn van het kind !!
bezoekrecht? is ook niet overal hetzelfde, jammer dat kinderen wapens worden om tegen elkaar uit te spelen. de gevolgen zijn op latere leeftijd niet te overzien.. de schade die men als ouder toedient.

men kan evenveel verhalen neerschrijven waarbij moeders de situatie misbruiken, dan dat er vaders net hetzelfde doen. Christelijk bekeken is het al erg genoeg dat er scheidingen zijn, erg genoeg dat vaak de kinderen er de grootste dupe van zijn. als ieder daarbij eens eerst zou kijken naar wat het beste is voor het kind zelf.
bij de meeste verhalen lees je hier vooral de frustraties van de partners, maar niet vaak over wat het kind zelf hiermee ondergaat.
soms gaat het zelfs zo ver dat expartners elkander pesten door middel van hun kinderen.
jammer genoeg heb ik ook een scheiding mee gemaakt, en ik had vele zaken ook liever anders gehad... maar heb toch steeds voor ogen gehouden dat hun vader, nog steeds hun vader is. onze kinderen zijn vrij in omgang en regelen zelfs hun bezoekjes zelf. je kan hierover samen best een paar afspraken maken.
op het einde merken kinderen zelf wel op welk ouder zich gericht heeft naar hun nood ipv hun eigen belang.

Berichten: 2706

LEONARD480 schreef:

Is dat zo Jan ....het internet die nu kennen is ontworpen door de defensie van Amerika en later door ontwikkeld en de plannenmakers hadden daar andere bedoelingen mee

Is ongetwijfeld waar. De magnetron is ontwikkeld om in militaire duikboten toch te kunnen koken en GPS om onbemande raketten met atoomlading precies naar het doel te kunnen sturen.

Maar we gebruiken de magnetron, GPS en het Internet nu voor heel andere dingen. Dan mag je daar toch wel eens kritisch naar kijken.

Thomas, militaire uitvindingen hebben, vreedzaam gebruikt, vaak een heel andere toepassing.

Berichten: 18

DREMPEL163 schreef:

Ik denk dat er in goed overleg best mogellijkheden zijn.
Maar helaas is goed overleg niet overal mogelijk en dit kan aan zowel de moeder als de vader liggen.

Dat is ook wat ik in dit stukje probeerde aan te geven...
Elke situatie staat opzich,
Waar elke ouder voor moet waken en dat in alle gevallen voor elke ouder...Laat je kind niet de dupe worden, Maak het niet een pion tussen jou en je ex...
Want een kind is zo wie zo al het "slachtoffer"bij een scheiding.

Berichten: 838

GRACE585 schreef:

dat om 15.15 mijn weekend begint Lachende smiley met blinkend witte tanden

't is pas donderdag hoor...... Smiley die vol vragen zit

ik moet nog 2 (slaap) nachten en een dag ...... Geschokte, onthutste smiley

Maar 't is je gegunt hoor Knipoog smiley

cu

Berichten: 2215

DREMPEL163 schreef:

Er worden idd erg makkelijk etiketjes geplakt...
Is een kind een beetje druk dan heeft het ADHD is het een gesloten kind dan heeft het PDDNOS...De juffen op school denken het tegenwoordig allemaal wel te weten...Ze moeten een pilletje dan komt het goed Gefrustreerde smiley

Ik ga daar persoonlijk een beetje van stuiteren,
Je hebt nu eenmaal ook kindjes die gewoon druk zijn...
Je hebt nu eenmaal ook kindjes die gewoon gesloten of verlegen zijn.
Een etiketje heb je zomaar, veel sneller dan dat je er af bent,
Vertrouw je het als ouder niet,
laat dan je kind testen...
En verder denk ik dat een pilletje nooit de oplossing is...tuurlijk het kan ondersteunend werken, maar mag nooit opzich staan.

Nu krijgen de juffen nog de schuld van de grote hoeveelheid etiketjes Twijfelende smiley

Daar ga ik persoonlijk een (heel) beetje van stuiteren.

Mijn ervaring is dat het juist de ouders zijn, die vaak (steeds vaker) om een onderzoek vragen. Als de vraag terecht is, heb ik er geen moeite mee. Maar als je het weigert omdat je er het nut niet van inziet, kun je je soms maar beter bergen. Geschokte, onthutste smiley

Er zijn overigens ook kinderen bij wie een pilletje uitstekend werkt. Het overgaan tot medicijnen, is overigens een beslissing van ouders.

Berichten: 5057

Soms is zwijgen beter dan antwoorden.

Berichten: 2215

THOMAS968 schreef:

Ze houden hun administratie slecht bij. Ze schreven eens 1800 euro onterecht af van mijn rekening en het heeft een half jaar geduurd voor het terug was....

Thomas, geen Oxxio meer.

Als het goed is, bellen ze me vanavond terug. 'k Ben benieuwd..... Knipoog smiley

Marijan, wil - nu het nog kan - van Oxxia af

Berichten: 23

MARIJAN072 schreef:

Nu krijgen de juffen nog de schuld van de grote hoeveelheid etiketjes Twijfelende smiley

Daar ga ik persoonlijk een (heel) beetje van stuiteren.

Mijn ervaring is dat het juist de ouders zijn, die vaak (steeds vaker) om een onderzoek vragen. Als de vraag terecht is, heb ik er geen moeite mee. Maar als je het weigert omdat je er het nut niet van inziet, kun je je soms maar beter bergen. Geschokte, onthutste smiley

Er zijn overigens ook kinderen bij wie een pilletje uitstekend werkt. Het overgaan tot medicijnen, is overigens een beslissing van ouders.

effe opmerking,vind het allemaal prima dielappen tekst.Maar zitten we hier op cursus,of willen we het wiel opnieuw vinden.?
Ik heb studieboeken maar zit hier voor mijn ontspanning.
gr

Berichten: 2215

IRENE200 schreef:

effe opmerking,vind het allemaal prima dielappen tekst.Maar zitten we hier op cursus,of willen we het wiel opnieuw vinden.?
Ik heb studieboeken maar zit hier voor mijn ontspanning.
gr

Vind je mijn tekst zo lang, Irene? Twijfelende smiley

Berichten: 2215

THOMAS968 schreef:

Nou ik heb alle haar nog hoor, wel grijs, dat is zo. Als ik naar de kapper ga moet het gewoon weer wat korter. Ik ga zo om de vijf weken, vind het niet leuk maar het moet nu eenmaal. En die rastas of hoe die lange pijpekrullen ook mogen heten van Gijsbert, passen niet zo bij me. Hoe lang is jouw haar inmiddels Marian? Moet je niet eens naar de kapper? Ik vind lang haar wel mooi bij vrouwen overigens. Kort is veel makkelijker voor een man he, beetje shampoo, wat uitspoelen en klaar.

Thomas

'k Ben geen refo hoor, Thomas. Engeltje smiley

Maar goed, je bent vast niet de enige man die daar zo over denkt. Twijfelende smiley

'k Had ooit een date met iemand (uit Staphorst), die - nadat hij mij ontmoet had - toch nog wel even kwijt moest dat lang haar de sieraad van de vrouw is. Hij was wel heel duidelijk en eerlijk, maar 't viel op dat moment niet helemaal goed.
Mijn kapster is weer terug van (zwangerschaps)vakantie Knipoog smiley

, dus ik ga gauw weer een afspraak maken.

Marijan, vindt lang haar best mooi bij anderen. Lachende smiley

Berichten: 23

MARIJAN072 schreef:

Vind je mijn tekst zo lang, Irene? Twijfelende smiley

Die van jou kon ik nog net aan marijan hahaaaa