man en vrouw; hoe zit het nou......?

Berichten: 2706

WILLEMIJN232 schreef:

Klinkt niet erg feministisch bedenk ik me nu....... Verraste, verbaasde smiley

Feministes hebben geen verstand van vrouwen....

Thomas, op glad ijs.... Engeltje smiley

Berichten: 97

Nog genoeg herkansingen hoor

dus maak er wat van
is mijn onze ervaring
don,t worry

Berichten: 216

THOMAS968 schreef:

Feministes hebben geen verstand van vrouwen....

Thomas, op glad ijs.... Engeltje smiley

Heeel glad!! Uitdagende, speelse smiley die tong uitsteekt

Berichten: 26

Als een vrouw zich geborgen en veilig voelt in haar relatie betekent dat niet dat zij zich minder voelt dan de man. Juist kan een vrouw goed tot haar recht komen in haar vrouwelijkheid als ze zich beschermd voelt door haar man. Daarin kan de man zich ook goed tot zijn recht voelen komen omdat de vrouw zich veilig en geborgen bij hem voelt. Hun intrinsieke waarde wordt daardoor niet aangetast. Eerder worden hun vrouwelijkheid en mannelijkheid bevestigd en daarmee hun gelijkwaardigheid.

PPPFFFF Mieke, zelf had ik het nooit zo bekeken, maar ik denk dat je gelijk kan hebben.
Maar het kan per mens toch ook wel verschillend zijn.

Berichten: 766

CHATULIEM619 schreef:

het gaat mij er niet om wat de wereld ervan vindt, ik vind dat het Bijbelse principe nog steeds is, dat leiding in het gezin bij de man hoort. Zelfs in een situatie waarin de man misschien gehandicapt of bedlegerig is, de manier waarop is inderdaad iets waar je over kunt spreken. De geestelijke leiding, het priesterschap is een rol die bij de man hoort/ Als de vrouw het geestelijk leiderschap gaat overnemen is het verkeerd. Zijn rol voor het gezin is te waken over het gezin, te bidden voor het gezin.

Helemaal met je eens Chat, dat de leiding zoals de man die van Godswege heeft gekregen specifiek die van de man is waaraan de vrouw niet tornt. Dat is ook niet wat ik bedoel.
De vrouw heeft van Godswege haar eigen leidinggevende mogelijkheden gekregen. Denk maar eens aan de bedrijven die door weduwen in vroeger tijden werden overgenomen van hun man. De leiding die een vrouw heeft in het gezin als de man reist (schippersvrouwen) en ook de dagelijkse leiding die de vrouw in het gezin heeft waarbij de man af en toe achter de krant eens kijkt of het wel goed gaat, je zou ze de kost moeten geven die zo hun leiderschap invullen.....
In de wereld hebben wij als christenen onze rol te vervullen zowel mannen als vrouwen in leidinggevende functies ons toebedeeld door God zelf of denk je dat God niet in de wereld is die hij zelf geschapen heeft, Chat.
Trouwens kijk eens een dagje rond in een kinderdagverblijf waar soms alleen maar vrouwen werken, (een vriendin van mij doet dat) loopt op rolletjes.
God is namelijk overal en dat is niet iets wat ik verzonnen heb.
Kortom zowel de man als de vrouw heeft naar de aard eigen specifieke kwaliteiten toegekend gekregen door Onze Maker zowel om te dienen als om leiding te geven, beide passen ons zeer.

Berichten: 26

Beetje vuur erbij.

Stelling:
In verhouding met vrouwen is 75% van de mannen wat autistisch.

Knipoog smiley

Berichten: 5057

HENK710 schreef:

Maar wanneer is sprake van het nemen van verantwoordelijkheid? Wat als je merkt aan je kind dat er veel onrust in het hoofdje omgaat als ze naar vader toe gaat doordat er toch vooral vooraf al heimweegevoel gegeven wordt? Ben je dan verantwoord bezig als je dat op zijn beloop laat gaan? Of ben je verantwoord bezig als je dit over het kind heen via een rechtzaak wilt gaan uitspelen? Of toch als je kiest voor rust in het hoofd van het kind door het kind bij moeder te houden en enkel via brieven contact te houden? Wanneer is een vader in een dergelijke situatie verantwoord bezig?

Zelf denk ik, dat een kind zich heel goed kan aanpassen in een nieuwe situatie. Alleen dat vereist medewerking van beide ouders. En persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat vaders het ter wille van de moeite opgeven. Dat schaadt het kind nl. enorm. Dan maar een paar keren lastig, maar na een paar maanden is ze aan de situatie gewend en wordt het gemakkelijker.

Berichten: 1391

LORETTA033 schreef:

Nog genoeg herkansingen hoor

dus maak er wat van
is mijn onze ervaring
don,t worry

yeph...

Berichten: 5407

Ik ben dan toch wel benieuwd hoe Chatuliem de rol van de vrouw anno 2011 in een relatie ziet?
Waarom leg je bepaalde bevoegdheden bij de man? Als je binnen een relatie daar een andere vorm voor kiest is het toch prima?
Als je het er samen maar over eens bent....

Berichten: 1672

MIEKE364 schreef:

Leonard, volgens mij bedoelt Thomas dat gelijkwaardigheid betekent dat vrouw en man gelijkwaardige wezens zijn. De een is niet belangrijker dan de ander wel anders.
Als een vrouw zich geborgen en veilig voelt in haar relatie betekent dat niet dat zij zich minder voelt dan de man. Juist kan een vrouw goed tot haar recht komen in haar vrouwelijkheid als ze zich beschermd voelt door haar man. Daarin kan de man zich ook goed tot zijn recht voelen komen omdat de vrouw zich veilig en geborgen bij hem voelt. Hun intrinsieke waarde wordt daardoor niet aangetast. Eerder worden hun vrouwelijkheid en mannelijkheid bevestigd en daarmee hun gelijkwaardigheid.

Bedankt Mieke leren doen we elke dag niet en door de discussie krijg je een beter beeld waar het werkelijk om draait. Ja ik kan heel ver mee met je stelling en is vanuit de vrouw geredeneerd en daar past het beeld van veiligheid en geborgenheid inderdaad volledig in dat beschermende factor.

Goed kijken we even terug wat de onderzoekers vaststelden van soms is een ongelijkwaardige relatie beter voor de vrouw en dus hoe verklaren we dat of stellen we bij voorbaat dat de onderzoekers er volledig naast zaten.

Tuurlijk als ik getrouwd zou zijn me volledig voor de partner gaan om haar gelukkig te maken. Je kunt pas zelf gelukkig worden wanneer je ziet en merkt dat zij ook heel gelukkig is in de relatie. Ook ik weet wat een vrouw nodig heeft en dan krijg je ook wisselwerking tussen beide seksen.

Berichten: 1391

DREMPEL163 schreef:

Die dingen gebeuren helaas ook Leonard...en als er geen allimentatie is waarom wordt het kind dan de dupe?
Kan een moeder niet goed voor haar kind zorgen zonder de centjes van vader?
Denk een moeder kan financieel ook prima voor haar kind zorgen.

Is dat zo???
Ik ken diverse bijstands moeders die niet toe in staat zijn om hun kinderen de opleiding te betalen. zelfs geen kleding.

Berichten: 2109

CHATULIEM619 schreef:

Zelf denk ik, dat een kind zich heel goed kan aanpassen in een nieuwe situatie. Alleen dat vereist medewerking van beide ouders. En persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat vaders het ter wille van de moeite opgeven. Dat schaadt het kind nl. enorm. Dan maar een paar keren lastig, maar na een paar maanden is ze aan de situatie gewend en wordt het gemakkelijker.

Is er sprake van opgeven ter wille van de moeite? Als er nu eens geen sprake is van gewenning aan de nieuwe situatie, maar juist een meer en meer groeien van onrust? Wat als de klik die er eerst is met een nieuwe partner ineens omslaat naar vijandigheid na een aantal maanden? En als er dan niet over deze onrust te praten is met de moeder? Wanneer ben je dan als vader verantwoord bezig?

Berichten: 5057

HENK710 schreef:

Is er sprake van opgeven ter wille van de moeite? Als er nu eens geen sprake is van gewenning aan de nieuwe situatie, maar juist een meer en meer groeien van onrust? Wat als de klik die er eerst is met een nieuwe partner ineens omslaat naar vijandigheid na een aantal maanden? En als er dan niet over deze onrust te praten is met de moeder? Wanneer ben je dan als vader verantwoord bezig?

Henk, ff pv? ik wil jou geen pijn doen.

Berichten: 2109

MAR907 schreef:

Is dat zo???
Ik ken diverse bijstands moeders die niet toe in staat zijn om hun kinderen de opleiding te betalen. zelfs geen kleding.

Eenvoudig is het zeker niet! Maar er zijn wel mogelijkheden om via allerlei potjes toch dingen voor elkaar te krijgen. Oké, tegelijk vraagt het ook om een zeer sobere levensstijl, zeker met de steeds toenemende kosten van een huishouden. En ja, helaas gaan we in NL weer langzaam naar een situatie dat studeren niet meer voor iedereen is weggelegd, terwijl dit juist een van de kernkwaliteiten is in het Nederlandse bestel.

Berichten: 766

ELSKE510 schreef:

Mieke schreef: Als een vrouw zich geborgen en veilig voelt in haar relatie betekent dat niet dat zij zich minder voelt dan de man. Juist kan een vrouw goed tot haar recht komen in haar vrouwelijkheid als ze zich beschermd voelt door haar man. Daarin kan de man zich ook goed tot zijn recht voelen komen omdat de vrouw zich veilig en geborgen bij hem voelt. Hun intrinsieke waarde wordt daardoor niet aangetast. Eerder worden hun vrouwelijkheid en mannelijkheid bevestigd en daarmee hun gelijkwaardigheid.

PPPFFFF Mieke, zelf had ik het nooit zo bekeken, maar ik denk dat je gelijk kan hebben.
Maar het kan per mens toch ook wel verschillend zijn.

zeker Elske, niet iedere vrouw is hetzelfde in haar beleving en dat geldt natuurlijk ook voor de heren der schepping.

Berichten: 655

HENK710 schreef:

Maar wanneer is sprake van het nemen van verantwoordelijkheid? Wat als je merkt aan je kind dat er veel onrust in het hoofdje omgaat als ze naar vader toe gaat doordat er toch vooral vooraf al heimweegevoel gegeven wordt? Ben je dan verantwoord bezig als je dat op zijn beloop laat gaan? Of ben je verantwoord bezig als je dit over het kind heen via een rechtzaak wilt gaan uitspelen? Of toch als je kiest voor rust in het hoofd van het kind door het kind bij moeder te houden en enkel via brieven contact te houden? Wanneer is een vader in een dergelijke situatie verantwoord bezig?

Henk mijn opmerking over verantwoordelijkheid nemen is puur gericht op het financiele gedeelte. Voor de rest ben ik het helemaal met je eens dat het super super ingewikkeld is. Geloof me ik begrijp je!

Berichten: 1309

THOMAS968 schreef:

Het is toch mijn indruk dat veel vrouwen streven naar veiligheid en geborgenheid in een relatie met een man. Als dat zo is dan wordt de relatie daarmee toch niet ongelijkwaardig?

Thomas, gelijkwaardig en gelijk is niet hetzelfde.

Klopt Thomas. Dat was waarop ik ook doelde met:
Rest me nog te vermelden dat naast het geven en ontvangen van steun er uiteraard veel meer aspecten zijn die ertoe leiden dat je de relatie al dan niet of gelijkwaardig ervaart.

En idd: gelijkwaardig is absoluut niet hetzelfde als gelijk, maar daar heb ik in een eerdere bijdrage al het nodige over gezegd. Knipoog smiley

Berichten: 1672

ELSKE510 schreef:

Beetje vuur erbij.

Stelling:
In verhouding met vrouwen is 75% van de mannen wat autistisch.

Knipoog smiley

Dit is inderdaad met vuur spelen Elske en weet wel wat je bedoeld maar dat is een totaal andere discussie. Persoonlijk vond ik het nogal wat om over autistisch gedrag te spreken, want daarmee verhef je in zekere zin toch op een bepaalde hoogte. Misschien kun je afvragen wat je wilt van het mannelijk geslacht. Stel de verwachting is dat de man de vrouw veiligheid en geborgenheid bied en daarnaast op vele fronten haar tot steun is vind ik het een beetje een aparte stelling. Weet van vele mannen waar dit totaal niet op gaat en uitzonderingen daar gelaten maar die heb je ook onder de vrouwen

Berichten: 2109

CHATULIEM619 schreef:

Henk, ff pv? ik wil jou geen pijn doen.

Wees gerust, beste Chatuliem, je doet me geen pijn! Ik probeer enkel te schetsen dat het niet zo eenvoudig is om te zeggen dat een man ook zijn verantwoordelijkheid moet dragen als hij bijvoorbeeld niet alimentatie betaalt of geen bezoekregeling heeft met zijn kind. Want zaken liggen niet altijd zo zwart-wit als soms gedacht wordt. Mijn reactie is dus niet een reactie op jou persoonlijk (en zo vat ik jouw reactie ook niet direct op), maar meer gericht op de vraag wat verstaan moet worden onder de verantwoordelijkheid van de vader na een echtscheiding.

Berichten: 1309

THOMAS968 schreef:

Feministes hebben geen verstand van vrouwen....

Thomas, op glad ijs.... Engeltje smiley

Geloof het of niet Thomas: als vrouw ben ik het volledig met je eens. Sterker nog: ze hebben ook geen verstand van mannen volgens mij Knipoog smiley

Berichten: 788

LISA610 schreef:

Lieve Marylien. Als ik jou verhaal hoor, kan ik me voorstellen dat jij je niet helemaal kunt verplaatsen in het feit dat er mensen zijn die wel goed contact hebben met hun ex-man. Maar ga er nu niet meteen vanuit dat de mensen die na de scheiding weer een goed contact met hun ex-man hebben gekregen, vooral ook in het belang van de kids, zonder reden gescheiden zijn. Stellen dat je nooit gescheiden zou zijn, als je achteraf had kunnen zeggen dat je ex-man een leuke man is wekt de indruk dat je daarvan uit gaat. Dat is in mijn ogen iets tekort door de bocht. Want ja, ik heb gelukkig een vriendschappelijke band met mijn ex-man, maar mijn scheiding was echt niet zonder reden en is ook niet over één nacht ijs gegaan. Het heeft jaren geduurd voordat we die knoop door hakten en tegen die tijd waren we drie relatietherapeuten verder. Ik heb nooit gewild dat mijn kinderen zouden opgroeien als kinderen van gescheiden ouders. Ik had mijn kinderen veel liever de stabiele en veilige gezinssituatie gegund die ik zelf heb gekend.

We hebben er alles aan gedaan om er iets van te maken, juist voor de kinderen. Ik kan dan ook oprecht zeggen dat ik voor ons huwelijk heb geknokt. En nee, die knoop doorhakken was geen makkelijke beslissing. Maar gelukkig is het goed uitgepakt, juist ook voor onze kinderen doordat we nu op een betere manier met elkaar omgaan en ieder onze eigen rol vervullen in het leven van onze kids.

Ik begrijp dat jullie scheiding een heel andere achtergrond kent en ik schrik van wat jij hebt mee gemaakt. Het bevestigd mij opnieuw dat ik veel heb om dankbaar voor te zijn omdat het bij ons anders is gelopen. Ik hoop voor jou dat je alles wat je hebt meegemaakt een plek hebt kunnen geven, hem hebt kunnen vergeven en het verleden los hebt kunnen laten. En meid, vergeet één ding niet: ze zijn gelukkig niet allemaal zo! Juist daarom hoop ik dat er iemand jouw pad zal kruisen die je dat aan den lijve zal laten ondervinden. Knipoog smiley

dank je Lisa...

begrijp me niet verkeerd hé,
ik trek jullie reden tot echtscheiding helemaal niet in twijfel hoor,
je moet je absoluut niet verantwoorden!!!
Ik vind het ergens tof dat jullie in een goede of betere verstandhouding met elkander overweg kunnen, vooral voor de kinderen ook!

of ik het kunnen vergeven heb?
moeilijke vraag,
heb hier al vaak over gedacht, en het al vaak geprobeerd,
of ik er in gelukt ben? denk het niet......
weet het eigenlijk niet,

(ben er nog altijd bang van)

Berichten: 766

LEONARD480 schreef:

Bedankt Mieke leren doen we elke dag niet en door de discussie krijg je een beter beeld waar het werkelijk om draait. Ja ik kan heel ver mee met je stelling en is vanuit de vrouw geredeneerd en daar past het beeld van veiligheid en geborgenheid inderdaad volledig in dat beschermende factor.

Goed kijken we even terug wat de onderzoekers vaststelden van soms is een ongelijkwaardige relatie beter voor de vrouw en dus hoe verklaren we dat of stellen we bij voorbaat dat de onderzoekers er volledig naast zaten.

Tuurlijk als ik getrouwd zou zijn me volledig voor de partner gaan om haar gelukkig te maken. Je kunt pas zelf gelukkig worden wanneer je ziet en merkt dat zij ook heel gelukkig is in de relatie. Ook ik weet wat een vrouw nodig heeft en dan krijg je ook wisselwerking tussen beide seksen.

Prima dat je het zo opvat, Leonard.
Een ongelijkwaardige situatie is volgens mij te allen tijde ongezond. Uiteraard kan het zo zijn dat iemand zich daarbij prettig voelt, als beide partners daarmee tevreden zijn lijkt het mij ok.

Berichten: 2109

MARY052 schreef:

Henk mijn opmerking over verantwoordelijkheid nemen is puur gericht op het financiele gedeelte. Voor de rest ben ik het helemaal met je eens dat het super super ingewikkeld is. Geloof me ik begrijp je!

Ook voor het financiële plaatje geldt de vraag wanneer iets al dan niet als verantwoordelijkheid nemen gezien kan worden. Is niet betalen direct het niet nemen van verantwoordelijkheid? En is wel betalen dat altijd wel?

Berichten: 1672

MAR907 schreef:

Is dat zo???
Ik ken diverse bijstands moeders die niet toe in staat zijn om hun kinderen de opleiding te betalen. zelfs geen kleding.

Er zijn altijd uitzonderingen Mar en dat heb je bij mannen ook

Berichten: 766

IMKE917 schreef:

[/b]Tuurlijk mag je dat zeggen !!! Knipoog smiley

wij zijn klaar voor de volgende serie boeren die aan de vrouw komt, hè, prachtig toch!

Berichten: 1672

MARYLIEN613 schreef:

dank je Lisa...

begrijp me niet verkeerd hé,
ik trek jullie reden tot echtscheiding helemaal niet in twijfel hoor,
je moet je absoluut niet verantwoorden!!!
Ik vind het ergens tof dat jullie in een goede of betere verstandhouding met elkander overweg kunnen, vooral voor de kinderen ook!

of ik het kunnen vergeven heb?
moeilijke vraag,
heb hier al vaak over gedacht, en het al vaak geprobeerd,
of ik er in gelukt ben? denk het niet......
weet het eigenlijk niet,

(ben er nog altijd bang van)

Weet zeker marylien dat er genoeg leuke mannen op deze wereld rondlopen en die angst is te begrijpen en één ding die angst gaat pas weg als de ware Jakob is verschenen.

Berichten: 1672

LORETTA033 schreef:

Nog genoeg herkansingen hoor

dus maak er wat van
is mijn onze ervaring
don,t worry

ha ha inderdaad

Berichten: 788

LEONARD480 schreef:

Weet zeker marylien dat er genoeg leuke mannen op deze wereld rondlopen en die angst is te begrijpen en één ding die angst gaat pas weg als de ware Jakob is verschenen.

dank je Leonard,
ben niet echt wanhopig,
zou wel graag een partner hebben,
maar leef nu niet bepaald "ongelukkig"!
ik zie wel wat komt Knipoog smiley

Berichten: 2109

LEONARD480 schreef:

één ding die angst gaat pas weg als de ware Jakob is verschenen.

Met een ware Jakob is de angst nog niet meteen weg! De angst wordt overstemd door andere dingen...en je leert er vanuit dat andere mogelijk beter mee omgaan...maar weg??????

Berichten: 5057

WILLEMIJN232 schreef:

Ik ben dan toch wel benieuwd hoe Chatuliem de rol van de vrouw anno 2011 in een relatie ziet?
Waarom leg je bepaalde bevoegdheden bij de man? Als je binnen een relatie daar een andere vorm voor kiest is het toch prima?
Als je het er samen maar over eens bent....

Tja in mijn ruimschootse ervaring met vrouwen hier op de site, valt me altijd een bepaalde tegenstrijdigheid op bij de meesten. Aan de ene kant willen ze het allerliefste de taak van moeder 24/7 behouden, aan de andere kant vinden ze werk ook wel leuk en lekker...De meesten zitten met een schuldgevoel als ze werken en aan de andere kant willen ze het ook niet aan de kant zetten. Er wordt vaak gezegd, dat men alleen maar werkt omdat het moet, maar in de meeste gevallen zouden ze zich geen raad weten om 24/7 moeder en huisvrouw te zijn.

Deze ambivalente houding heeft natuurlijk ook zijn gevolgen voor de houding van de man. Meestal komt ie thuis en moet hij zich storten op de huishouding en de kinderen..het is er allemaal niet gemakkelijker op geworden.

Ik blijf toch in het priesterschap van de man geloven, omdat ik nu eenmaal zie in de bijbel dat er duidelijk twee verschillende taken zijn.